سبز و سرخ

در ستایش «سبز و سرخ»: یک مقاله‌ی ویدیویی همآغوشی دو رنگ اصلی نور که نظام رنگی پاره‌ای از بنیادین‌ترین فیلم‌های تاریخ سینما را شکل می دهد [از سرگیجه تا ماتریکس.] اگر رنگهای بنیادین نور [و نه نقاشی]: مثلث سرخ، سبز، آبی، سازنده‌ی هر تصویر در سینماست، به قاعده‌ی دو به یک در هر مثلث، گاه فیلم به غلبه‌ی یک دو تایی بر دیگری میل می‌کند؛ یا سبز و سرخ غلبه می‌کنند و آبی در حاشیه‌ست، یا آبی و سرخ بازی را دست می‌گیرند و سبز به گوشه رانده می‌شود. جهان‌های سینمایی بسیاری بر تضاد آبی و سرخ بنا شده (و در این جهان اغلب بنفش محل به هم رسیدن آبی و سرخ، وقوع امر ناممکن، محل تجلی اُلوهیت، یا شاید شرّ است)، اما مسیر تاریخ ما با سینما، همنشینی سبز و سرخ را صمیمی‌تر، گرم‌تر، شکیل‌تر نموده و کشندگی این دوگانه‌ی رنگی نه فقط در مدیوم فیلم که ردّش را تا راز زیبای ساده‌ی نخستین‌های طبیعت نیز می‌توان زد: گل سرخ. @greenandredd