چای ‌لب سوز.

ترکیب شب نشینی با مامان و چای و تخمه و یه عالمه حرف‌های گفتنی باهم ،قشنگترین قاب منه✨.

هودی گشاد سبزمو پوشیدم،موهای خیسم که متاسفانه بلند نبودن تا بالا ببندمشون پس اینجوری بگم که ،موهای کوتاهِ خیسم همراه با پُف و موج‌دارشون رها شده بودن، لیوان کیوتم که یه گربه هم توشه تا نیمه پر از شیر گذاشتم در مایکروویو گرم شد، تو اون مدت زمانم به شیشه‌اش زل زده بودم چرخش منظمش نگاه میکردم ،بعدشم پتمو دورم پیچیدم نشستم یه انیمه گذاشتم ،و لذت بردم از حضور خودم تو این لحظه

البته محبوبم اگر بودی شاید بجای همه‌ی اینا به تو تماشا میکردم.

دلم می‌خواست وا بدم و یه فیلم خوب ببینم،کتابی که می‌خوندم رو تموم کنم،فرصت این کارها رو هم دارم ولی ترجیح می‌دم دراز بکشم،برم باغ نگار بازی کنم ،این مدت مغزم خیلی فکر کرد ،وقت رهایی با بازیست.

امشب برای اینجا باید برم اهنگم پیدا کنم.

زمستون می‌خوام، پالتو، شالگردن، بوت، لبو، برف، بینی سرخ، سرما، سرانگشت‌های سِر، :«بیا همدیگه رو بغل کنیم گرم شیم»چایی.

از دلخوشی‌های کوچیکم؛ صبح که بلند شدی میبینی هنوزم از شیرینی های شب قبل مونده.

کتاب ها، خوندن های طولانی، و غرق شدن.

روزا نور هست رنگ هست غما میرن میشینن ته استکان چاییت، با غذای ظهرت پخته میشن با ظرفات شسته میشن میرنو تموم. ولی شب اَمون از شب، تاریک که میشه غم‌ها آروم آروم تن پوشت میشن و میان بالا تا زیر گلوت،اشک میشن رو پلکات، موزیک میشن تو گوشات،خوش‌شانس اگه باشی هم شاید خواب بشن تو چشات. _آنی

دنبال فیلم‌های جذاب ،برای شب های بلند پاییز.

کسایی که به خوندن مانگاه علاقه دارن ،ری‌اکت بدن،ببینم چند نفر هستن ،اگر به حد کافی رسید کانالشو بزارمੈ✩‧₊˚.