عِرف

امتحاااااان دارمممممم

https://t.me/HarfinoBot?start=298396a7aa0cfd7 چخبر دوستان

هیچ .

https://t.me/HarfinoBot?start=298396a7aa0cfd7 کجا جا موندی؟؟

از مردی که میان صفحات گم‌ می‌شود چه می‌ماند. از کسی که پیراهن چهارخانه‌ اش را بدون اتو به تن می‌کند تا به امید روزی که تو برایش چروک هایش را از بین ببری. چه می‌ماند از دهانی که دیگر حاوی تو نیست. چه می‌ماند از چشم‌هایی که دیگر منتظرت نیستند. من این ها را با دلی پر از خون می‌نویسم. تو را کم دارم و دیگران نمیدانند با زیادت چه کنند. صبر میکنم، دلتنگ می‌شوم و دلتنگی را بهانه میکنم. باید برای فراق ِ تو شعر گفت. باید به سخره گرفت این همه دلتنگی را. من یقین دارم در این تاریخ بی حیا تو مرا با نام کوچک صدا زده‌ ای.

هیچ .

گوشه نشین این جهان شلوغیم .

https://t.me/HarfinoBot?start=298396a7aa0cfd7 سلام رفقا. احوالتون ؟!

ما عادی نخواهیم شد و هرگز دست بیعت با شیطان نخواهیم داد ما با ذلت زندگی نخواهیم کرد. کربلا، تجلی ایمان شیعی ماست حتی اگر از ما هفتاد و دو نفر باقی بماند.

-

علی به وقت حوادث عصا نمی‌گیرد.

وَ ماه در کربلا غروب کرد.

ای آرزوی بلندم همچون جگرم در صحرا، مکرر شده‌ای. یا علی اکبر لیلا‌(ع)

گوشه نشین این جهان شلوغیم .

https://t.me/HarfinoBot?start=298396a7aa0cfd7 سلام انشالله تنتون سالم باشه. عزاداری هاتون قبول. روضه و مداحی برای این ایام اگه دارین لطفاً بفرستید. ممنونم ازتون.

من در این محرم به دنبال خود میگردم. همیشه خودم را جزوی از این کاروان دیده‌ام اما این چند روز مرا با خودم مواجه کرده است. انگار اینجا کربلاست و من در میانه شک و تردید گیر کرده ام. اما اینبار هم محرم به موقع رسید ما ترسیده بودیم از شهر های خالی از سکنه، از دل های ناامید اما باز هم پرچم مشکی حسین (ع) با محرمش به داد ما رسید. حسین (ع)تجلی ایمان شیعی ماست. ما روضه و مداحی را دوست داشتیم چون همیشه پوست انداخته و یک چیز تازه به ما ارائه داده. من در این معرکه و روضه به دنبال خود میگردم. یا اباعبدلله من از مواجهه با خود می‌ترسم. دست مرا رها نکنی.

سلام بر او که به بنی مقاتل رسید. سلام بر او که خود کاروانیانش را بدرقه کرد و گفت بروید و دور شوید حتی سیاهی کاروانم را نیز نبینید. که هر کس صدای یاری مرا بشنود و یاریم نکند خداوند او را با صورت به دوزخ می‌اندازد. سلام بر او که همراهانش منزل به منزل کمتر می‌شوند.

ده ضربهٔ شمشیر تا خیمهٔ معاویه مونده بود که صدای آتش‌بس آتش‌بس بلند شد.

« ایران روح جهان بی روح » این جمله ای بود که میشل فوکو بعد از انقلاب راجع به ایران گفت. ایران دیگر قرار نبود ابژه نظام های امپریالیسمی تاریخ بماند. ما گفتمان خودمان را پیدا کرده بودیم و قرار بود از زیر این خاکستر دفن شده ماننده ققنوس به پرواز در بیاییم. ایران قرار بود به یک دولت و ملتی تبدیل شود که سوژگی خود را در برابر نظام بین اللمل بدست آورده. حقیقتا هم همین است تمدن پیر و کهن چرا باید ابژه بماند؟ ما فریادی به طول تاریخ زده‌ایم. ما سوژگی خودمان را در صحرای کربلا به گوش عالمیان رسانده ایم. این جنگ خود کربلاست، دوگانه ایران و آمریکا - اسراییل همان دوگانه حسین و یزید است. ما فریاد قلوب جنوب مردم جهانی هستیم. ما فریاد علیه نظام سلطه هستیم. این جنگ انسان با غیر انسان است، این جنگ میان توحش مقابل تمدن کهن و بااصالت است، این جنگ میان کودک کش مقابل کسانیست که زیر بار ظلم نرفته اند. به گواه خون کودکان شهید شده به خدا قسم ما در سمت درست تاریخ ایستاده ایم.

ما حسین‌ ع را داریم میان ِ تمام نداشته هایمان و همین برای ما کافیست.