Ego🥷🏻

POV:

و آدمیزاد؟ چه موجود شیطانی و احمقی.

00:00

من زبونم کوتاه نبود، قلبم مهربون بود.

فرشته هاتونو از Like your story ما جمع کنید.

گاهی رشد کردن یعنی دیگه از چیزهایی که قبلاً آرزوشون رو داشتی، خوشت نیاد.

اشتباه عزیزانتون رو ببخشید،از تقصیر دوستاتون بگذرید،بدون کینه به همشون لبخند بزنید،و برای همیشه باهاشون قطع ارتباط کنید.

.

من خیلی کم به خودم دروغ می‌گم. خودمو قانع نمی‌کنم. به هیچی امید ندارم چون اساساً چیزی واسه ناامیدی وجود نداره. نگاه من به دنیا صرفاً ساخته‌ی نورون‌های بی‌چاره‌مه. یه کم که عمیق بشی متوجه می‌شی که هیچی واقعی نیست. دنیا یه شکل دیگه‌ست که تو هیچ‌وقت قرار نیست ببینی.

"گاهی بزرگ‌ترین توهم انسان اینه که فکر می‌کنه چون چیزی رو عمیقاً احساس می‌کنه، پس حتماً حقیقت داره."

00:00

من در فروپاشی‌هایم اشکی نریختم و حالا برای گیر کردنِ لباسم به دستگیرهٔ در، زار می‌زنم؛ طوری که انگار هیچ راهی برای بیرون آمدن نیست. این، حاصلِ نادیده گرفتنِ رنجی است که باید در آغوش می‌گرفتمش.

00:00

اگر روزی مرا در آغوش مرگ یافتید؛ بدانید که تمام وجودم به این پایان راضی بود.

خیلی جدی احساس میکنم 1405 منو حداقل 5 سال بزرگتر کرد تا قبلش کودکی بودم که تو دنیای گوگولی خودش با تصور کلی آدمِ مهربون و خوب زندگی میکرد .