جنگلِ سکوت

شبایی که هانی باهام چت میکنه >>>>

برای افراد زندگی ام مثل روشن کردن چراق می‌مانم زمانی که به روشنایی نیاز داشته باشند استفاده می‌کنند و بعد کنار میگذارند

وباران می‌بارد بدون توجه به آبرانی‌ که خمیده از ترس رعد‌وبرق هر کدام به سوی مکان امن تند گام برمی‌دارند

مامان من همیشه

هوسوک : من این غذا رو دوس ندارم جین با بغض: یعنی منو دیگه دوس نداری هوسوک: نه هیونگ من فقط از این غذا خوشم نمیاد *جین بلند میشه سمت اتاق میره * در راه اتاق داد میزنه : اگه دوسم داشتی غذاتو میخوردی هسوک:

سر صبحی سوشی خاویار خوردم دل درد نگیرم خوبه

اخرین باری که کسی بهم ابراز محبت کرد، اصلا فکر نمیکنم این اتفاق افتاده باشه

دنیا مانند شیشه عینکم کثیف است، آنقدر کثیف که از پشت شیشه های تبی آن هم همچی را تار میبینم

ایکاش فردا صبح از خواب بیدار نشوم و باز این درد را بخاطر بیاورم