Empty

و باز هم درباره‌ی او «سورنا» موسیقی رپ سورنا جدی است، به این معنا که هر آنچه را میخواهد در پیدا کرده آورده مانند فیگورش در شعر ،نحوه‌ی بیان و لحن و موسیقی رپ برایش به مثابه بازی یا سرگرمی نیست. محتوای اثارش مخاطب را به چالش میکشد و به تفکر وا میدارد. پرسشگری میکند طعنه میزند و ایستادگی را می‌آموزد. او یکی از ماست شاید زیر همان خط فقر تایید شده همان طبقه‌ی کارگر که با زبان شعر در هیپ هاپ با ما سخن میگوید، او روشنفکر است چرا که علاوه بر آگاهی از وضعیتی که در آن قرار دارد، نسبت به آن وضعیت و حتی خودش نقد دارد دوستش دارم برایم اسطوره است. اثارش را با تمام وجود گوش میدهم و دیوانه وار به تحلیل اثارش مینشینم .

رو سر بِنِه به بالین، تنها مرا رها کن تَرک من خراب شب‌گرد مبتلا کن ماییم و موج سودا، شب تا به روز تنها خواهی بیا ببخشا، خواهی برو جفا کن از من گریز تا تو هم در بلا نیفتی بگزین ره سلامت، ترک ره بلا کن ماییم و آب دیده، در کنج غم خزیده بر آب دیدهٔ ما، صد جای آسیا کن خیره‌کُشی است ما را، دارد دلی چو خارا بُکْشد، کسش نگوید، تدبیر خون‌بها کن بر شاه خوب‌رویان، واجب وفا نباشد ای زردروی عاشق، تو صبر کن وفا کن دردی است غیر مردن، آن را دوا نباشد پس من چگونه گویم، کاین درد را دوا کن در خواب دوش پیری، در کوی عشق دیدم با دست اشارتم کرد، که عزم سوی ما کن گر اژدهاست بر ره، عشقی است چون زمرّد از برقِ این زمرّد هین دفع اژدها کن بس کن که بی‌خودم من، ور تو هنرفزایی تاریخ بوعلی گو، تنبیه بوالعلا کن

رو سر بِنِه به بالین، تنها مرا رها کن تَرک من خراب شب‌گرد مبتلا کن ماییم و موج سودا، شب تا به روز تنها خواهی بیا ببخشا، خواهی برو جفا کن از من گریز تا تو هم در بلا نیفتی بگزین ره سلامت، ترک ره بلا کن ماییم و آب دیده، در کنج غم خزیده بر آب دیدهٔ ما، صد جای آسیا کن خیره‌کُشی است ما را، دارد دلی چو خارا بُکْشد، کسش نگوید، تدبیر خون‌بها کن بر شاه خوب‌رویان، واجب وفا نباشد ای زردروی عاشق، تو صبر کن وفا کن دردی است غیر مردن، آن را دوا نباشد پس من چگونه گویم، کاین درد را دوا کن در خواب دوش پیری، در کوی عشق دیدم با دست اشارتم کرد، که عزم سوی ما کن گر اژدهاست بر ره، عشقی است چون زمرّد از برقِ این زمرّد هین دفع اژدها کن بس کن که بی‌خودم من، ور تو هنرفزایی تاریخ بوعلی گو، تنبیه بوالعلا کن

دردهایی هست که مال همه است؛ و من آن دردها را هرگز پنهان نمی‌کنم. اما درد قلب، مال هیچ‌کس نیست به جز صاحب قلب.

و مغز را به فضا بردن و گریه را به خلأ بردن

انقضای دوست داشتنت پایان جان من است. پایبندم تا پای جان به تمامت.

به سن ما که برسین می‌فهمین اینکه میگه زن وطن است (المراة وطن) یعنی چی. می‌فهمین اون بیرون واقعا خبری نیست. آغوش امن دنیا فقط اونیه که تو قلبته و میخوای تمام عمر باهاش باشی.

من حاضرم هر مهمونی‌ای رو برم، به این شرط که هر وقت دلم خواست برم تو یه اتاق، تنها بشینم و کسی هم ازم نپرسه چرا رفتی،چرا تنهایی نشستی. وقتی هم برگشتم کسی بهم نگه یه ساعته کجا بودی؟

یه‌ چیزی نمیدونم دقیقا چطوری توضیحش بدم مثل یه حسی که بعد مردن آدمایی که دوستشون داریم پیش میاد، اینه که به جای «دیگه نیست» تبدیل میشن به «همیشه هست». شما راحت تو کافه مینشستی یا تو ‌مهمونی میرقصیدی، عمرا فکر اون عزیزتو نمیکردی، یا اگه زنگ میزد شاید جوابشم نمیدادی. ولی وقتی رفت، تو کافه هست، تو مهمونی هست، همه‌جا هست. امیدوارم این حسو تجربه نکنید آدمای زیادی دارن از این حس رنج میبرن ،میبریم.

من اگر بدانم تو را دارم، شوقِ زند‌گی را از دست نمی‌دهم. داستایفسکی برادران کارامازف