درخت‌نشین

وقتی این پادکست رو‌ گوش می‌دادم، از سرنوشت اون آدم‌ها و سیر تکامل این آهنگ، کلی اشک ریختم. و در آخر حس کردم هنوز، خیلی آدم‌ها رو دوست دارم و عاشق بشریتم، شنیدن از یک انقلاب جمعی و همبستگی و تک تک آدم‌هایی که درش دست داشتن و زجر کشیدن و عاشق بودن کسایی که ازشون اسمی هم نمی‌دونیم، باعث شدن به انسان بودن مفتخر بشم و فکر کنم که هنوز امید وجود داره و اشک شوق بریزم.

ری‌اکت نهنگ بامزه بود. :»

این شاید برای شما دیالوگ یه انیمیشن باشه، ولی برای من یه سبک زندگیه. هر وقت که تو اقیانوس تاریک و بزرگ زندگی مثل یک ماهی ترسیده سرگردان و گم می‌شم به یادم می‌آد. عزمم رو جزم می‌کنم و سعی می‌کنم به‌جای نشستن تا وقتی که دریا من رو بالا بفرسته، شنا کنم. و به‌جای شعری که دُری برای خودش می‌خوند، کلام سعدی رو تکرار می‌کنم که: « به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل و گر مراد نیابم به قدر وسع بکوشم» و این چیزیه از تبدیل شدن من به ماهی مرده تو ساحل صبحگاهی جلوگیری می‌کنه.

-وقتی زندگی بر وفق مراد نیست چیکار کنیم؟ -شنا، شنا، شنا می‌کنیم.

این حرکت آقای قربانی عملا دوستی خاله خرس‌ست و حتی صدای بلند قراره آسیب‌های زیادی به تخت جمشید وارد کنه چه برسه به مابقی، لطفا آگاهی رسانی کنید و شرکت نکنید!

کاش مردم سر سوزن اطلاعاتشونو افزایش بدن و از کنسرت علیرضا قربانی توی تخت جمشید استقبال نکنن..

ای بابا، این هم؟ وقتشه یه انجمن دوستان غمگین بی‌جادو بزنیم و به صرف کیک و چای بشینیم و با هم حرف بزنیم و گریه کنیم.

It's like I'm losing my magic.

ای وای، شماها چرا همذات‌پنداری می‌کنید؟ واقعا هیچ چیز بدتر از بی‌حسی نیست.

غم همیشه باقی می‌ماند. چونان زخم بر جا مانده بر قلبی فسرده، امیدی از دست رفته، آفتاب‌گردانی خشکیده، آرزویی محال، چای سرد، سردی روزگار، داغ اشکی بر گونه، ردِ او، درخت‌های پیر، پیر شدن مامان، پیر شدن بابا، شب شب نامهربان، انسان انسان‌های ناهمزبان، طناب دار، فردا فرداهای سیاه، خواب خواب متعفن، بغض، بغض‌های دردناک، بیگانه بیگانه‌ای خاکستری، تکرار، شمع زندگی رو به خاموشی، آخرین جرعه عشق را لابه‌لای دفتر کاهی گم کردم، جنگ، نامه خودکشی ونگوگ. غم همیشه باقی می‌ماند.

She reads the book, she cannot live.