Interstellar
Ir al canal en Telegram
Nobody exists on purpose Nobody belongs anywhere, Everybody's gonna die, So let's listen to music and read books, shall we?
Mostrar másIrán233 331La categoría no está especificada
82
Suscriptores
Sin datos24 horas
Sin datos7 días
Sin datos30 días
Archivo de publicaciones
I was listening to this song and it's about a woman who's always on the run, from one man to another. Then I realized, wow, this sounds so familiar, and now I realize that Sylvia was exactly like this. In the Bell Jar, she said the exact same things. I can't wait for these damn exams to be over so I can go back to Sylvia. 😭
وضعیت هرروز من توی این ساعت اینه: با نور آفتابِ توی اتاقم بازی میکنم، آهنگ میزارم و میچرخم دور اتاق، شانسی یک کتاب از کتابخونه برمیدارم و یک صفحهاشو زیر نور آفتاب میخونم. این کار رو تا زمانی که خورشید خانم خسته میشه و به بهونه غروب کردن باهام خداحافظی میکنه انجام میدم. ولی قشنگیش به اینه که هرروز موقع خداحافظی بهم قول میده که روز بعد همین ساعت دوباره پیشمه و من و دیوونه بازیام رو تحمل میکنه.
چکاوکم! ای پیامآور صبح
در دستانم آرام گیر، اما پرواز را فراموش نکن.
تو را از قفس رها کردم، تا آسمان را تجربه کنی.
پرواز کن، اما نه تنها برای من
برای خورشید، برای باران، برای طلوع.
تو نشکن، ای چکاوک شادمان
با من بمان، تا غمها فراموش شوند.
"I don't know what to do today help me decide. Should I cut myself open and pour my heart on these pages? Or should I sit here and do nothing, nobody's asking anything of me after all? Should I jump off the cliff that has my heart beating so and develop my wings on the way down? Or should I step back from the edge, and let the others deal with this thing called courage? Should I stare back at the existential abyss that haunts me so and try desperately to grab from it a sense of self? Or should I keep walking half- asleep, only half-looking at it every now and then in times in which I can't help doing anything but? Should I kill myself or have a cup of coffee?"
