Eror 1000 + 1

جمله «میشه برگردی؟» یعنی من دیگه غروری ندارم.

من همیشه نظر حداقل ۷ نفر از دور و بریامو راجب یه موضوع میپرسم بعد که کامل شنیدم همشو کاری که خودم دوست دارم انجام میدم.

دچار سندرومِ دوگانگى بين "دلم تنگ شده" و "سگ محل كن تا خودش بيادِ" مزمن ناشى از تغييرات پى در پى موود شدم

کنارم بمون . حتی اگه سرت داد زدم و گفتم که بری ،‌ کنارم بمون . حتی اگه کل ایران باهام بد شدن ، تو کنارم بمون‌ ، چون تنها چیزی که من نیاز دارم بودن توئه .

داستان دست ها.

‏دلتنگی اگه صدا بود، میشد صدای بارون.

01:01

‌‌ چه نزدیک‌ ترین هایی که دور ترین شدند ‌؛ غریبه هایی که همه چیز هم را میدانستند ، غریبه هایی که روزی دورترین نزدیکِ هم بودند .

«عزیز من! اگر زاویه دیدمان نسبت به چیزی یكی نیست، بگذار یكی نباشد. بگذار در عین وحدت مستقل باشیم. بخواه كه در عین یكی بودن، یكی نباشیم. بخواه كه همدیگر را كامل كنیم نه ناپدید. بگذار صبورانه و مهرمندانه در باب هر چیز كه مورد اختلاف ماست، بحث كنیم، اما نخواهیم كه بحث، ما را به نقطه مطلقاً واحدی برساند. بحث، باید ما را به ادراك متقابل برساند نه فنای متقابل.» چهل نامه‌ی کوتاه به همسرم/نادر ابراهیمی

‏ به این باور رسیده‌ام که چیزی را نمی‌توانی جبران کنی و دوباره درست بگذاری‌ سرجایش. حفره‌های زندگی‌ات همیشگی هستند. تو باید در اطرافش رشد کنی؛ مثل ریشه‌های درخت که از اطراف سیمان بیرون می‌زنند؛ باید خودت را از لا‌به‌لای شیارها بیرون بکشی. ‏• دختری در قطار | پائولا هاوکینز