میوخیسْـم

غمگین شدم

از ویسای ناشناستون:)

ضعف کردم براشون:)

زندگی تو ایران:

حیف که خونه ویران بود:)

آبی بهم یادآوری کرد که قبلا چقدر اینو قشنگ خونده بودمش:))

:)

زندگی بزرگسالی واقعا سخته، به خودت میای میبینی چند روز گذشته هیچکدوم از کارای مورد علاقتو انجام ندادی، دوست صمیمیتو دیر به دیر میبینی، حتی وقت نمیکنی خاطرات و مرور کنی، آدما و روزها دیگه برات کسل کننده ان، دیگه عکسای اضافه ی گالریتو پاک نمیکنی، موزیکا برات اهمیتی ندارن ، نمیدونم امیدوارم که بهتر بشه .