گیلاسِ ناناس.

7 آبان سالروز بزرگداشت کوروش کبیر"

جمعه...!

یکی از دوربین های آنالوگ بابام رو دزدیدم و خوشحالم...

توصیفات 5 ابان: شلوغی خانه از همان ابتدای صبح، دوستانی گرم که از آخرین دیدارشان خیلی می‌گذشت، صدای دایی که قبلا فوق العاده دلنشین بوده اما با بیشتر شدن سنش صدایش هم خاموش تر شد ولی موهایش روشن و سفید تر شد، ماجرای دست ها و حرکت ها نور پاییزی که آرام انار های قرمز و گاه سفید را، نوازش می‌کرد حسودی به کرم انار چون تا ابد می‌تواند انار بخورد و انار بخورد.. دزدی کردن از ظرف بقیه صدای مرغ عشق ها و ایا زندگی؟

تمام.

می‌دونید چی منو عذاب می‌ده؟ این‌که رفتار هردو طرف شبیه همه. هم‌دیگه رو تقبیح می‌کنن ولی عملکرد و منطقی مشابه دارن. این‌وریا اسمِ کشته‌‌های آبان رو گذاشتن اغتشاشگر، برای مرگ هر اسم بهانه‌های خودکشی و بیماری زمینه‌ای و سقوط و تصادف آوردن. اون‌طرفی‌ها هم به کشته‌های امروز حرم و کشته‌های نیروی پلیس می‌خندن و می‌گن آسیاب به نوبت و از تیر چراغ‌برق حرف می‌زنن. از هر دو تفکر بیزارم. این همه نفهمی متهوع‌ام. از هر دوی این‌ها متنفرم..

ای وای من از شیراز...

ایرانِ من... مردمِ من مثل رنگین کمون!

و از ادامه ی روز...

توصیفات 3 آبان دراز کشیده میان انبوه درختان با فرم مدرسه زمزمه ی آب در گوش حیات گیره های رنگی ال استار ونگوگ محبوب قطرات ملایم باران و چروک شدن صفحات شعر های سهراب (باران اضلاع فراغت را می‌شست...) آبی بلند را می‌اندیشم ابرهایی روشن، دستبدی با مهره های کوچک فیروزه ای بنفش گنجشکی کوچک و زندگی!

انقدر چند وقت اخیر معماری معابد، مساجد و کلیسا ها رو بررسی کردم که کم مونده خودم تبدیل به بنای مذهبی شم...

اگه درسم رو خونده بودم الان سرما نخورده بودم

واقعا این هوا، هوای درس نخوندنه...

تا وقتی صبح شنبه وجود داره، با من از غروب جمعه حرف نزنین.

از شب ها، آواز ها و آرزوها صدا از آنِ تلما

واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند چون به خلوت می‌روند آن کارِ دیگر می‌کنند..