گیلاسِ ناناس.

امروز شهر بوی گل نرگس و لبخند میداد.

از این قدیمی تر هم می‌توانست باشد؟

در کنجی آرام نشسته ام، تاریک و خاموش، فقط نور فانوسی کوچک است که باعث می‌شود بتوانم آنچه را که نوشته ام بخوانم، بوی رنگ و نفت همه جا پیچیده، صدای آرام شکیبایی همه چیز را می‌گوید. من از نهایت تاریکی و از نهایت شب حرف می زنم. اگر به خانه ی من آمدی ، برای من ای مهربان چراغ بیاور و یک دریچه که از آن به ازدحام کوچه ی خوشبخت بنگرم.

کمی دورم از اینجا چون مشغول سرو سامان دادن به زندگیم..

آقای دارسی عزیز امروز هم چهارشنبه بود و طبق روال قبل باید تو را میدیم، اما حکایت غرور و تعصب ما مانع شد. کاش حداقل یکی از ما،آن را کنار می‌گذاشت و این ماجرا به درازا کشیده نمیشد. در اکنون زندگیم همه چیز در حال تغییر است وامید است احساساتم هنوز باقی بمانند. مشتاق دیدار شما هستم هر چند کوتاه،فراموش نکنید سفارش همیشگی من را. الیزابت ٢١ دی ماه سال هزار و چهارصد و یک

آیا واقعا به بقیه اهمیت میدید و دوسشون دارین یا اینکه صرفا دارین اون‌ها رو دید میزنین؟

نبین اگر گاهی گرسنه میخوابیم. نبین اگر گاهی یکی به زندان و دیگری درمانده‌ی زندگی‌ست. امتحان کنید! ما دوباره برخواهیم خاست، ما دل و دستِ خسته‌ی خویش را در خونِ سیاوش خَضاب بسته ایم.

گردنبند زنِ زیبا.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ خب همون فیزیک هم میگه با رسیدن به Fs max جسم در آستانه حرکت قرار میگیره و مجبوری با نیرویی که امتحان فیزیک بهت وارد میکنه از جای بلند شی و با شتاب ثابت به سمت مدرسه روانه بشی! حالا فشار وارده بر خودتو حساب

این دلیل که :طبق خود فیزیک اجسام تمایل دارن حالت قبلی خودشون رو حفظ کنن و خب من هم تمایل داشتم تو تخت بمونم. آیا قانع کننده نیست واقعا؟

منی که فردا امتحان فیزیک دارم و نشستم گردنبند زنِ زیبا رو درست کردم..

‏نور را در پاکت‌های معطر می‌گذارم‏ و پست می‌کنم ‏به آدرس قلب‌هایی که چراغی ‏در آن‌ها نمی‌سوزد.‏ _آن