‌ pixielixie ᨩ

دقیقا.. ولی واقعا ما آسیب اصلی رو از همین سرکوب میبینم هیچ چیز از سرکوب بدتر نیست..

احساسات هیج انسانی نه میمیره، نه از بین میره مثلا توی اسپیس افسردگی ذهنت صرفا گولت میزنه تا دردهارو تحمل کنه، یا با دارو درمانی تمامش رو سِر میکنه اما همشون وجود دارن که تو بهبود پیدا میکنی

کسی که یکی از عزیزانشو از دست میده اون حس ناراحتیش از بین نمیره برای یه مدتی ته نشین میشه به قول ناز ولی تو هروقت به فکرشم بیوفتی انگار دوباره تمامی اون لحظات برای از نو شروع میشه و دوباره اون حس ناراحتی زنده میشه و برای مدتی دوباره خاموش

https://t.me/lolipopia/18756 خیلی حرف قشنگیه درواقع زندگی ما با احساسات ما میگذره و اگه نباشن ما دلیلی برای زندگی کردن نداریم یه جوری همه چی برامون پوچ میشه پس حتما باید وجود داشته باشه دقیقا به قول تو فقط تغییر میکنه و هر احساسات به شکل جدیدی درمیاد

من این رو گفتم که بگم بیاید به جاش بدون ترسیدن از عواقبش هر حسی که داریم رو بروز بدیم تا تبدیل به سلاحی نشه که به خودمون آسیب بزنه.

پنیک های عصبی ما، ضعف اعصاب، تحمل پایین، اشک ریختن بی‌دلیل وقتی حتی مسئله مهمی پیش نیومده و و و و همه‌ش این احساسات سرکوب شده‌ست

اگه آزادش نکنیم خودش برای آزاد شدن تقلا میکنه، پس اگه مضطرب بودی و خودت رو گول زدی یا با تمام قدرت سرکوب کردی‌ش، اگه غمگین بودی و به جای اشک ریختن بغضت رو قورت دادی و خندیدی، اگه خشمگین بودی و به جای صحبت کردن لبخند زدی و سکوت کردی تمام این حس‌هارو زندانی کردی منتظر باش یه روزی به شکل واقعا اشتباهی خودش رو آزاد کنه.

ممکنه این راه رو با تغییر پیدا کنه، یعنی اگه ما حسی مثل ناراحتی رو سرکوب کردیم ممکنه یک ماه بعد کاملا بی‌دلیل به موضوع اصلی و اتفاقی که افتاد و ما خواستیم روش سرپوش بذاریم خشم عجیبی بروز بدیم، خلاصه اینکه هیچ راهی نیست تو بتونی حس‌هات رو هضم کنی و سرکوب

حالا دلیل اینکه بهش اشاره کردم اینکه، نه حس‌های خوشایندی چون شادی، ذوق، شوق و هرنوع حس خوبی و نه احساسات منفی مثل ترس، ناراحتی، عصبانیت و اضطراب هیچ‌وقت هیچ‌وقت از بین نمیرن !! پس اگه روزی ما تصمیم بگیریم بعد از یک اتفاق ناگوار ناراحتی و سوگ خودمون رو سرکوب کنیم تا درون ما برای همیشه ناپدید بشه اون ته‌نشین میشه اما تا روزی که بتونه راهی برای آزاد کردن خودش پیدا کنه زنده میمونه.

قضیه اینکه ما باید بدونیم احساسات محرکی هستش که هیچ‌وقت نه از بین میره، نه ناپدید می‌شه و نه درون ما حل میشه، خلاصه اینکه نامیراست. یادتون باشه یکی از ساده ترین قانون های فیزیک این بودش که انرژی از بین رفتنی نیست بلکه صرفا تغییر می‌کنه و از شکلی به شکل دیگه‌ای تبدیل میشه این دقیقا برای احساسات هم صدق می‌کنه.

یک جایی راجع به این موضوع خوندم و همیشه خیلی بهش فکر می‌کنم، بنظرم دونستنش و اینکه همیشه ملکه ذهنمون باشه خیلی خیلی کمک کننده‌ست

قبلش انون‌هارو پاک میکنم تا شلوغ نشه

حالا بیاید میخوام یه چیزی بهتون بگم

ممنونم که ایگنور نکردید

معلومه که میشه، هروقت و هرلحظه‌ای اگه نباشمم میام تا جوابت رو بدم

https://t.me/lolipopia/18744 چشمم پس من هروقت حرفی داشتم میتونم اینجا بگم؟

بابت انرژی محشری که بهم دادی ازت ممنونم قشنگم، واقعا ذوق زده شدم.

این خیلی خیلی خیلی قشنگ بود؟ قلبم گرم شد.