مَکبِث

پارسال هم این موقع ها خودتو نمی‌شناختی

زشته زشته زشتهههه

بلند میشد بره میگرفتم🙁

بعد من خودمو لوس کردم تو گردنش🙁

برگشت به همه گفت کاریش نداشته باشید هومنو🙁

سرمو گذاشته بودم رو شونه رئیس بیمارستانه داشتیم تو تیک تاک ویدیوهاشونو میدیدیم🙁

بعد چون مزلف درونم نمیخواست رئیس بیمارستانه به من بگه که حق با من نیست

بانداژو برداشته بودم میخواستم بپیچو دور گردن رزیدنته و خفه‌ش کنم.

بعد من چندروز پیش تو بیمارستان هم بخاطر استانه تحمل کم دعوا کردم

رئیس بیمارستانمون یه پیرمرد علیله

یه لحظه یادم رفت شما هم اینجا خضور دارید و میتونم یچیزی تعریف کنم

دوستان حالا یچیزی بهتون بگم پشماتون بریزه

اره تو کتاب بیشعوری هزارتا نمونه از من موجوده

وقتی یکی باهات مخالفت میکنه و میری تو جبهه روبروش دیگه خیلی ترسناک و خطرناک میشی از هو بودن خارج میشی ولی وقتی میگیم حق با توعه خیلی ملوس و اوکیی باهامون کسی دوسنداره بشینه باهات مخالفت کنه و بحث کنه مگه اینکه مثل خودت باشه

بچه بزرگ خانواده بودن واقعا مشقت بزرگیه

و گردن نگیر و هرکاری میخوای بکن

به هر حال من اینطوریم که نرین بهم هر کاری بخوای میکنم

شایدم دوستم دارن که نمیکنن

حس میکنم من سالیان دراز اطرافیانمو یه منیپولیت عمیق کردم که انگار حق ندارن کاری جز لوس کردنم بکنن

اصلا از این قضیه حق با کیه بدم میاد -جمله کلاسیک نارسیست ها-