سپیـدار

فقط خیلی از تاثیر ترکیباتش روی گوارش مطمئن نیستم :)))) اگه سالم موندم با باقی میوه‌ها امتحانش می‌کنم.

قهوه‌ی امروزم عالی بود. قهوه نبود، شیک بود، شیک نبود، خدا بود.

قهوه‌ام ریخت زمین، من آگاه بودم اگه در ماگ رو بذارم می‌ریزه، چون لیوان پر پر بود، اما این کار رو انجام دادم و قهوه‌ رو حیف و میل کردم🤡

اینکه می‌دونم یه کاری اشتباهه و بازهم انجامش می‌دم و به حرف خودم گوش نمی‌دم، عصبیم می‌کنه.

از لحاظ روحی نیاز دارم سی‌بوک رو باز کنم و چند میلیونی کتاب بخرم.

آخرین تصویری که ازش دارم، سر سفره نشسته بود و یه بشقاب سیرترشی پوست کنده بود برای خودش، هربار که می‌ریم سر خاکش و عکس کم‌رنگ روی مزارش رو می‌بینم، اون صحنه و چهره‌ی سرحالش میاد جلوی چشمم.

اجازه دارم یک روایت از پدربزرگ مرحومم بگم؟ :) توصیه و وصیتش همیشه این بود که:((گول نخور، باور نکن، خجالت نکش.))

از شنبه هم قراره برم سر یک کار متفاوت و ناشناخته. و آیا از پسش برخواهم آمد؟ زمان مشخص می‌کنه، خلاصه که فشار اردیبهشت ماه چندین برابر بیشتر قراره تکرار بشه.

با آگاهی به این‌که دهانم سرویس خواهد شد، پروژه‌ی شهریور رو استارت زدم☺️

انقدر ایده‌هامون زیاد شد که تو چندهفته باید اندازه‌ی چندین ماه کار کنیم تا نتیجه بی‌نقص و خاص بشه.

با رویا جلسه داشتیم و نتیجه‌ی این جلسات بوسیدنی خواهد شد. واقعا خوش به سعادت بچه‌هایی که کارگاه شهریور رو می‌گیرن.

ترک‌ها یه مثلی دارن که می‌گن:((جان جانان آیری‌ دیر...)) یعنی جسم و جون آدم‌ها از هم جداست و این مثل در مواقعی به کار برده می‌شه که تو یک دردی رو تحمل می‌کنی و بقیه درکی ازش ندارن.

واقعا عاشق زندگی‌های ادایی هستم. اونم به سبک این بلاگرهای خارجکی :)

از نظر رنگی، دلم می‌خواد علاقمند ماچا بشم.

امان از دوست داشتن‌ها و القاب ترندی.

وضعیت طوریه که اگه به پارتنرت "بابا" نگی امتیاز این مرحله رو از دست دادی.

به شکل عجیب غریبی خودم رو سپردم دست جریان زندگی.

ایده‌هات رو عملی نکنی، عملی می‌کنن.