«آبنبات هل دار »

«و فی فَضلِکَ اَرغَبُ فلا تَحرِمنی»

و در فضل تو رغبت دارم، دریغم مدار..‌.

اگر باوری متفاوت با حال‌وهوای این متن دارید، محترمانه می‌توانید از خواندنش عبور کنید؛✨️🩷🌻 این چند خط فقط برای یادآوری انسان‌هایی‌ست که روزی از خودشان گذشتند تا چیزی از «ما» باقی بماند... سوم خرداد، فقط یک تاریخ نیست؛ بعضی روزها را نمی‌شود در تقویم خلاصه کرد... بعضی روزها بوی خاک می‌دهند، بوی دلتنگی، بوی مادری که سال‌هاست با قاب عکس حرف می‌زند، بوی جوانی‌هایی که می‌توانستند زندگی کنند، عاشق شوند، پیر شوند... اما ماندند تا سرزمینشان نماند زیر پای غریبه‌ها خیلی‌ها رفتن... نه برای اینکه اسمشان جایی ثبت شود، نه برای اینکه کسی قهرمان صدایشان کند... واسه اینکه خوردن حق بین مردم جا نیوفته، خیلیا رفتن که این خاک دست خیلیا نیوفته... و هنوز هم بعضی شب‌ها، اگر آدم کمی بیشتر به این سرزمین فکر کند، ته دلش یک بغض آرام شکل می‌گیرد برای آدم‌هایی که شاید حتی هیچ‌وقت فرصت نکردند آخرین آرزویشان را بلند بگویند. تنگه‌ای که توی حفظش رد یک معجزه پیداست. تنگه‌ای به وسعت غیرت آدم‌هایی که ایستادند تا ما امروز، کمی امن‌تر نفس بکشیم. خرمشهر آزاد شد؛ اما بعضی آدم‌ها هیچ‌وقت از جنگ برنگشتند... نه چون جا ماندند، چون دلشان را همان‌جا، میان خاک و پرچم و رفاقت گذاشتند. امروز، فارغ از هر عقیده و هر نگاه، شاید فقط بد نباشد چند ثانیه سکوت کنیم برای تمام کسانی که از سهمِزندگی‌شان گذشتند تا سهم ما از وطن کم نشود...🌱✒️

هیچ وقت علاقه ام به گل افتابگردون و نرگس کم نمیشه .

از آدم هايى كه به جزئيات توجه میکنن، خوشم مياد مثلا وقتى ازشون ميپرسی از كجا متوجه شدى فلان چیز رودوست دارم؟ ميگه از لابلاى حرفات :)