«آبنبات هل دار »

‏فرد خودشیفته هیچ‌وقت نمی‌تونه واقعاً کسی رو دوست داشته باشه، چون عشق یعنی همدلی، پذیرش نقص‌ها و آسیب‌پذیری. اون‌ها می‌خوان محبت کنن، اما ترس از آسیب‌پذیری و بی‌ارزش بودن جلوشون رو می‌گیره. در واقع، بیشتر از اینکه کسی رو پس بزنن، خودشون از صمیمیت می‌ترسن. کسی که خودش رو دوست نداره، نمی‌تونه کسی رو هم واقعاً دوست داشته باشه. شاید بپرسید کسی که خودشو دوست نداره چجوری پس خودشیفته هست؟ این دقیقاً یکی از تناقض‌های اصلی در مورد نارسیسیسمه. ظاهر قضیه اینه که فرد خودشیفته «خیلی عاشق خودشه» و مدام خودش رو مرکز توجه می‌ذاره. اما در دنیای درون روانی‌ش، معمولاً ماجرا برعکسه: خودشیفتگی واقعی عشق به خود نیست؛ بلکه یه جور «ماسک» برای پنهون کردن زخم‌ها و احساس کم‌ارزشی درونیه. فرد خودشیفته چون نتونسته یه حس پایدار از ارزشمندی در کودکی بسازه، با اغراق کردن در موفقیت‌ها، جلب تحسین یا کنترل بقیه، سعی می‌کنه اون خلأ درونی رو پر کنه. پس پشتِ این نمایشِ «د‌وست داشتن‌ بیش از حد خود»، معمولاً یه ترس عمیق از دوست‌نداشته‌شدن و بی‌ارزش‌بودن وجود داره. یعنی در واقع، خودشیفتگی بیشتر از اینکه نشونه‌ی عشق به خود باشه، نشونه‌ی ناتوانی در عشق به خوده.

قلم نادر ابراهیمی برام خیلی دلنشینه: بگذار خرده اختلاف هایمان با هم باقی بماند. خواهش میکنم! مخواه که یکی شویم؛ مطلقا یکی. مخواه که هر چه تو دوست داری، من همان را، به همان شدت دوست داشته باشم و هر چه من دوست دارم، به همان گونه مورد دوست داشتن تو نیز باشد. مخواه که هر دو یک آواز را بپسندیم، یک ساز را، یک کتاب را، یک طعم را، یک رنگ را و یک شیوه نگاه کردن را. مخواه که انتخابمان یکی باشد، سلیقه مان یکی و رویامان یکی. همسفر بودن و هم هدف بودن، ابدا به معنای شبیه بودن و شبیه شدن نیست و شبیه شدن، دال بر کمال نیست. بلکه دلیل توقف است..

─ این پیام + یکی از پست های چنل که دوست دارین🦋 رو فور‌ کنید؛ یکی از پست هاتون رو فور کنم اینجا .

‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌‌ چنل شاپ و غیر اخلاقی نباشید❌

Park boyoung once said :

هر آنچه در قلب هست را نمی‌توان گفت؛ پس خدا آه کشیدن، اشک، خواب‌های طولانی و خنده‌های سرد را آفرید!

نزار قبانی

💜 فور کنید به چنلتون از 10 نمره بدم و بگم وایب کدوم یکی از اعضای BTS رو میدین .

جواب الان گذاشته میشه .

کافیه 11:11