گیج.

ترسیدم

ببخشید کجا فوروارد کردین منو

من همان ابرم که از بس بغض دارد در دلش حجمه ی سنگین او،بر روی ماه افتاده است.

از بُنِ هر مژه‌ام آبْ روانست بیا اگرت میلِ لبِ جوی و تماشا باشد.

احتمالا وقتی دردا حمله می‌کنن بهت من خیلی دور از توام زیر دردای خودم احتمالا وقتی از درد می‌افتی رو زانوت من خیلی دور از توام روی زانوی خودم فقط یادت نره تو واینسادی یه نفره یکی داره شبیه خودت از این کوه و دره می‌گذره «منو یادت نره»

من گنگم. گاوم. گرممه. گریه کردم من نشستم رو زمین گریه کردم.

حالا واقعا آهنگی هست برای جایگاه من؟