شرقیِ غمگین

داشتم خودمو قانع میکردم که اشکالی نداره دوباره از اول همه زندگیت رو برای یکی دیگه تعریف میکنی و از شب تا خود صبح به حرفات گوش میده و با ذوق باهات حرف میزنه. ولی ته دلم میدونم، هیچوقت هيچکس نیست که شبیه تو باشه! هیچوقت دیگه هیچکس نیست با چنین ذوقی با من صحبت کنه، اگر هم باشه احتمالا من دیگه همه چیز رو تعریف نمیکنم. خیلی حرفه ها، فکر کن تمام زندگیم رو میدونی و باید رهات کنم؟ نمی‌دونم.

بهم میگه دیگران نمی‌دونن تو کی هستی اما خودت که می‌دونی کی هستی، با خودت درست رفتار کن.

بهم میگه دیگران نمی‌دونن تو کی هستی اما خودت که می‌دونی کی هستی، با خودت درست رفتار کن.

تیکه پاره بین قصه‌های کلی آدم نصفه نیمه‌ای. حواست هست؟

بعضی وقتا احساس می‌کنم خیلی آدم ضعیفی هستم که نمی‌تونم یه‌سری چیزها رو برای خودم تموم کنم. می‌گم تموم شده، ولی ته دلم می‌دونم نه. می‌دونم حالا حالاها یادم نمی‌ره و قلبم رو می‌رنجونه. و عمیقاً غمگین می‌شم بابت چیزی که شدم. فقط خودم می‌دونم که چقدر از آدمی که بودم دور شدم.

امروز سر کلاس آیین استاد گفت: «بچه‌ها من خیلی عاشقم، خیلی.» بعد به درس ادامه داد. من ولی توی همون لحظه جا موندم. نگاهم بهش عوض شد، بعد از اون بیشتر دوستش داشتم. آدم عاشق خیلی بیچاره‌ست. ولی تنها کسیه که داره درست زندگی می‌کنه.

ترجیح می‌دم توضیح ندم که چه مشکلی دارم و تا زمانی که حالم بهتر نشده، ساکت بمونم.

ترجیح می‌دم توضیح ندم که چه مشکلی دارم و تا زمانی که حالم بهتر نشده، ساکت بمونم.

یطوری با ذوق نشون این و اون میدادمت، انگار اولین نمره خیلی خوب کلاس اولم بودی.

یطوری با ذوق نشون این و اون میدادمت انگار اولین نمره خیلی خوب کلاس اولم بودی.

ترجیح می‌دم توضیح ندم که چه مشکلی دارم و تا زمانی که حالم بهتر نشده، ساکت بمونم.