پوریا آزادی (Poria Azadi)

یادآوری: گام چهارم کلاس منشاء حیات، فردا ساعت 18 آغاز خواهد شد.

مهلت ثبت نام به زودی به پایان خواهد رسید.

لینک راهنمای ورود به کلاس لینک ورود به گروه تلگرامی کلاس، دو ساعت پیش از آغاز برای دوستان ایمیل میشه، لطفا بلافاصله بعد از دریافت وارد گروه بشید تا منابع و فایل های مورد نیاز رو دریافت کنید. لینک ربات هدایا @the_maze2022

🧬 آغاز ثبت‌نام گام چهارم دوره جامع "مقدمه‌ای بر مطالعات منشاء حیات" گام چهارم: از مولکول تا سلول؛ ساختن ارگانیسم

در سه گام گذشته با فیزیک حیات، صحنه کیهانی و سناریوهای تئوریک پیدایش سیستم‌های زیستی آشنا شدید. اکنون زمان آن است که از فرضیات عبور کنیم و وارد فضای آزمایشگاه شویم. در گام چهارم، با تمرکز بر قلمرو زیست‌شناسی مصنوعی (Synthetic Biology)، چگونگی گذار عملی از ماده شیمیایی بی‌جان به ساختارهای زنده را واکاوی می‌کنیم.

🔗 [لینک ثبت‌نام در گام چهارم] ◽️ این گام به صورت ۸ ساعت درسگفتار در ۴ جلسه است که در گوگل میت برگزار می‌شود. ◽️فیلم جلسات بلافاصله پس از کلاس در اختیار دانشجویان قرار می‌گیرد. ◽️علاوه بر این ۸ ساعت، تعدادی درسگفتار و مطالب تکمیلی در اختیار دانشجویان قرار خواهد گرفت و همچنین در پایان دوره، ارزیابی‌ای برای تثبیت مطالب دوره برگزار خواهد شد که جزئیات آن در دفترچه راهنمای دوره قابل مشاهده است. نقشه راه دوره جامع مقدمه‌ای بر مطالعات منشاء حیات ⚠️ توجه: برای تسهیل دسترسی علاقه‌مندان به شرکت در این دوره، دانشجویانی که پیش‌ از برگزاری جلسات آنلاین ثبت‌نام کنند، می‌توانند با کد تخفیف زیر از ۵۰٪ تخفیف برخوردار شوند.

تعداد و فرصت استفاده از این کد تخفیف محدود است.

🔽🔽 کد تخفیف: TIR405 همچنین دوستانی که علاقه‌مند به شرکت در گام‌های پیشین این دوره هستند، می‌توانند از لینک‌های زیر اقدام کنند: گام اول: مبانی فیزیکی-شیمیایی معمای حیات 🔗 [لینک ثبت‌نام در گام اول] گام دوم: صحنه کیهانی و شیمی پیشازیستی 🔗 [لینک ثبت‌نام در گام دوم] گام سوم: سناریوهای اصلی پیدایش حیات 🔗 [لینک ثبت‌نام در گام سوم] لینک ربات هدایا @the_maze2022

یه چشمه از قابلیت‌های نسخه جدید اپلیکیشن آزمایشگاه محاسباتیمون رو ببینید و لذت ببرید از چیزی که در راهه. این فقط یه بخش کوچیک از قابلیت‌های جدیدی هست که اضافه شده. منتظر باشید واسه روز رونمایی ازش... لینک ربات هدایا #آزمایشگاه_محاسباتی @the_maze2022

در این ویدئو به صورت خلاصه مباحثی که قراره توی کلاس بهش بپردازیم شرح داده شده. آغاز کلاس منشاء حیات، فردا ساعت 18 لینک راهنمای ورود به کلاس

مهلت ثبت نام به زودی به پایان خواهد رسید.

لینک ربات هدایا @the_maze2022

یادآوری: گام چهارم کلاس منشاء حیات، فردا ساعت 18 آغاز خواهد شد. لینک راهنمای ورود به کلاس لینک ورود به گروه تلگرامی کلاس، دو ساعت پیش از آغاز برای دوستان ایمیل میشه، لطفا بلافاصله بعد از دریافت وارد گروه بشید تا منابع و فایل های مورد نیاز رو دریافت کنید. لینک ربات هدایا @the_maze2022

سال گذشته درست بعد از اینکه این جلسه رو ضبط کردیم، یه سری چالش ها درباره باز بودن آینده توی ذهنم شکل گرفت و درست همون شب شروع کردم به نوشتنش و نتیجه اش این یادداشت شد. خود متن همون شب آماده شد اما برای انتشارش صبر کردم اول خود جلسه منتشر بشه و امروز توی صفحه ریسرچگیتم منتشرش کردم. این نسخه هنوز نسخه نهایی نیست و احتمالا نیاز به بازنویسی و تکمیل خواهد داشت، اما کلیت حرفم رو میتونید داخلش بفهمید. https://doi.org/10.13140/RG.2.2.29003.55840 لینک ربات هدایا @the_maze2022

یادآوری: این کلاس روز شنبه ساعت 18 آغاز خواهد شد. لینک ورود به گروه تلگرامی کلاس، دو ساعت پیش از آغاز برای دوستان ایمیل میشه، لطفا بلافاصله بعد از دریافت وارد گروه بشید تا منابع و فایل های مورد نیاز رو دریافت کنید. لینک ربات هدایا @the_maze2022

🧬 آغاز ثبت‌نام گام چهارم دوره جامع "مقدمه‌ای بر مطالعات منشاء حیات" گام چهارم: از مولکول تا سلول؛ ساختن ارگانیسم

در سه گام گذشته با فیزیک حیات، صحنه کیهانی و سناریوهای تئوریک پیدایش سیستم‌های زیستی آشنا شدید. اکنون زمان آن است که از فرضیات عبور کنیم و وارد فضای آزمایشگاه شویم. در گام چهارم، با تمرکز بر قلمرو زیست‌شناسی مصنوعی (Synthetic Biology)، چگونگی گذار عملی از ماده شیمیایی بی‌جان به ساختارهای زنده را واکاوی می‌کنیم.

🔗 [لینک ثبت‌نام در گام چهارم] ◽️ این گام به صورت ۸ ساعت درسگفتار در ۴ جلسه است که در گوگل میت برگزار می‌شود. ◽️فیلم جلسات بلافاصله پس از کلاس در اختیار دانشجویان قرار می‌گیرد. ◽️علاوه بر این ۸ ساعت، تعدادی درسگفتار و مطالب تکمیلی در اختیار دانشجویان قرار خواهد گرفت و همچنین در پایان دوره، ارزیابی‌ای برای تثبیت مطالب دوره برگزار خواهد شد که جزئیات آن در دفترچه راهنمای دوره قابل مشاهده است. نقشه راه دوره جامع مقدمه‌ای بر مطالعات منشاء حیات ⚠️ توجه: برای تسهیل دسترسی علاقه‌مندان به شرکت در این دوره، دانشجویانی که پیش‌ از برگزاری جلسات آنلاین ثبت‌نام کنند، می‌توانند با کد تخفیف زیر از ۵۰٪ تخفیف برخوردار شوند.

تعداد و فرصت استفاده از این کد تخفیف محدود است.

🔽🔽 کد تخفیف: TIR405 همچنین دوستانی که علاقه‌مند به شرکت در گام‌های پیشین این دوره هستند، می‌توانند از لینک‌های زیر اقدام کنند: گام اول: مبانی فیزیکی-شیمیایی معمای حیات 🔗 [لینک ثبت‌نام در گام اول] گام دوم: صحنه کیهانی و شیمی پیشازیستی 🔗 [لینک ثبت‌نام در گام دوم] گام سوم: سناریوهای اصلی پیدایش حیات 🔗 [لینک ثبت‌نام در گام سوم] لینک ربات هدایا @the_maze2022

لایو اینستاگرام شروع شد https://www.instagram.com/poria_azadi_official?igsh=bjd1OGZmcjJ4YWZn

قسمت دوم بحث با دوست عزیزم بنیامین جان فراهانی درباره جبر و اختیار امروز در کانال بنیامین منتشر شد. از لینک زیر میتونید ببینیدش. https://www.youtube.com/watch?v=bfRccMllMz0&t=8s انقدر در فاصله ضبط و پخش این برنامه بلاهای مختلف سر هممون اومد که گویی هزار سال گذشته. لینک ربات هدایا @the_maze2022

چگونه یون‌های فلزی سد جنبشی پیدایش حیات را شکستند؟ واکنش‌های پدیدآورنده حیات بدون کاتالیزور بسیار کندند و میلیاردها سال طول می‌کشند. در دوران پیش‌زیستی، چگونه طبیعت سد جنبشی را شکست؟ پاسخ در ویژگی‌های شیمیایی یون‌های فلزی واسطه (آهن، نیکل، کبالت) نهفته است. این عناصر با اوربیتال‌های d، با پایدارسازی کمپلکس حالت گذار و کاهش انرژی فعال‌سازی، نقش «پیش‌آنزیم» (Proto-Enzymes) را ایفا کردند. این میراث معدنی از بین نرفته است؛ آنزیم‌های مدرن (مانند نیتروژناز) همچنان کلاسترهای فلزی باستانی را در هسته کارکردی خود حفظ کرده‌اند و یادآور ریشه معدنی نخستین سلول‌ها هستند. درباره این ویدیو: این ویدیو بخشی از مباحث تخصصی گام سوم دوره جامع «منشاء حیات» است که سازوکارهای شیمی پیش‌زیستی و گذار از ماده بی‌جان به ساختارهای حیات را بررسی می‌کند. ثبت نام گام چهارم دوره منشاء حیات لینک ربات هدایا @the_maze2022

🦑🐋«بیولوژی ادراک: از تک‌سلولی‌ها تا سیستم‌های عصبی پیچیده» مجموعه علمی EHIA برگزار می‌کند: | The Biology of Perception: From Single Cells to Complex Nervous Systems | 🧠 آیا ادراک و توانمندی‌های شناختی مخصوص موجودات مغزدار است؟ آیا فقط ارگانیسم‌های پیچیده، امکان تحلیل محیط و تصمیم‌گیری دارند؟ چطور یک باکتری‌ بدون داشتن شبکه عصبی یا حتی یک نورون، می‌تواند محیطش را پردازش کند و یاد بگیرد؟ در این دوره، سیر تکاملی این توانایی‌ها را مرور می‌کنیم؛ اینکه چطور در مسیر بقا، سیستم‌های زنده یاد گرفتند محیط را مدل‌سازی کنند و چطور این روند، از تک‌سلولی‌های ساده به سیستم‌های عصبی و پیچیدگی‌های شناختی امروزی رسیده است. 🔖بخشی از سرفصل‌های دوره: • چطور موجودات ساده بدون نورون، محیط را تحلیل می‌کنند؟ • سیستم‌های زنده چطور از ریاضی برای پیش‌بینی آینده استفاده می‌کنند؟ • جریان‌های الکتریکی چطور رفتار ما را هدایت می‌کنند؟ • داستان تبدیل شدن سلول‌های اولیه به مدارهای عصبی پیچیده چیست؟ 💻 برگزاری در ۴ جلسه به‌صورت آنلاین 🕰از ۲۷ تا ۳۰ تیرماه | ساعت ۱۸:۳۰ اطلاعات‌ بیشتر و ثبت‌نام: https://ehiaco.ir/course/biologyofperception

سمفونیِ ساعت‌هایِ کور؛ مسابقه‌یِ مرگبارِ زمان‌بندی ⏱️💥

تصور کنید نوازندگانی قرار است بدونِ رهبرِ ارکستر، بدونِ نت و بدونِ اینکه صدایِ هم را بشنوند، قطعه‌ای را هم‌زمان اجرا کنند. اگر فقط یکی از آن‌ها چند ثانیه زودتر یا دیرتر بنوازد، کلِ سمفونی فرو می‌ریزد. شاید نخستین سلول نیز دقیقاً با چنین مسئله‌ای روبه‌رو بوده است؛ مسابقه‌یِ مرگبارِ زمان‌بندی در نقطه‌یِ صفرِ حیات.

غالباً تصور می‌کنیم بزرگ‌ترین مشکلِ پیدایشِ حیات، ساختنِ کدهایِ ژنتیکی یا غشاهایِ چربی بوده است؛ اما شاید چالشِ واقعی اصلاً چیزِ دیگری بوده باشد: زمان‌بندی. فرض کنید رویِ زمینِ اولیه سه واکنشِ شیمیاییِ پیش‌زیستی هم‌زمان در حالِ رخ دادن‌ اند. یکی هر ده دقیقه اتفاق می‌افتد، یکی هر ساعت و دیگری هر سه روز. اگر حتی یکی از آن‌ها کمی زودتر یا دیرتر به مقصد برسد، کلِ فرآیند پیش از آغازِ فرگشت متلاشی می‌شود. عجیب‌تر اینکه این پرسش، مسئله‌ای حاشیه‌ای در منشأ حیات نیست؛ بیش از نیم قرن است که نسل‌هایِ مختلفِ پژوهشگران، هر بار از زاویه‌ای متفاوت، تلاش کرده‌اند همین گره را باز کنند. چه کسی ساعتِ این واکنش‌ها را تنظیم می‌کرد؟ هیچ‌کس؟ پس چرا اصلاً سلولی شکل گرفت؟

جالب اینکه هر پاسخی که دانشمندان پیدا کردند، معمایِ عمیق‌تری را آشکار کرد. نخستین پاسخِ امیدوارکننده در دهه‌یِ ۱۹۷۰ مطرح شد: شاید شبکه‌ای از مولکول‌هایِ خودهمانندساز بتوانند بدونِ فرماندهیِ مرکزی با هم همکاری کنند و بر محدودیت‌هایِ سامانه‌هایِ اولیه غلبه نمایند. این ایده بعدها با عنوانِ «هایپرچرخه» شناخته شد و با پژوهش‌هایِ مانفرد آیگن (Manfred Eigen) پیوند خورد. برایِ لحظه‌ای به نظر می‌رسید معما حل شده باشد؛ اگر مولکول‌ها بتوانند به‌جایِ رقابت، یکدیگر را تقویت کنند، شاید نظم از دلِ بی‌نظمی بیرون بیاید. اما خیلی زود ایرادِ بزرگی آشکار شد: همکاریِ مولکولی به‌تنهایی کافی نبود. این همکاری، بدونِ مرزی فیزیکی که مولکول‌ها را کنارِ هم نگه دارد، در بی‌کرانِ اقیانوس گم می‌شد. اگر مشکل فقط همکاریِ مولکول‌ها بود، هایپرچرخه شاید کافی به نظر می‌رسید. اما مولکول‌هایی که در اقیانوسِ آزاد شناور باشند، چگونه می‌توانند کنارِ هم باقی بمانند؟ همین پرسش، مسیرِ پژوهش را به سمتِ پیش‌سلول‌ها برد؛ جایی که پیر لوئیجی لویسی (Pier Luigi luisi) نشان داد شاید مرزهایِ فیزیکی نیز بخشی از پاسخ باشند. او با بردنِ مسئله از سطحِ شبکه‌هایِ مولکولی به درونِ ساختارهایی محفظه‌ای، نشان داد چطور می‌توان مولکول‌ها را درونِ غشایی مشترک سازماندهی کرد. اما داشتنِ محفظه هم پایانِ ماجرا نبود؛ داشتنِ مرز، لزوماً به معنیِ هماهنگیِ سرعتِ رشدِ پوسته‌یِ سلول و تکثیرِ درونِ آن نبود. اگر غشا رشد کند اما مولکول‌هایِ اطلاعاتیِ درونش عقب بمانند، یا برعکس، کلِ سامانه متلاشی می‌شود.

و این همان نقطه‌ای است که داستان هنوز تمام نشده است. امروز در آزمایشگاهِ جک زوستاک (Jack Szostak) و جبهه‌هایِ نوینِ شیمیِ سامانه‌ها، همین پرسش با سامانه‌هایِ پیش‌سلولیِ واقعی آزموده می‌شود. پرسش دیگر صرفاً این نیست که «آیا می‌توان پیش‌سلول ساخت؟» بلکه پژوهشگران می‌کوشند امکانِ هماهنگیِ هم‌زمانِ رشدِ غشا، تکثیرِ مولکول‌هایِ اطلاعاتی و تقسیمِ محفظه را درونِ سامانه‌ای واحد به‌صورتِ آزمایشگاهی بررسی کنند. هنوز پاسخِ نهایی در دست نیست و اتفاقاً همین باز بودنِ مسئله، این موضوع را به یکی از فعال‌ترین حوزه‌هایِ پژوهش در منشأ حیات تبدیل کرده است. امروز برایِ چنین مسئله‌ای در ادبیاتِ منشأ حیات از مفاهیمی مانند «جفت‌شدگیِ سینتیکی» استفاده می‌شود.

شاید رازِ نخستین سلول، نه در داشتنِ بهترین مولکول‌ها، بلکه در پیدا شدنِ قانونی فیزیکی بود که آن‌ها را هم‌صدا کرد. اما آیا چنین قانونی واقعاً وجود دارد؟ و اگر وجود دارد، امروز چه شواهدی از آن در آزمایشگاه‌ها دیده می‌شود؟ اگر این پرسش‌ها برایتان جدی شده، جلسه‌یِ سوم از کلاسِ «منشاء حیات: از مولکول تا سلول، ساختنِ ارگانیسم» دقیقاً به کالبدشکافیِ همین معما اختصاص دارد؛ جایی که مقاله‌هایِ کلاسیک و پژوهش‌هایِ جدید را کنارِ هم می‌گذاریم تا ببینیم هر کدام کدام بخش از این پازل را توضیح می‌دهند و کدام پرسش‌ها هنوز بی‌پاسخ مانده‌اند.

🔗 [لینک ثبت‌نام در گام چهارم] دفترچه راهنمای دوره نقشه راه دوره جامع مقدمه‌ای بر مطالعات منشاء حیات #شیمی_سیستمی #پیش_سلول #زیست_شناسی_مصنوعی #پیچیدگی #جستار_کوتاه لینک گام های پیشین: گام اول: مبانی فیزیکی-شیمیایی معمای حیات 🔗 [لینک ثبت‌نام در گام اول] گام دوم: صحنه کیهانی و شیمی پیشازیستی 🔗 [لینک ثبت‌نام در گام دوم] گام سوم: سناریوهای اصلی پیدایش حیات 🔗 [لینک ثبت‌نام در گام سوم] لینک ربات هدایا @the_maze2022

سمفونیِ ساعت‌هایِ کور؛ مسابقه‌یِ مرگبارِ زمان‌بندی ⏱️💥 تصور کنید نوازندگانی قرار است بدونِ رهبرِ ارکستر، بدونِ نت و بدونِ اینکه صدایِ هم را بشنوند، قطعه‌ای را هم‌زمان اجرا کنند. اگر فقط یکی از آن‌ها چند ثانیه زودتر یا دیرتر بنوازد، کلِ سمفونی فرو می‌ریزد. شاید نخستین سلول نیز دقیقاً با چنین مسئله‌ای روبه‌رو بوده است؛ مسابقه‌یِ مرگبارِ زمان‌بندی در نقطه‌یِ صفرِ حیات. غالباً تصور می‌کنیم بزرگ‌ترین مشکلِ پیدایشِ حیات، ساختنِ کدهایِ ژنتیکی یا غشاهایِ چربی بوده است؛ اما شاید چالشِ واقعی اصلاً چیزِ دیگری بوده باشد: زمان‌بندی. فرض کنید رویِ زمینِ اولیه سه واکنشِ شیمیاییِ پیش‌زیستی هم‌زمان در حالِ رخ دادن‌ اند. یکی هر ده دقیقه اتفاق می‌افتد، یکی هر ساعت و دیگری هر سه روز. اگر حتی یکی از آن‌ها کمی زودتر یا دیرتر به مقصد برسد، کلِ فرآیند پیش از آغازِ فرگشت متلاشی می‌شود. عجیب‌تر اینکه این پرسش، مسئله‌ای حاشیه‌ای در منشأ حیات نیست؛ بیش از نیم قرن است که نسل‌هایِ مختلفِ پژوهشگران، هر بار از زاویه‌ای متفاوت، تلاش کرده‌اند همین گره را باز کنند. چه کسی ساعتِ این واکنش‌ها را تنظیم می‌کرد؟ هیچ‌کس؟ پس چرا اصلاً سلولی شکل گرفت؟ جالب اینکه هر پاسخی که دانشمندان پیدا کردند، معمایِ عمیق‌تری را آشکار کرد. نخستین پاسخِ امیدوارکننده در دهه‌یِ ۱۹۷۰ مطرح شد: شاید شبکه‌ای از مولکول‌هایِ خودهمانندساز بتوانند بدونِ فرماندهیِ مرکزی با هم همکاری کنند و بر محدودیت‌هایِ سامانه‌هایِ اولیه غلبه نمایند. این ایده بعدها با عنوانِ «هایپرچرخه» شناخته شد و با پژوهش‌هایِ مانفرد آیگن (Manfred Eigen) پیوند خورد. برایِ لحظه‌ای به نظر می‌رسید معما حل شده باشد؛ اگر مولکول‌ها بتوانند به‌جایِ رقابت، یکدیگر را تقویت کنند، شاید نظم از دلِ بی‌نظمی بیرون بیاید. اما خیلی زود ایرادِ بزرگی آشکار شد: همکاریِ مولکولی به‌تنهایی کافی نبود. این همکاری، بدونِ مرزی فیزیکی که مولکول‌ها را کنارِ هم نگه دارد، در بی‌کرانِ اقیانوس گم می‌شد. اگر مشکل فقط همکاریِ مولکول‌ها بود، هایپرچرخه شاید کافی به نظر می‌رسید. اما مولکول‌هایی که در اقیانوسِ آزاد شناور باشند، چگونه می‌توانند کنارِ هم باقی بمانند؟ همین پرسش، مسیرِ پژوهش را به سمتِ پیش‌سلول‌ها برد؛ جایی که پیر لوئیجی لویسی (Pier Luigi luisi) نشان داد شاید مرزهایِ فیزیکی نیز بخشی از پاسخ باشند. او با بردنِ مسئله از سطحِ شبکه‌هایِ مولکولی به درونِ ساختارهایی محفظه‌ای، نشان داد چطور می‌توان مولکول‌ها را درونِ غشایی مشترک سازماندهی کرد. اما داشتنِ محفظه هم پایانِ ماجرا نبود؛ داشتنِ مرز، لزوماً به معنیِ هماهنگیِ سرعتِ رشدِ پوسته‌یِ سلول و تکثیرِ درونِ آن نبود. اگر غشا رشد کند اما مولکول‌هایِ اطلاعاتیِ درونش عقب بمانند، یا برعکس، کلِ سامانه متلاشی می‌شود. و این همان نقطه‌ای است که داستان هنوز تمام نشده است. امروز در آزمایشگاهِ جک زوستاک (Jack Szostak) و جبهه‌هایِ نوینِ شیمیِ سامانه‌ها، همین پرسش با سامانه‌هایِ پیش‌سلولیِ واقعی آزموده می‌شود. پرسش دیگر صرفاً این نیست که «آیا می‌توان پیش‌سلول ساخت؟» بلکه پژوهشگران می‌کوشند امکانِ هماهنگیِ هم‌زمانِ رشدِ غشا، تکثیرِ مولکول‌هایِ اطلاعاتی و تقسیمِ محفظه را درونِ سامانه‌ای واحد به‌صورتِ آزمایشگاهی بررسی کنند. هنوز پاسخِ نهایی در دست نیست و اتفاقاً همین باز بودنِ مسئله، این موضوع را به یکی از فعال‌ترین حوزه‌هایِ پژوهش در منشأ حیات تبدیل کرده است. امروز برایِ چنین مسئله‌ای در ادبیاتِ منشأ حیات از مفاهیمی مانند «جفت‌شدگیِ سینتیکی» استفاده می‌شود. شاید رازِ نخستین سلول، نه در داشتنِ بهترین مولکول‌ها، بلکه در پیدا شدنِ قانونی فیزیکی بود که آن‌ها را هم‌صدا کرد. اما آیا چنین قانونی واقعاً وجود دارد؟ و اگر وجود دارد، امروز چه شواهدی از آن در آزمایشگاه‌ها دیده می‌شود؟ اگر این پرسش‌ها برایتان جدی شده، جلسه‌یِ سوم از کلاسِ «منشاء حیات: از مولکول تا سلول، ساختنِ ارگانیسم» دقیقاً به کالبدشکافیِ همین معما اختصاص دارد؛ جایی که مقاله‌هایِ کلاسیک و پژوهش‌هایِ جدید را کنارِ هم می‌گذاریم تا ببینیم هر کدام کدام بخش از این پازل را توضیح می‌دهند و کدام پرسش‌ها هنوز بی‌پاسخ مانده‌اند. 🔗 [لینک ثبت‌نام در گام چهارم] دفترچه راهنمای دوره نقشه راه دوره جامع مقدمه‌ای بر مطالعات منشاء حیات #شیمی_سیستمی #پیش_سلول #زیست_شناسی_مصنوعی #پیچیدگی #جستار_کوتاه لینک گام های پیشین: گام اول: مبانی فیزیکی-شیمیایی معمای حیات 🔗 [لینک ثبت‌نام در گام اول] گام دوم: صحنه کیهانی و شیمی پیشازیستی 🔗 [لینک ثبت‌نام در گام دوم] گام سوم: سناریوهای اصلی پیدایش حیات 🔗 [لینک ثبت‌نام در گام سوم] لینک ربات هدایا @the_maze2022

سمفونیِ ساعت‌هایِ کور؛ مسابقه‌یِ مرگبارِ زمان‌بندی ⏱️💥 تصور کنید نوازندگانی قرار است بدونِ رهبرِ ارکستر، بدونِ نت و بدونِ اینکه صدایِ هم را بشنوند، قطعه‌ای را هم‌زمان اجرا کنند. اگر فقط یکی از آن‌ها چند ثانیه زودتر یا دیرتر بنوازد، کلِ سمفونی فرو می‌ریزد. شاید نخستین سلول نیز دقیقاً با چنین مسئله‌ای روبه‌رو بوده است؛ مسابقه‌یِ مرگبارِ زمان‌بندی در نقطه‌یِ صفرِ حیات. غالباً تصور می‌کنیم بزرگ‌ترین مشکلِ پیدایشِ حیات، ساختنِ کدهایِ ژنتیکی یا غشاهایِ چربی بوده است؛ اما شاید چالشِ واقعی اصلاً چیزِ دیگری بوده باشد: زمان‌بندی. فرض کنید رویِ زمینِ اولیه سه واکنشِ شیمیاییِ پیش‌زیستی هم‌زمان در حالِ رخ دادن‌ اند. یکی هر ده دقیقه اتفاق می‌افتد، یکی هر ساعت و دیگری هر سه روز. اگر حتی یکی از آن‌ها کمی زودتر یا دیرتر به مقصد برسد، کلِ فرآیند پیش از آغازِ فرگشت متلاشی می‌شود. عجیب‌تر اینکه این پرسش، مسئله‌ای حاشیه‌ای در منشأ حیات نیست؛ بیش از نیم قرن است که نسل‌هایِ مختلفِ پژوهشگران، هر بار از زاویه‌ای متفاوت، تلاش کرده‌اند همین گره را باز کنند. چه کسی ساعتِ این واکنش‌ها را تنظیم می‌کرد؟ هیچ‌کس؟ پس چرا اصلاً سلولی شکل گرفت؟ جالب اینکه هر پاسخی که دانشمندان پیدا کردند، معمایِ عمیق‌تری را آشکار کرد. نخستین پاسخِ امیدوارکننده در دهه‌یِ ۱۹۷۰ مطرح شد: شاید شبکه‌ای از مولکول‌هایِ خودهمانندساز بتوانند بدونِ فرماندهیِ مرکزی با هم همکاری کنند و بر محدودیت‌هایِ سامانه‌هایِ اولیه غلبه نمایند. این ایده بعدها با عنوانِ «هایپرچرخه» شناخته شد و با پژوهش‌هایِ مانفرد آیگن (Manfred Eigen) پیوند خورد. برایِ لحظه‌ای به نظر می‌رسید معما حل شده باشد؛ اگر مولکول‌ها بتوانند به‌جایِ رقابت، یکدیگر را تقویت کنند، شاید نظم از دلِ بی‌نظمی بیرون بیاید. اما خیلی زود ایرادِ بزرگی آشکار شد: همکاریِ مولکولی به‌تنهایی کافی نبود. این همکاری، بدونِ مرزی فیزیکی که مولکول‌ها را کنارِ هم نگه دارد، در بی‌کرانِ اقیانوس گم می‌شد. اگر مشکل فقط همکاریِ مولکول‌ها بود، هایپرچرخه شاید کافی به نظر می‌رسید. اما مولکول‌هایی که در اقیانوسِ آزاد شناور باشند، چگونه می‌توانند کنارِ هم باقی بمانند؟ همین پرسش، مسیرِ پژوهش را به سمتِ پیش‌سلول‌ها برد؛ جایی که پیر لوئیجی لویسی (Pier Luigi luisi) نشان داد شاید مرزهایِ فیزیکی نیز بخشی از پاسخ باشند. او با بردنِ مسئله از سطحِ شبکه‌هایِ مولکولی به درونِ ساختارهایی محفظه‌ای، نشان داد چطور می‌توان مولکول‌ها را درونِ غشایی مشترک سازماندهی کرد. اما داشتنِ محفظه هم پایانِ ماجرا نبود؛ داشتنِ مرز، لزوماً به معنیِ هماهنگیِ سرعتِ رشدِ پوسته‌یِ سلول و تکثیرِ درونِ آن نبود. اگر غشا رشد کند اما مولکول‌هایِ اطلاعاتیِ درونش عقب بمانند، یا برعکس، کلِ سامانه متلاشی می‌شود. و این همان نقطه‌ای است که داستان هنوز تمام نشده است. امروز در آزمایشگاهِ جک زوستاک (Jack Szostak) و جبهه‌هایِ نوینِ شیمیِ سامانه‌ها، همین پرسش با سامانه‌هایِ پیش‌سلولیِ واقعی آزموده می‌شود. پرسش دیگر صرفاً این نیست که «آیا می‌توان پیش‌سلول ساخت؟» بلکه پژوهشگران می‌کوشند امکانِ هماهنگیِ هم‌زمانِ رشدِ غشا، تکثیرِ مولکول‌هایِ اطلاعاتی و تقسیمِ محفظه را درونِ سامانه‌ای واحد به‌صورتِ آزمایشگاهی بررسی کنند. هنوز پاسخِ نهایی در دست نیست و اتفاقاً همین باز بودنِ مسئله، این موضوع را به یکی از فعال‌ترین حوزه‌هایِ پژوهش در منشأ حیات تبدیل کرده است. امروز برایِ چنین مسئله‌ای در ادبیاتِ منشأ حیات از مفاهیمی مانند «جفت‌شدگیِ سینتیکی» استفاده می‌شود. شاید رازِ نخستین سلول، نه در داشتنِ بهترین مولکول‌ها، بلکه در پیدا شدنِ قانونی فیزیکی بود که آن‌ها را هم‌صدا کرد. اما آیا چنین قانونی واقعاً وجود دارد؟ و اگر وجود دارد، امروز چه شواهدی از آن در آزمایشگاه‌ها دیده می‌شود؟ اگر این پرسش‌ها برایتان جدی شده، جلسه‌یِ سوم از کلاسِ «منشاء حیات: از مولکول تا سلول، ساختنِ ارگانیسم» دقیقاً به کالبدشکافیِ همین معما اختصاص دارد؛ جایی که مقاله‌هایِ کلاسیک و پژوهش‌هایِ جدید را کنارِ هم می‌گذاریم تا ببینیم هر کدام کدام بخش از این پازل را توضیح می‌دهند و کدام پرسش‌ها هنوز بی‌پاسخ مانده‌اند. 🔗 [لینک ثبت‌نام در گام چهارم] دفترچه راهنمای دوره نقشه راه دوره جامع مقدمه‌ای بر مطالعات منشاء حیات #شیمی_سیستمی #پیش_سلول #زیست_شناسی_مصنوعی #پیچیدگی #جستار_کوتاه لینک گام های پیشین: گام اول: مبانی فیزیکی-شیمیایی معمای حیات 🔗 [لینک ثبت‌نام در گام اول] گام دوم: صحنه کیهانی و شیمی پیشازیستی 🔗 [لینک ثبت‌نام در گام دوم] گام سوم: سناریوهای اصلی پیدایش حیات 🔗 [لینک ثبت‌نام در گام سوم] لینک ربات هدایا @the_maze2022

زمانی که گیم آف ترونز پخش میشد من و خیلی های دیگه نمیذاشتیم دقیقه ای از انتشارش بگذره تا ببینیم اون قسمت رو. بعد از هر قسمت هم شبیه فینال جام جهانی تا هفته بعد دربارش بحث بود و پیشبینی و... الان که خاندان اژدها داره پخش میشه من حتی حوصلم نمیشه بدون اینکه بذارم روی 2x یا هی بزنم جلو که زودتر تموم بشه، ببینمش. نمیدونم اختلاف کیفیت این دوتا سریال انقد زیاده یا من دیگه اون آدم سابق نیستم یا هر دو. #یادداشت @PoriaAzadi

تله‌هایِ مایع؛ حیات پیش از اختراعِ دیوار 🧪💧 در کتاب‌هایِ درسی می‌خوانیم که غشایِ چربی، ستونِ اصلی و جدایی‌ناپذیرِ سلولِ زنده است. این گزاره در زیست‌شناسیِ امروز کاملاً اعتبار دارد؛ اما وقتی به خطِ مقدمِ پژوهش‌هایِ منشأ حیات می‌رویم، با پرسشِ عمیق‌تری مواجه می‌شویم: پیش از اینکه سیستم‌هایِ پیش‌زیستی ساختِ غشاهایِ چربی را یاد بگیرند، چطور پایدار می‌ماندند؟ در اقیانوسِ داغ, اسیدی و مواجِ زمینِ باستان، مولکول‌هایِ پیش‌زیستی به محضِ شکل‌گیری توسطِ امواج شسته و در بی‌کرانِ دریا گم می‌شدند. حیات چطور بدونِ داشتنِ کیسه یا دیواری از جنسِ چربی (که در آن دوران بسیار نایاب بود) توانست از این متلاشی شدنِ دائم جانِ سالم به در ببرد؟ طیِ سال‌هایِ اخیر، پژوهشگران دوباره به دیدگاهی قدیمی برگشته‌اند؛ نگاهی که حدودِ صد سال پیش توسطِ اوپارین مطرح شد و امروز با پژوهش‌هایِ تونی هیمن در بررسیِ جداییِ فازِ مایع-مایع ($LLPS$) در سیستم‌هایِ زیستی و آزمایش‌هایِ نوینِ کوهان چاندرو و جیمز کلیوز جانِ تازه‌ای گرفته است. این موضوع امروز در زمره‌یِ فعال‌ترین حوزه‌هایِ پژوهش در زیست‌شناسیِ مصنوعیِ پایین‌به‌بالا و مطالعاتِ منشأ حیات به شمار می‌رود. امروز چندین مدل برایِ محفظه‌هایِ بدونِ غشا بررسی می‌شود؛ از کواسرِوات‌هایِ حاصل از جداییِ فازِ مایع-مایع گرفته تا قطراتِ پلی‌استری که در آزمایشگاه از مولکول‌هایِ ساده ساخته می‌شوند. وجهِ مشترکِ همه‌یِ آن‌ها این است که می‌توانند مولکول‌ها را در فضایی کوچک متمرکز کنند تا اسیرِ امواج نشوند. این نتایج باعث شد نگاهِ پژوهشگران به محفظه‌هایِ اولیه حیات دوباره موردِ بازنگری قرار بگیرد. اگر چنین محفظه‌هایی واقعاً توانسته باشند پیش از غشاهایِ چربی نقشِ محفظه‌هایِ اولیه را بازی کنند، شاید مجبور شویم لایه‌هایِ جدیدی به تعریفِ متعارفمان از نخستین سیستم‌هایِ زنده اضافه کنیم. این موضوع در جلسه‌یِ دوم از کلاسِ «منشاء حیات: از مولکول تا سلول، ساختنِ ارگانیسم» موردِ بررسی قرار خواهد گرفت؛ جایی که دقیقاً همین تله‌هایِ مایع و محفظه‌هایِ فاقدِ غشا را با مرورِ آزمایش‌ها کالبدشکافی می‌کنیم و می‌بینیم آیا چنین ساختارهایی واقعاً می‌توانسته‌اند بسترِ شکل‌گیریِ نخستین سیستم‌هایِ زنده باشند یا خیر. 🔗 [لینک ثبت‌نام در گام چهارم] دفترچه راهنمای دوره نقشه راه دوره جامع مقدمه‌ای بر مطالعات منشاء حیات #شیمی_سیستمی #پیش_سلول #زیست‌شناسی_مصنوعی #منشاء_حیات #جستار_کوتاه 🔗 [لینک ثبت‌نام در گام چهارم] دفترچه راهنمای دوره نقشه راه دوره جامع مقدمه‌ای بر مطالعات منشاء حیات #زیست‌شناسی_مصنوعی #منشاء_حیات #ژنوم_کمینه #مهندسی_ژنتیک #جستار_کوتاه لینک گام های پیشین: گام اول: مبانی فیزیکی-شیمیایی معمای حیات 🔗 [لینک ثبت‌نام در گام اول] گام دوم: صحنه کیهانی و شیمی پیشازیستی 🔗 [لینک ثبت‌نام در گام دوم] گام سوم: سناریوهای اصلی پیدایش حیات 🔗 [لینک ثبت‌نام در گام سوم] لینک ربات هدایا @the_maze2022

📌خویشتنِ بدنمند درون‌دریافت، پیش‌بینی، و احساس در شناخت انسانی 🔸چه چیزی باعث می‌شود احساس کنیم که ما یک «خود» هستیم، نه صرفاً یک ذهن که جهان را مشاهده می‌کند، بلکه یک موجود زنده که درون یک بدن قرار دارد؟ یکی از پاسخ‌های روزافزون تأثیرگذار با درون‌دریافت(interoception) شروع می‌شود: حس مداوم، تفسیر و تنظیم سیستم عصبی از سیگنال‌هایی که از داخل بدن منشأ می‌گیرند، از جمله ضربان قلب، تنفس، گرسنگی، درد، دما و فعالیت‌های احشایی. این سیگنال‌ها صرفاً اطلاعات پس‌زمینه‌ای برای حفظ تعادل فیزیولوژیکی نیستند؛ بلکه ممکن است به شکل‌گیری احساسات، مالکیت بدنی، عامل بودن، تصمیم‌گیری و ابتدایی‌ترین حس ما از وجود به عنوان یک شخص یکپارچه کمک کنند. بنابراین، پژوهش در زمینه درون‌دریافت تصویر سنتی شناخت را که چیزی محدود به مغز است به چالش می‌کشد و به جای آن پیشنهاد می‌کند که خود از طریق یک گفتگوی پیش‌بینی‌کننده و مداوم بین مغز، بدن و محیط پدید می‌آید. 📎لینک ثبت‌نام زودهنگام رایگان: https://evand.com/events/shenakhti