توییت کلاس tweet class

اینجا مثل چاهی شده برام که خیلی وقته آب توش نیست.هرچند وقت یکبار میام یه سنگی میندازم توش یه هویی چیزی میگم که صداش برگرده به خودم.

اونجا که لورل به هاردی گفت : +اگه عقل داشتم پیشت نمیموندم -چه خوب که عقل نداری +آره واقعا ! دقیقا مود آدمای عاشقه، چون میدونن که چیزی درست نمیشه یا شاید حتی بدتر بشه… اما بازم به حرفِ دلشون گوش میدن...

به یاد دیالوگ معروف تو سریال مدار صفر درجه تقدیم به مخاطب خاص قلبم : تو را به جای همه کسانیکه نشناخته ام دوست میدارم تو را به جای همه کسانیکه دوست نداشته ام دوست میدارم تو را به خاطر دوست داشتن دوست میدارم برای اشکی که خشک شد و هیچوقت نریخت لبخندی که محو شد و هیچ‌گاه نشکفت... تو را به خاطر خاطره ها دوست میدارم تورا به اندازۀ همۀ کسانیکه نخواهم دید دوست میدارم اندازه قطرات باران، اندازۀ ستاره های آسمان تو را برای دوست داشتن دوست میدارم تو را به جای همۀ کسانیکه نمیشناخته ام دوست میدارم تو را به جای همۀ روزگارانی که نمی‌زیسته ام دوست میدارم برای خاطر عطر نان گرم و برفی که آب میشود ... تو را به خاطر دوست داشتن دوست میدارم تو را به جای تمام کسانیکه دوست نمیدارم ... دوست میدارم

دلم برات تنگ شده و احتمالا نمیتونی آنلاین بشی که این پیامو ببینی.

من برات تلاش نکردم؟من برات کلی دنبال کانفیگ کشتم.

آدمها به سه شکل وارد زندگیمون میشن برای یک عمر برای یک فصل برای یک درس

این متن از کتاب "شبهای روشن" چقدر قابل درکه: موضوع نگه داشتن امید در روزها نبود. موضوع نگه داشتن امید در شبها بود. شب چیزی داشت که روز نداشت تاریکی، سکوت، تنهایی و او میدانست که اگر شبها امید را زنده نگه دارد، در روز امید او را زنده نگه خواهد داشت...

ویکتور فرانکل در کتاب انسان در جستجوی معنا میگه: اون چیزی که زندانیان رو در اردوگاه کار اجباری شکنجه میداد کتکی که از افسران نازی می خوردند یا توهین هایی که می شنیدند نبود بلکه فکر کردن به ناعدالتی موجود بود، اینکه چرا و به کدامین گناه باید چنین موقعیت اسفناکی رو تجربه کنند...

هرگز به اسبی که سوار نمیشید غذا ندین...

عشق حد وسط ندارد یا نابود می‌کند یا نجات می‌دهد • ویکتور هوگو

فراموشی، بی حرمتی به تمام رنج‌هایی است که کشیدیم...

آدم یا می‌تونه روی ۱ کار خوب باشه، یا ۵ تا کار سطحی بکنه. آدم می‌تونه یا ۱ رابطه عمیق و مطمئن و با لذّت کمتر داشته باشه، یا همیشه استرس داشته باشه و بره دنبال لذّت از آدم‌های متعدد. استرس اصلاً چیز بدی نیست، یه حس ناخوشایند واسه حالت آماده بکار مغز، و ابراز واکنش فوری بدون فکر. نهایت استرسی که یه شخص در طول روز می‌تونه داشته باشه نیم ساعته، چون قند و اکسیژن قسمت پیشونی تموم میشه، و واسه بیشترش باید قلب بیشتر کار کنه. پس کسایی که لذّت و روابط متعدد می‌خوان، باید برن دنبال بالا نگه داشتن استرس، با قهوه و سیگار، نوشابه انرژی‌زا و ماری‌جوانا. بالا موندن بدون فکر و بدون خلق معنا. جنس استرس بدرد کار و رابطه عمیق نمی‌خوره، چون انسان واسه تمرکز باید از قسمت‌های پائین مغز استفاده کنه، تا بتونه معنا هم خلق کنه. پس فرق شما با یه آدم موفق اینه که اون خواسته بجای داشتن لذّت از چندین رابطه و انجام دادن چندین کار هم‌زمان، ۱ کار رو خوب انجام بده و به ثمر برسونه.

کلا تجربه‌ی زیستی جالبی نبود

یکی از غم‌انگیزترین درس‌های تاریخ این است: اگر ما را برای مدتی طولانی فریب داده باشند، مایلیم هرگونه شواهدی مبنی بر آن فریب را رد کنیم. دیگر علاقه‌ای به کشف حقیقت نداریم. آن فریب، ما را اسیر کرده است. اعتراف به اینکه بازی خورده‌ایم، حتی پیش خودمان، بیش از حد دردناک است. وقتی به یک شیاد اجازه می‌دهید بر شما مسلط شود، تقریباً هرگز نمی‌توانید آن قدرت را پس بگیرید - کارل سیگن @MovieCottage