Nocturne
Ir al canal en Telegram
•To define is to limit •Anonymous link: https://t.me/BiChatBot?start=sc-a8853550c2
Mostrar más184
Suscriptores
Sin datos24 horas
-17 días
Sin datos30 días
Archivo de publicaciones
184
اینجا همونم به موقع انجام نمیشه، مثلاً امروز من کلی محاسبه کردم و برنامه ریزی که یه تایمی برم باشگاه که خونهمون برق نیست، اونجا باشه.
حالا که رفتم اونجام بعد یک ربع برق رفت :)))
زندگی تو ایران از اوندسته طنزهای تلخه که نمیدونی دیگه باهاش باید گریه کنی یا بخندی.
184
And I’ll always be the girl who sees beauty.
in the way light rests on old pages,
in a half-forgotten melody,
in moments that slip by quietly but stay forever.
I’ll keep finding it.
in glances, in words unspoken,
in the hush of the world before it rains.
Always, always choosing to see the magic
in the beautiful things.
184
I’ll always be the girl who’s in love with art, poetry, and the softness of old books.
The one who still believes in handwritten letters, late-night music, deep talks about minds and memories.
Drawn to history and vintage moments, to souls that feel older than time.
A little in love with melancholy, with museums, with shadows and stories.
with vampires, libraries, coffee at dusk, and flowers in the rain.
Give me the jungle and the sea, the moon and the scent of storms.
184
یهو احساس کردم نیاز دارم یکی بیاد برام شاهنامه رو تعریف کنه.
هر شب مثل یک سریالی که باعث بشه بخوام یک قسمت دیگه ببینم.
(بشنوم)
184
این دو روز رو دوست داشتم، یکسری تیکها توی ذهنم خورد.
دوست جدید پیدا کردم، با گربهی توی کافه دوست شدم، خرید رفتم، خودکارهای خوشگل خریدم و منتظرم دورم خلوت بشه تا بشینم و باهاشون بنویسم. اتاقم رو مرتب کردم و بوی خوبی میاد، ریحانه واسهم یه دستبند درست کرده که عاشقشم.
فردا کلاسهام شروع میشن و احساس میکنم نیاز داشتم یکم بیشتر استراحت کنم ولی اشکالی نداره، احساس دلتنگی دارم، اونم اشکالی نداره. به جاش امروز موهام خیلی قشنگ بود، توی باشگاه احساس کردم وزنهها یکم راحتتر حرکت میکنن و به خودم افتخار کردم، یه تینت صورتی قشنگ خریده بودم ولی توی مسیر وقتی داشتم با زهرا و مریم پیاده میرفتیم در حالی که شیرپستهم توی یه دستم بود و تینتم توی یه دست دیگه از دستم افتاد و خراب شد ولی اونم اشکالی نداره.
شنیدم انگار قراره از فردا تا سه روز یه موج گرمای شدید دیگه رو هم تجربه کنیم، امیدوارم این امضای پایان زندگیم قبل از تبخیر شدنم نباشه، اون هم اشکالی نداره.
184
No one really talks about it, but honestly? Talking to someone who’s on the exact same frequency as you, same vibe, same mindset, same energy, it’s something else. Like you’re both just there, in sync.
You could be sitting in some cozy café, and suddenly they’re closing… And you didn’t even notice time flying because the conversation just kept flowing, effortlessly.
Or it could be just a phone call or text messages.
It’s not even about what you’re talking about, it’s the feeling. That magnetic pull, that soft stillness in the middle of it all.
Your brain’s like, “It’s way past bedtime,” but your heart? Your heart’s wide awake.
It’s not just a moment, it’s a whole cinematic scene.
184
"You said I've changed. But I only became quieter.... the chaos didn't leave.. it just stopped begging to be heard."
–Franz Kafka
184
Me because after 8 hours of painting, 3 mental breakdowns, and sacrificing my spine, I ruined my masterpiece in the final 5 minutes.
Like. Literally. Ruined it.
I’m not even sad, I’m numb.
184
My mind’s in shambles; thanks to my toxic talent of overthinking every damn detail like it’s an Olympic sport and critically analyzing life like it’s a final exam I never studied for.
184
I tried oil paints after two years of acrylics, and it was a beautiful nightmare. each brushstroke a masterpiece trapped in eternal limbo. I can’t work like this… the drying time is testing my will to live. I’m going back to 505. (Acrylics)
