𝘣𝘢𝘥𝘭𝘢𝘯𝘥𝘴.

بچه هامون خداجون بچه هامون.

امید.

هیچ جوره خواب به این چشما نمیان.

حس شب اردو مدرسه دارم

خدایا خسته شدم ک ن خ.

18 19 20.

حس میکنم بریدم.

صاحبکار عزیزم، حقوقمو بزن. من بی پول و بیچاره هستم.

امسال اینقدر سخت درگیر زندگیم بودم متوجه نشدم ولی چهار سالم رد کردیم فاطی.

تورس صبرتو خرج کسی نکن که حتی قدمی به سمتت نمیاد.

ما دیگر قوی نیستیم، دیوانه‌ایم. مقاومت هم حدی دارد، امید نیز، ادامه دادن نیز… جنونی در ما هست که ایستاده‌ایم و توجیهی ندارد. چه در ذهن‌هایمان می‌گذرد؟ به کدامین آینده امیدواریم و چگونه جانمان را کف دستانمان گرفته‌ایم و در مقابل گلوله‌ها ایستاده‌ایم؟ گازهای اشک‌آور چشم‌های عزیزان وطن را نابود ساخته، پول که تکه کاغذی بی‌ارزش شده، ما را به اسارت خویش در آورده، ارزش طلا از کل داراییمان بیشتر است، هشتمان گرو نهمان است و جنون هنوز ادامه دارد. روح وطن درد می‌کند و تکه‌ خاک بی‌جانی که من و تو به آن معنا داده‌ایم، دیگر پایان یافته‌است.