نگاهی به جهان دانش

از فردوسی بزرگ آموخته ایم: نخوانند بر ما کسی آفرین چو ویران بود بوم ایران زمین به کام تو گردد سپهر بلند دلت شاد بادا تنت بی گزند چنین روز روزت فزون باد بخت بداندیشگان را نگون باد بخت وزین پس بر آن کس کنید آفرین که از داد آباد دارد زمین کسی باشد از بخت پیروز و شاد که باشد همیشه دلش پر ز داد