This I Love

درحال پن‌کیک درست کردن برای بستی.⭐️

واقعا خیلی خوشحالم که می‌تونم کتاب بخونم. انقدر ادامه‌دادن و خوب گذراندن زندگی سخت شده که تنها چیزی که می‌ذاره یک دنیای دیگه رو تجربه کنم، کتابه. مامان میگه به نداشته‌ها اونقدر فکرمیکنی که یادت میره برای داشته‌هات شاکر باشی و فکرکنم این حرفش‌رو -هربار می‌خونم، می‌شنوم و می‌بینم- از ته دل درک می‌کنم.

ممنون از آفوگاتو که زندگیم رو نجات میده.⭐️

خیلی دوستش داشتم. :((((

This I Love ^ 🪔 قرن بیستم – دوران مدرنیسم و خودکاوی کانالت مثل قرن بیستمه، جایی که هرکی دنبال آزادیه و دغدغه‌ی خودش رو با صراحت و تجربه‌های متفاوت زندگی می‌کنه. انگار وسط یه کافه‌ی خلوت دهه‌ی پنجاه هستیم که آدم‌ها آزادانه حرف می‌زنن، ذهنشون رو باز می‌کنن و ریسک می‌کنن درباره‌ی واقعیت‌ها. اینجا هم همین حس رو هدیه میده— رها، بی‌پرده و پر از حس زندگی واقعی.

^ این پیام رو فوروارد کن تا بهت بگم: اگه کانالت یه دوره‌ی خاص تاریخی بود، کدوم دوره میشد! 🌳

امروز؛ -متأسفانه اینجا شبیه thrift store های پاریس نیست. -چرا آدم‌ها به حرف‌هامون گوش میدن و نظر هم میدن؟ -نوشابه شیشه‌ای بگیریم؟ -به استایل هامون نمیاد کنار جوب بشینیم آبعلی و زمزم با ساندویچ بخوریم.(نشستیم) -کوچه خوش‌نویس باشی، یاد بابات افتادم. -من و تو مثل مامان بابایی که بچه‌شونو راهی کردند شدیم. -سارا فرض کن ما نیستیم خودت راهتو پیدا کن.(ده ثانیه بعد برگشت) -هیچ‌جا جا نیست، بریم تو بیمارستان بشینیم. -دیگه نیاز نیست ازت خداحافظی کنم میتونم فردا و پس‌فردا و روزهای بعدشم ببینمت.