معمای عشق

✨

یک روز من #سکوت خواهم کرد و تو آن روز برای اولین بار مفهوم #دیرشدن را خواهی فهمید... #حسین_پناهی

📖

آه، ادبیات چیز شگفتی است، وارنکا، یک چیز خیلی شگفت. من این را پریروز در کنار این آدم‌ها کشف کردم. ادبیات چیز عمیقی است! ادبیات دل آدم‌ها را قوی می‌کند و به آنها خیلی چیزها یاد می‌دهد - و در هر کتاب کوچکی که اینها دارند چیزهای شگفت زیادی هست.چه عالی نوشته شده‌اند! ادبیات یک تصویر است، یا به تعبیری هم یک تصویر است هم یک آینه؛ بیان احساسات است، شکل ظریفی از انتقاد است، یک درس پندآموز و یک سند است. من در کنار آنها می‌نشینم و گوش می‌دهم ( حتی مثل آنها یک چپق هم دود می‌کنم، به نظرت چطور است؟ )، و بعد آنها با هم درباره مسائل مختلف بحث می‌کنند، و من صرفا می‌گویم که صلاحیت ندارم_ این تنها کاری است که تو و من، مامکم، می‌توانیم در همچو محیطهایی بکنیم. در همچو محیطی من فقط یک آدم کودن هستم، یک نادان! از خودم خجالت می‌کشم، و تمام شب همه فکرم را به‌ کار می‌اندازم تا بلکه من هم حرفی دربیندازم که در بحث شرکتی داشته باشم، اما حتی از این کار عاجز هستم! و بعد، وارنکا، دلم به حال خودم می‌سوزد، دلم می‌سوزد که مثل آنها نیستم؛ دلم می‌سوزد چون بنا به آن ضرب‌المثل معروف " هیکل بزرگ کرده‌ام، اما عقلم رشد نکرده است." و آن وقت در ساعت‌های فراغتم چکار می‌کنم؟ می‌خوابم، بس‌که احمق هستم. در حالی‌که به جای خوابیدنی که به آن احتیاج ندارم باید کار به‌درد بخوری بکنم؛ مثلا باید بنشینم و چیزی بنویسم. این می‌تواند کاری مفید برای خودم و مطبوع برای دیگران باشد. ‌ ✍#فئودور_داستایوفسکی 📕 #بیچارگان 🍏🍎🍃

📚

○ اکثر مردم هنگامی که به پایانِ کار می‌رسند و نظری بر گذشته می‌افکنند، درمی‌یابند که سرتاسرِ زندگی را چون چیزی گذرا زیسته‌اند و با حیرت مشاهده می‌کنند که آنچه بی‌اعتنا از کنارش گذشته‌اند و لذّتی از آن نبرده‌اند، همان زندگیشان بوده است. #آرتور_شوپنهاور 🍏🍎🍃

درود ومهر عصرتان به خیر 🍰☕️