معمای عشق
Ir al canal en Telegram
از عشق همین بس که معمایِ شگفتی است... فرح _فریماااا https://t.me/AF14202https https://t.me/AFmoamm
Mostrar más795
Suscriptores
Sin datos24 horas
+57 días
+1530 días
Archivo de publicaciones
795
🎼❤️🎼
معشوق تو همسایه و دیوار به دیوار
در بادیه سرگشتہ شما در چه هوایید
گر صورت بیصورت معشوق ببینید
هم خواجه و هم خانه و هم کعبه شمایید.....
✍#مولانای_جان
🍏🍎🍃
30 ago 2025, 20:09
795
○
بروبر تقریبا فریاد زد: "از آن بیزارم! زندگی ابدی با این حس که هرگز نزیستهام و هرگز طعم آزادی را نچشیدهام، مرا از وحشت آکنده میکند."
نیچه مشوقانه گفت: "پس آنطور زندگی کن که به چنین اندیشهای عشق بورزی!"
"تنها چیزی که هماکنون به آن عشق میورزم، اندیشهی تکمیل وظایفم در قبال دیگران است، فریدریش."
"وظیفه؟ آیا وظیفه میتواند بر عشق تو به خویشتن و تلاشت برای رسیدن به آزادی مطلق پیشی گیرد؟ تا به خویشتن دست نیافتهای، وظیفه کلمهای توخالی خواهد بود. با این کلمه، از دیگران برای بزرگ جلوه دادن خویش استفاده خواهی کرد."
بروبر تمام نیرویش را برای مقابلهای دیگر فرا خواند. "چیزی به نام وظیفه در قبال دیگران وجود دارد، و من به چنین وظیفهای وفادار بودهام. دستکم جرأت پافشاری بر این باور در من هست."
"یوزف، بهتر است انسان جرأت تغییر باورهایش را بیابد. وظیفه و ایمان فریبی بیش نیست، حجابی برای پوشاندن آنچه در پسشان است. رهاسازی خویشتن به معنای گفتن نهای مقدس، حتی به وظیفه است."
بروبر وحشتزده به نیچه خیره شد.
نیچه ادامه داد: "تو میخواهی خودت شوی، چند بار این را از تو شنیدهام؟ چند بار زار زدهای که هرگز آزادیات را نشناختهای؟ مهربانی، وظیفه و ایمان، میلههای زندان تو هستند. این پاکدامنیهای حقیر تو را هلاک خواهند ساخت. تو باید شرارت را در وجود خویش بشناسی. نمیتوان نیمه آزاد بود: غرایزت نیز تشنهی آزادیاند، سگان وحشی در سرداب وجودت برای رهایی پارس میکنند. گوش کن، صدایشان را نمیشنوی؟"
✍ #اروین_د_یالوم
📕 وقتی نیچه گریست
🍏🍎🍃
30 ago 2025, 19:53
30 ago 2025, ~19:54
