می‌نویسمت | فائزه اعظمی

نقاشی چیست؟ دیده شدن از چشم دیگری فائزه اعظمی #نقاشی_کاوی @faezehazami faezehazami.ir

سلام، خداحافظ «یک قلپ دیگه.» «اما دیگه تشنه نیستم، ممنون.» «این یک تعارف نیست.» یک قلپ دیگر می‌خورم. احساسات تا خرخره‌ام بالا می‌آید. انگار قرار است بالا بیاورم. کافی‌ست انگشتم را توی حلقم بزنم تا تمامش را بالا بیاورم. اما این کار را نمی‌کنم. به حیاط می‌روم. کمی هوای آزاد. کمی هوای تازه. هوایی که از جایی دیگر می‌آید. این هوا کمی خاک به همراه دارد. چشم‌هایم می‌سوزد و کمی که چشم‌هایم را در حدقه می‌چرخانم، اشکم در می‌آید. احساسات کم کم از خرخره‌ام پایین می‌آید. سعی می‌کنم با دهان باز نفس بکشم. و هوای تازه را تا عمق بیشتری فرو دهم. بعد بلند می‌شوم می‌روم داخل خانه. بی‌آنکه فرصت آشنایی داشته باشم یا اسمی برایش بگذارم. احساسم را می‌گویم. فائزه اعظمی #یاداشت_روز @faezehazami faezehazami.ir

نقاشی چیست؟ برای نقب زدن از پشت کوه‌ها و دره‌ها به دنبال راهی برای روباه شدن فائزه اعظمی #نقاشی_کاوی @faezehazami faezehazami.ir

این است شعر بعد یک پیاده‌روی‌ طولانی وقتی می‌افتی روی تخت و زیر نور چراغ‌های روشن پلک‌هایت سنگین می‌شود چشم که می‌بندی می‌بینی هنوز راه می‌روی این است شعر فائزه اعظمی #تمرین_شعر @faezehazami faezehazami.ir

سوال سوال است دیگر قبلن فکر می‌کردم راحت است دیگر می‌پرسی، تنها کمی شجاعت می‌خواهد و کمی اعتماد به نفس. اما تنها همین نبود. حالا می‌فهمم که باید قبل از پرسیدن از خود بپرسم. چه سوالی سوال است؟ آیا سوال درستی می‌خواهی عنوان کنی؟ آیا این سوال در راستای نیاز توست یا سوال پرتی‌ست؟ آیا سوالت، جواب واضح و روشنی دارد؟ اصلن قبل از آن، آیا سوالت، سوال روشن و واضحی‌ست؟ برای همین سعی می‌کنم نپرسم، اگر پرسشم دردی را دوا نمی‌کند و اولین فکری‌ست که به ذهنم رسیده است. مثل بچه‌ای که چیزی می‌بیند و می‌پرسد: «این چیه؟» خب منظورت کدام است بچه‌جان؟ بعدش هم از جان آن چیز چه می‌خواهی. نمی‌گویم نباید کنجکاو بود. می‌گویم باید اول برای خودمان بعضی‌چیزها را حل کنیم تا بعد بتوانیم به پرسش برسیم. فائزه اعظمی #پرسش @faezehazami faezehazami.ir

من من من. منم. تو تو تو. تویی؟ این منم. در چشم‌هایم را بزن. شاید شناختمت. شاید کمی از حالت پرسیدم و اینکه چه می‌کنی. و شاید وقت شد کمی سیب گاز زدیم. شاید حتا با تکرار مکررات اسمت را یاد گرفتم. آخر اسم تو اسم من است و امروزه اسم همه شبیه به هم است، فقط جای مکث بین حروف فرق دارد. شاید صدایت زدم البته اگر نگاهم کنی. چون نگاهت را که بدزدی. نمی‌شود چیزی گفت. نمی‌شود بگویم: «من من من. منم. تو تو تو. تویی؟» نمی‌دانم. نگاه خط اتصال زبان است. وقتی نقطه مشترکی نداشته باشیم. زبان هم را نمی‌فهمیم. شایدم بیشتر فهمیدیم و به دنیا آمدیم. فائزه اعظمی #شطحیات @faezehazami faezehazami.ir

نقاشی چیست؟ راهی برای دیدن آن طرف دیوار که گاهن چیزی پشتش نیست فائزه اعظمی #نقاشی_کاوی @faezehazami faezehazami.ir

پیش می‌رویم بی‌آنکه پیش برویم. فائزه اعظمی #جمله_قصار @faezehazami faezehazami.ir

اون شبیه چیه؟ قبل از اینکه بگیم ضربدره دیدن ندیده‌ها دیدن امکان‌ها #کودکی فائزه اعظمی @faezehazami faezehazami.ir

گزارش یک کارگاه نقاشی مسئله امروز به پایان رسید. کارگاهی که قرار بود فقط سه جلسه باشد. اما وسعت منابع و ذوق و همراهی سرزبانی‌ها زمینه‌ی جلسات بیش‌تر را فراهم کرد. توی کارگاه کودک شدیم، مسئله‌کاو شدیم، قصه‌گو شدیم، نقاش شدیم و کتاب و مقاله‌‌های متعددی را با هم خواندیم. تلاش کردیم زبانی جدید را به دایره‌ی زبان‌های‌مان اضافه کنیم تا امکان و فضایی نو برای زیست و ادراک و افزایش توان حل مسئله بسازیم. تمریناتی مثل آزادکشی و پروژه‌های مسئله‌کاوی به شیوه‌ی کودک را انجام دادیم و در نهایت به هدف کارگاه نزدیک شدیم: «ساخت یک دستگاه سه مرحله‌ای حل مسئله به کمک زبان نقاشی.» تمرین جلسه‌ی دوم کارگاه(مسئله‌کاوی به شیوه‌ی کودک) را امروز با هم انجام دادیم. همراهی دوستان منعطف و تشنه‌ی دانش و خوش‌فکر، خاطره‌سازترین قسمت این کارگاه بود. بین تمام تمرین‌های درخشان دوستان، پروژه‌ی جلسه‌ی دوم دوست عزیزمان ندا احمدی را با شما هم‌رسان می‌کنم. در لینک زیر بخوانیدش: https://t.me/oonkiye

نقاشی چیست؟ شکل گرفتن تصویری از پس تصویری #نقاشی_کاوی فائزه اعظمی @faezehazami faezehazami.ir

نقاشی چیست شکنندگی یک برگ و جا دادن یک خیابان درونش #نقاشی_کاوی @faezehazami faezehazami.ir

فائزه اعظمی کوچِ تن بندهای خانه‌ی ما همیشه خالی‌ست لباس‌ها از تنی به تن دیگر می‌رود عشق جوانه می‌زند آبی‌ام بنفش می‌شود وقتی از پیاده‌رو به خانه می‌روی فائزه اعظمی #تمرین_شعر @faezehazami faezehazami.ir

چشم‌هایت نقاشی که می‌شوند رنگ می‌گیرند فائزه اعظمی #تمرین_شعر @faezehazami faezehazami.ir

نقاشی احساس است و معجونی از پریشانی از خنده به گریه رسیدن از گریه به خنده رسیدن حقیقت چیست؟ خودمان می‌دانیم؟ فائزه اعظمی #نقاشی_کاوی @faezehazami faezehazami.ir

رنگی بزن می‌شنوم هنوز آن‌قدرها دور نشده‌ام فائزه اعظمی #تمرین_شعر @faezehazami faezehazami.ir

می‌دانستی ابرها پوست می‌اندازند که برف می‌بارد؟ فائزه اعظمی #تمرین_شعر @faezehazami faezehazami.ir

نقاشی چیست؟ همه چیز را به مرکز برسان هر چیزی را به بیان #نقاشی_کاوی @faezehazami faezehazami.ir

هزار چشم می‌پاید انسان‌نما در تنگ ماهی و ماهی‌ها آزاد و رها #نقاشی_کاوی #faezehazami faezehazami.ir

ماهِ خوابِ من یا خوابِ ماهِ من کاش خوابِ ماه ببینم ماه‌ها خوابِ ماه ببینم کاش ماه خواب ببینم ماهی خوابِ ماه ببینم کاش ماه فقط توی خواب بود خواب‌ فقط ماه بود کاش آسمون بی‌ماه بود خواب‌ آسمون با ماه بود کاش ماه‌ هم خواب می‌دید ماه‌ هم خواب من رو می‌دید کاش ماه فقط ماه بود ماه فقط خوابِ شبِ من بود فائزه اعظمی #تمرین_شعر @faezehazami faezehazami.ir