Absolute freaky 1994

هرچه بیشتر می‌گذرد، بیشتر بر من آشکار می‌شود که در امر عاشقی ظاهراً هیچ‌گاه معیار و ملاکی نداشته‌ام؛ نه جمال، نه قامت، نه عقل و شعور، نه هوش و ذکاوت، نه احترام و نه حتی اندک محبتی. اکنون گمان می‌کنم اساساً عاشق نمی‌شده‌ام؛ مشغول انجام امور خیریه بوده‌ام. یکی را از بهزیستی تحویل می‌گرفتم، دیگری را از مهدکودک، سومی را از تیمارستان؛ و در تمام این سال‌ها، با کمال صبر و شکیبایی، نقش معلمی را ایفا می‌کردم که هنوز امیدوار بود شاگردش روزی چیزی بیاموزد. عجب که من نام این همه خدمت را «عشق» گذاشته بودم. -غزل