جهان چگونه کار می کند؟

چرا درختان چنین سیستم ریشه ای کم عمقی دارند؟ ریشه درختان نیاز به دسترسی به آب و اکسیژن دارند که در جیب های زیرزمینی یا همان منافذ خاک نگهداری می شوند. با شرایط خاک و رطوبت ایده آل، درختان می توانند ریشه ها را به اعماق زیاد بفرستند. اما شرایط اغلب کمتر از حد ایده آل است، سنگ ها، سنگ بستر یا خاک فشرده به طور فیزیکی آنها را در مسیر رو به پایین متوقف می کنند و همچنین سطح اکسیژن را کاهش می دهند. وقتی شرایط زندگی سخت می‌شود، ریشه‌ها گزینه آسان را انتخاب می‌کنند، نزدیک به سطح می‌مانند و از درخت فاصله زیادی می‌گیرند. شرایط خشکی همچنین می‌تواند باعث شود که برخی از درختان سیستم ریشه‌ای کم‌عمق داشته باشند تا بتوانند با نزدیک‌تر شدن به سطح، میزان جمع آوری آب حاصل از بارش را به حداکثر برسانند. ترجمه: یاس https://www.sciencefocus.com/nature/why-do-trees-have-such-shallow-root-systems/ «Channel of Science is for all»

تار عنکبوت چگونه آب را جمع می کند؟ چرا تارهای عنکبوت با شبنم صبحدم مانند الماس می درخشند؟ همه چیز به ساختار جذب کننده آنها برمی گردد... در طبیعت مواد ذخیره کننده آب زیاد وجود دارد، مانند برگ برخی از گیاهان و پشت سوسک های بیابانی. به طور باورنکردنی، تار عنکبوت نیز ساختاری دارد که کاملاً با جمع آوری آب سازگار است. به همین دلیل است که ما می بینیم که آب به صورت قطرات مجزا به تار عنکبوت می چسبد و برجستگی ها - یا آنچه دانشمندان "گره دوکی" نامیده اند - به عنوان محل جمع آوری عمل می کنند. در سال ۲۰۱۰، تیمی از محققان مقاله ای را در مجله Nature منتشر کردند که جزئیات مهمی از این ساختار را فاش کرد. دانشمندان نشان دادند که وقتی تار عنکبوت خیس می شود، برجستگی هایی با بافت خشن در امتداد الیاف صاف ابریشم ایجاد می شود. تفاوت در بافت ابریشم، تفاوت‌هایی در فشار و انرژی ایجاد می‌کند که آب را به سمت برجستگی‌ها هدایت می‌کند و توانایی جمع‌آوری آب تار عنکبوت را افزایش می‌دهد. چالش در حال حاضر ایجاد مواد ارزان قیمت و الهام گرفته از زیستی است که ساختار طبیعی تار عنکبوت را برای برداشت رطوبت از مه در مناطق خشک تقلید می کند. این مواد که توسط پروفسور یونگمی ژنگ و تیمش در دانشگاه بی هانگ طراحی شده‌اند، با پوشاندن یک فیبر مصنوعی صاف در یک مایع پلیمری ساخته شده‌اند که شکسته و خشک می‌شود و برجستگی‌هایی که برای ساختار بسیار حیاتی هستند تشکیل می‌شوند. ترجمه:یاس https://www.sciencefocus.com/nature/how-does-spider-silk-collect-water/ «Channel of Science is for all»

پرندگان به همدیگر کمک می کنند تا دستگاه های ردیابی دانشمندان را از بدن یکدیگر جدا کنند دانشمندان استرالیایی فکر می‌کردند که یک دستگاه ردیابی جدید ابداع کرده‌اند تا به آنها کمک کند زاغی‌ها را رصد کنند، اما این پرندگان حیله‌گر ایده‌های دیگری داشتند. تحقیقات جدید منتشر شده در پرنده‌شناسی استرالیا، آزمایشی را شرح می‌دهد که طبق برنامه پیش نرفت. گروه کوچکی از زاغی های استرالیایی (Cracticus tibicen)، پس از نصب دستگاه های ردیاب مانند مهار، دانشمندان مشاهده کردند که پرندگان به یکدیگر کمک کردند تا دستگاه ها را خارج کنند، که به گفته آنها نشانه ای بالقوه از نوع دوستی و شواهد قوی از حل مشکل در میان این موجودات بسیار اجتماعی و باهوش است. دانشمندان از این به عنوان "رفتار نجات" یاد می کنند، و زمانی اتفاق می افتد که یک کمک کننده سعی می کند فرد دیگری را از گرفتاری "بدون هیچ سود مستقیم آشکاری برای فرد نجات دهنده" آزاد کند. این نوع رفتارها در مورچه ها رایج است، اما در پرنده Seychelles نیز مشاهده شده است که یکدیگر را از دانه های چسبنده پیسونیا گراندیس آزاد می کنند. طبق این مقاله، در این مورد، «احتمالاً آنچه ما مشاهده کرده‌ایم اولین مورد مستند رفتار نجات در پرنده Magpies ‌ استرالیایی باشد» هدف از این آزمایش کسب اطلاعات بیشتر در مورد حرکات و پویایی های اجتماعی زاغی ها بود، مانند اینکه چه مسافتی را که هر روز سفر می کنند و اینکه چگونه رفتارهای اجتماعی آنها تحت تأثیر جنسیت، سن و رتبه قرار می گیرد. اما این مطالعه هدف دومی داشت و آن آزمایش دستگاه ردیابی جدید بود. دومینیک پوتوین، پرنده شناس در دانشگاه کوئینزلند استرالیا، در مطلبی که در The Conversation منتشر شد، توضیح داد: «پرندگان از ما پیشی گرفتند.» بیشتر ردیاب‌ها آنقدر بزرگ هستند که روی پرندگان کوچک و متوسط ​​قرار نمی‌گیرند، و ردیاب‌های کوچک معمولاً در مورد ذخیره‌سازی داده، عمر باتری و قابلیت استفاده مجدد محدود هستند. ردیاب جدید با وزن کمتر از ۱ گرم برای غلبه بر این مشکلات طراحی شده است. این دستگاه که به یک مهار کوله‌مانند متصل می‌شود، می‌تواند به‌صورت بی‌سیم دوباره شارژ شود، داده‌ها را به‌صورت بی‌سیم منتقل کند و با استفاده از آهن‌ربا جدا شود (این بدان معناست که پرندگان در پایان آزمایش نیازی به صید شدن مجدد ندارند). پوتوین نوشت: تیم از طراحی این ردیاب هیجان زده بود، زیرا فرصت های زیادی را برای کارایی باز می کرد و امکان جمع آوری داده های زیادی را فراهم می کرد. ترجمه:یاس https://gizmodo.com/the-birds-outsmarted-us-magpies-help-each-other-remov-1848575846 «Channel of Science is for all»

پرندگان به همدیگر کمک می کنند تا دستگاه های ردیابی دانشمندان را از بدن یکدیگر جدا کنن دانشمندان استرالیایی فکر می‌کردند که یک دستگاه ردیابی جدید ابداع کرده‌اند تا به آنها کمک کند زاغی‌ها را رصد کنند، اما این پرندگان حیله‌گر ایده‌های دیگری داشتند. تحقیقات جدید منتشر شده در پرنده‌شناسی استرالیا، آزمایشی را شرح می‌دهد که طبق برنامه پیش نرفت. گروه کوچکی از زاغی های استرالیایی (Cracticus tibicen)، پس از نصب دستگاه های ردیاب مانند مهار، دانشمندان مشاهده کردند که پرندگان به یکدیگر کمک کردند تا دستگاه ها را خارج کنند، که به گفته آنها نشانه ای بالقوه از نوع دوستی و شواهد قوی از حل مشکل در میان این موجودات بسیار اجتماعی و باهوش است. دانشمندان از این به عنوان "رفتار نجات" یاد می کنند، و زمانی اتفاق می افتد که یک کمک کننده سعی می کند فرد دیگری را از گرفتاری "بدون هیچ سود مستقیم آشکاری برای فرد نجات دهنده" آزاد کند. این نوع رفتارها در مورچه ها رایج است، اما در پرنده Seychelles نیز مشاهده شده است که یکدیگر را از دانه های چسبنده پیسونیا گراندیس آزاد می کنند. طبق این مقاله، در این مورد، «احتمالاً آنچه ما مشاهده کرده‌ایم اولین مورد مستند رفتار نجات در پرنده Magpies ‌ استرالیایی باشد» هدف از این آزمایش کسب اطلاعات بیشتر در مورد حرکات و پویایی های اجتماعی زاغی ها بود، مانند اینکه چه مسافتی را که هر روز سفر می کنند و اینکه چگونه رفتارهای اجتماعی آنها تحت تأثیر جنسیت، سن و رتبه قرار می گیرد. اما این مطالعه هدف دومی داشت و آن آزمایش دستگاه ردیابی جدید بود. دومینیک پوتوین، پرنده شناس در دانشگاه کوئینزلند استرالیا، در مطلبی که در The Conversation منتشر شد، توضیح داد: «پرندگان از ما پیشی گرفتند.» بیشتر ردیاب‌ها آنقدر بزرگ هستند که روی پرندگان کوچک و متوسط ​​قرار نمی‌گیرند، و ردیاب‌های کوچک معمولاً در مورد ذخیره‌سازی داده، عمر باتری و قابلیت استفاده مجدد محدود هستند. ردیاب جدید با وزن کمتر از ۱ گرم برای غلبه بر این مشکلات طراحی شده است. این دستگاه که به یک مهار کوله‌مانند متصل می‌شود، می‌تواند به‌صورت بی‌سیم دوباره شارژ شود، داده‌ها را به‌صورت بی‌سیم منتقل کند و با استفاده از آهن‌ربا جدا شود (این بدان معناست که پرندگان در پایان آزمایش نیازی به صید شدن مجدد ندارند). پوتوین نوشت: تیم از طراحی این ردیاب هیجان زده بود، زیرا فرصت های زیادی را برای کارایی باز می کرد و امکان جمع آوری داده های زیادی را فراهم می کرد. ترجمه:یاس https://gizmodo.com/the-birds-outsmarted-us-magpies-help-each-other-remov-1848575846 «Channel of Science is for all»

🆔 @Function_of_the_world

طراحی ربات هایی که شبیه ما هستند همیشه بهترین ایده نیست انسان نماها که گاهی اوقات هدف مقدس رباتیک نامیده می شود، ربات هایی با نیم تنه، دو پا، دو دست و یک سر هستند. در گوگل کلمه "ربات" را جستجو کنید و مرورگر شما با تصاویر انسان نما پر خواهد شد. در آگوست سال ۲۰۲۱، ایلان ماسک، مدیر عامل تسلا، برنامه شرکتش برای تولید یک ربات انسان نما به نام Optimus را فاش کرد. این اعلامیه که توسط یک بازیگر رقصنده در لباس تنگ ربات همراه بود، مورد تمسخر افراد بدبین قرار گرفت، اما تسلا در تلاش برای ساخت ماشین های انسان نما تنها نیست. آزمایشگاه‌‌های تحقیقاتی در سرتاسر جهان در حال سرمایه‌گذاری بر روی این ربات‌های پیچیده هستند، برای استفاده در انبارها تا خانه‌های سالمندان. زیربنای ساخت آنها دو جنبه دارد: شکل انسان قابل ارتباط است، و به طور یکپارچه با زیرساخت های موجود ما سازگار. این دلایل معقول هستند، اما ممکن است راه بهتری وجود داشته باشد. برخی از سازندگان ربات استدلال می‌کنند که ماشین‌های مستقلی که در آینده با آن‌ها در تعامل خواهیم بود، باید شبیه ما باشند، زیرا ما بهترین ارتباط را با انسان‌های دیگر داریم، اما این تصور که ما بیشتر با شکل انسان ارتباط داریم ممکن است تصور کاملی نباشد. مردم ربات خود را جاروبرقی می نامند. آیا آنها یک انسان‌نما که با جاروبرقی راه می‌رفت را بیشتر دوست داشتند؟ احتمالا نه. وقتی چیزی شکل انسانی دارد، انتظارات بسیار متفاوتی از هوش و نحوه عملکرد آن داریم. ربات‌های فعلی ما این انتظارات را برآورده نمی‌کنند و به این زودی‌ها پیشخدمت رباتی نخواهیم داشت. خوشبختانه طراحان ربات، نیازی به انسان نما ندارند تا بتوانیم با آنها ارتباط برقرار کنیم هنرمندان و انیماتورها هنر ثبت بیان عاطفی ما و سپس قرار دادن آن به اشکال دیگر را تقویت کرده اند. شهرهای ژاپن با شخصیت هایی مانند کومامون، یک شخصیت خرس ساده و بامزه که توسط دولت استان کوماموتو برای رونق گردشگری خلق شده است، بازدیدکنندگان را جذب کرده اند. و هزاران نفر از طرفداران جنگ ستارگان عاشق R2-D2 هستند، که اساساً یک قوطی حلبی روی چرخ است و از نظر احساسی بیشتر از بسیاری از انسان نماها جذاب است. اجتناب از شکل انسانی در طراحی ربات‌ها نه تنها از مشکل داشتن انتظارات بالا جلوگیری می‌کند، بلکه می‌تواند معزل بی‌عدالتی‌های اجتماعی را نیز کنار بزند. برای مثال، محققان دانشگاه بیله‌فلد آلمان دریافتند که مردم یک ربات انسان‌نما با موهای بلند را برای کارهای کلیشه‌ای زنانه مانند کارهای خانگی و مراقبتی مناسب‌تر می دانند و برای انجام تعمیرات فنی، یک ربات مشابه با موهای کوتاه را ‌. مطالعات همچنین نشان داده‌اند که عوامل مصنوعی با چهره‌های انسانی زمانی جذاب‌تر، قابل اعتمادتر و باهوش‌تر به نظر می‌رسند که از همان قومیتی باشند که فرد به آنها امتیاز می‌دهد. فناوری که بیش از حد انسانی به نظر می رسد نه تنها منعکس کننده تعصبات ما است، بلکه می تواند کلیشه های مضر را نیز تثبیت و تداوم بخشد. همچنین، ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که برای انسان‌ها ساخته شده است، با پله‌ها و دستگیره‌های در و گذرگاه‌های باریک. برخی از طراحان می گویند برای حرکت در این فضاها به ربات هایی نیاز داریم که مانند ما ساخته شوند. مطمئناً در بسیاری از فضاها با بدنه‌ها، چرخ‌ها یا آج‌های پهن به سختی می‌توان حرکت کرد. اما همانطور که به آینده نگاه می کنیم، شاید انتخاب های بهتری وجود داشته باشد. ربات ها می توانند کوچکتر از آنچه چشم ببیند یا بزرگتر از یک خانه باشند. آنها را می توان در فلزات یا مواد نرم محصور کرد. آنها می توانند از نقطه A به B بغلتند، بالا بروند، بلغزند، بپرند یا چکه کنند. به گفته پروفسو رابین مورفی از دانشگاه A&M تگزاس، بهترین شکل این است که "هر شکلی کار را انجام دهد." لورل ریک، رباتیک دانشگاه کالیفرنیا، می گوید که به جای صرف سرمایه‌هایمان در ربات‌های انسان‌نمای دوپا و گران‌قیمت با مهندسی دشوار، می‌توانیم روی ایجاد زیرساخت‌های دوستانه‌تر برای واکرها و ویلچرها سرمایه‌گذاری کنیم. اگر یک ویلچر می تواند به یک فضا دسترسی داشته باشد، یک ربات ساده و کارآمد روی چرخ نیز می تواند. می‌توانیم همزمان با توسعه ربات‌های بهتر و ارزان‌تر با طیف وسیع‌تری، دسترسی به مهارت‌ها، را به شدت افزایش دهیم. و علاوه بر این، وقتی می توان از دیوار بالا رفت، چرا از پله بالا بروید؟ همانطور که ربات ها از پشت دیوارهای کارخانه به فضاهای مشترک حرکت می کنند، رباتیک فرصت خوبی را در اختیار ما قرار می دهد: به ما این امکان را می دهد که خارج از خودمان فکر کنیم، نه تنها در طراحی ربات هایمان، بلکه همچنین در ایده هایمان برای ساخت دنیایی بهتر. ترجمه:یاس https://www.sciencefocus.com/news/isnt-always-best-idea-design-robots-look-like-us-just-ask-r2-d2/

کشف گونه جدیدی از ایزوپود در اعماق دریا ، توسط گروهی از محققان تایوانی، ژاپنی و استرالیایی در خلیج مکزیک

کشف گونه جدیدی از ایزوپود در اعماق دریا ، توسط گروهی از محققان تایوانی، ژاپنی و استرالیایی در خلیج مکزیک ایزوپودها با بدن‌های تقسیم‌بندی شده و هفت جفت دست و پا، دسته‌ای از سخت پوستان هستند که شامل شپش‌های چوب و خویشاوندان آن‌ها می‌شود. ایزوپودها از نظر اندازه بسیار متفاوت هستند، از گونه های کوچک با اندازه های کمتر از یک میلی متر تا گونه های بزرگی که در اعماق اقیانوس کمین کرده اند. این گونه جدید ایزوپود غول پیکر با طول حدود ۲۶ سانتی متر، حدود ۲۵۰۰ درصد بزرگتر از شپش چوبی است. اما نگران نباشید، درست مانند بی مهرگان کوچکی که در زیر صخره ها و برگ های باغ شما زندگی می کنند، این حیوانات اعماق دریا کاملا بی ضرر هستند. در ابتدا تصور می شد که این گونه از گونه Bathynomus giganteus است که یکی از بزرگترین ایزوپودهای اعماق دریا است، اما با بررسی دقیق تر مشخص شد که دارای تعدادی ویژگی منحصر به فرد است. دانشمندان این گونه جدید را Bathynomus yucatanensis نامگذاری کرده اند. این نام از شبه جزیره یوکاتان در مکزیک گرفته شده است که نزدیک ترین خشکی به محل پیدا شدن این گونه است. در مقایسه با B. giganteus، B. yucatanensis نسبت‌های بدن باریک‌تری دارد و از نظر طول کل کوتاه‌تر است و اندام‌های قفسه سینه باریک‌تر هستند. رنگ زرد کم رنگ اسکلت بیرونی، این ایزوپود جدید در اعماق دریا را از اقوامش که به رنگ خاکستری هستند متمایز می کند. حدود ۲۰ گونه ایزوپود Bathynomus وجود دارد که در کف اقیانوس زندگی می کنند. این آخرین نمونه از یک تله طعمه‌دار که در سال ۲۰۱۷ در عمق ۶۰۰ تا ۸۰۰ متری گذاشته شده بود گرفته شده است. برای اطمینان از اینکه آنها واقعاً گونه های متفاوتی هستند، دانشمندان یک تجزیه و تحلیل ژنتیکی انجام دادند که این دو حیوان را با هم مقایسه کردند. آنها گفتند: "به دلیل توالی های مختلف دو ژن - COI و 16S rRNA - همراه با تفاوت در مورفولوژی، ما آن را به عنوان یک گونه جدید شناسایی کردیم." اندازه عظیم ایزوپودها به دلیل پدیده ای به نام «غول گرایی در اعماق دریا» است که در آن جانورانی که در اعماق اقیانوس زندگی می کنند بسیار بزرگتر از خویشاوندانشان نزدیک به سطح هستند. ماهی مرکب غول پیکر و خرچنگ عنکبوتی ژاپنی نمونه های دیگری از غول گرایی در اعماق دریا هستند. ترجمه:یاس https://www.sciencefocus.com/news/new-species-of-deep-sea-isopod-the-size-of-an-ipad-discovered-in-gulf-of-mexico/ 💬 Scientific chat: @world_function 💫کانال جهان چگونه کار می کند💫 ╭┅═ঈ🌎ঊ═┅╮ 🆔 @Function_of_the_world ╭┅═ঊ🌐 ঈ═┅

چرا حیوانات مهاجرت می کنند؟ بسیاری از حیوانات هر سال سفرهای طولانی انجام می دهند، چرا این قدر تلاش می کنند؟ ممکن است درباره برخی از مهاجرت‌های قلمرو حیوانات شنیده باشید، مانند نهنگ‌های گوژپشت که از قطب‌ها به خط استوا سفر می‌کنند یا صدها هزار پروانه سلطنتی که هر زمستان به مکزیک می‌رسند. بسیاری از پرندگان، پستانداران، ماهی ها، خزندگان، دوزیستان، سخت پوستان و حشرات مهاجرت می کنند و معمولاً اینکار را برای یافتن غذا، مکانی امن برای تولید مثل یا آب و هوای مناسب انجام می دهند. به عنوان مثال، پرستوهای اروپایی هر زمستان به سمت جنوب به آفریقا یا آسیا مهاجرت می کنند که در آن آب و هوا گرم تر است و غذا فراوان تر است. آنها با پرواز ۳۲۰ کیلومتر در روز، از ذخایر چربی برای جلوگیری از گرسنگی در سفر طولانی خود استفاده می کنند. یکی دیگر از مهاجرت‌های معروف، مهاجرت حیوانات وحشی در سرنگتی است که به دنبال باران‌های فصلی است که علف‌هایی را که در آن چرا می‌چرند تغذیه می‌کند. همه مهاجرت ها فصلی نیستند: ماهی قزل آلا اقیانوس اطلس بیشتر عمر خود را در دریا می گذراند و زمانی که زمان تولید مثل فرا می رسد، هزاران کیلومتر را طی می کنند تا دقیقاً به رودخانه ای که در آن متولد شده اند برگردند. مطالعه ای که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد نشان داد که آنها می توانند تا ۲۹۴۰ کیلومتر سفر کنند تا به رودخانه تولد خود بازگردند تا مطمئن شوند فرزندانشان بهترین شروع زندگی را خواهند داشت اگرچه استقامت آنها باورنکردنی است، حیواناتی که مهاجرت می‌کنند در برابر تغییرات آب و هوایی، جنگل‌زدایی و تکه تکه شدن زیستگاه ها آسیب‌پذیرتر هستند، زیرا برای بقا یا تکمیل چرخه زندگی خود به چندین زیستگاه در سراسر کشورها یا حتی قاره‌ها متکی هستند. ترجمه:یاس https://www.sciencefocus.com/nature/why-do-animals-migrate/ «Channel of Science is for all»

✅ هیچ چیه؟ 📌از نیل داگراس تایسون بشنوید 😀 برای دیدن ویدیو های جذاب بیشتر لطفا پیج ما رو فالو کنید :👇👇 instagram.com/world.function

✅ بیگ بنگ چیست؟ ✅جهان چطور آغاز شده؟ ✅ آغاز جهان از بینش علمی چطور بنظر میرسد؟ جهت مشاهده ادامه این ویدیو جذاب لطفا به لینک زیر مراجعه بفرمایید : 👇👇👇 https://www.instagram.com/tv/Cgyz1ujMjun/?igshid=YmMyMTA2M2Y=

آیا فرگشت واقعیت دارد؟ با توضیح پروفسور ریچارد داوکینز 📌جهت مشاهده ویدیو مورد نظر به لینک زیر مراجعه کنید : 👇👇 https://www.instagram.com/tv/CgwgNO7Lo9E/?igshid=YmMyMTA2M2Y=

شرح String theory ( نظریه ریسمان ) به زبان ساده از برایان گرین جهت مشاهده ویدیو وارد لینک زیر شوید 👇👇 https://www.instagram.com/tv/CguGS47jquI/?igshid=YmMyMTA2M2Y=

درود به همه دوستان و همراهان عزیز و گرامی مجموعه علمی کارکرد جهان 📌فعالیت ما از امروز بطور جدی در اینستاگرام آغاز شد. جهت حمایت از ما لطف پیج ما رو فالو کنید که با انگیزه مضاعف در راستای ترویج علم و دانش بتونیم باهم گام بر داریم. سپاس از همه عزیزان🙏🙏🙏 لینک عضویت در پیج اینستاگرام : 👇👇👇👇 http://Instagram.com/world.function http://Instagram.com/world.function http://Instagram.com/world.function

اما حتی در همان فرهنگ سرمایه داری، ایده های مردم در مورد امنیت مالی می تواند به شدت متفاوت باشد، به طوری که افرادی که دارای پول کافی هستند، گاهی اوقات بسیار کمتر از کسانی که پول کمتری دارند، خوشحال می شوند، زیرا نگرانی های بیشتری در مورد آنها دارند. آیا پول زیاد می تواند ما را ناراضی کند؟ این عامل دیگری را معرفی می کند. پول می تواند شما را ناراضی کند یا شادی را از راه های دیگر کاهش دهید. مطالعات نشان داده‌اند که دریافت پول برای انجام کاری که از آن لذت می‌برید می‌تواند انگیزه شما را برای انجام آن کاهش دهد و نشان می‌دهد که به طور فعال شادی بالقوه را کاهش می‌دهد. این توضیح می دهد که چرا مردم اغلب تمایلی به تبدیل یک سرگرمی به شغل ندارند یا فعالانه از انجام این کار پشیمان می شوند. همچنین، در دنیای مدرن ما، پول ثابت نیست. اگر بیشتر از نیازمان پول داشته باشیم، مثل اژدهای امروزی، انبوهی از سکه‌های طلا را در اتاق یدکی خود ذخیره نمی‌کنیم. پول سیال است، اغلب نامشهود است و معمولاً با چیزهایی مانند سرمایه گذاری، سهام، املاک، حساب های پس انداز و موارد دیگر مرتبط می شود. همه اینها تابع عوامل سیاسی-اقتصادی است، یعنی شخص کنترل کمتری روی پولش دارد. از دست دادن کنترل و عدم اطمینان دو منبع اصلیه استرس و ناراحتی برای مغز انسان هستند. در نهایت، به جای اینکه «پول نمی‌تواند خوشبختی برای شما بخرد»، شاید بهتر باشد که بگویید «پول می‌تواند امنیت برای شما بخرد» و این شاد بودن را برای ما آسان‌تر می‌کند. اما هیچ رابطه مستقیمی بین پول و شادی وجود ندارد، و اینکه چگونه بر ما تأثیر می‌گذارد، در نهایت به این بستگی دارد که چه کسی هستیم و چگونه بزرگ شده‌ایم. ترجمه:یاس https://www.sciencefocus.com/news/why-money-cant-buy-you-happiness/ «Channel of Science is for all»

چرا با پول همیشه نمی توان شادی خرید؟ همه ما برای رفع نیازهای اولیه خود به درآمد و پول کافی نیاز داریم، اما ارتباط بین ثروت و سلامتی کمتر مشخص است. مطالعه‌ای که اخیرا در دانشگاه Bath انجام شده که به رابطه بین درآمد و خوشبختی پرداخته. به نظر می رسد که در یک مجموعه از شرایط خاص و ‌تا بک نقطه، پول می تواند خوشبختی را بخرد. اما فراتر از آن، رابطه بین پول و خوشبختی بسیار سست تر و نامطمئن تر می شود. چه چیزی ما را خوشحال می کند؟ در فوری ترین و اساسی ترین سطوح، چیزهایی که ما را خوشحال می کنند، یا حداقل واکنش مثبت و پاداشی را در مغز ما برمی انگیزند، مواردی هستند که نیازهای بیولوژیکی اولیه ما را برآورده می کنند. به زبان ساده، ما انسان ها، موجودات زنده، برای تضمین بقای خود به چیزهای زیادی مانند غذا، آب، هوا، خواب و امنیت نیاز داریم. مغز ما این چیزها را از نظر بیولوژیکی مهم تشخیص می دهد، بنابراین اگر آنها را به دست آوریم، احساس پاداش را تجربه می کنیم. از آنجایی که مغز انسان می تواند جهش های شهودی و انتزاعی انجام دهد، به راحتی می تواند تشخیص دهد که دریافت پول به این معنی است که اکنون می توانیم راحت تر غذا/آب/سرپناه و غیره را به دست آوریم. پاداش و انگیزه، دو چیز که می تواند زیر چتر شادی قرار گیرد. با این حال، این بدان معنا نیست که «پول بیشتر» به طور خودکار به معنای «شادی بیشتر» است. ممکن است مغز ما پول را از نظر بیولوژیکی مهم تشخیص دهد، اما یک حد بالایی برای پاداش دادن به چیزهای حتی از نظر بیولوژیکی مهم وجود دارد. برای مثال، خوردن غذا اغلب می‌تواند لذت‌بخش باشد، اما در برخی مواقع سیر می‌شوید، پس از آن، خوردن بیشتر باعث ناراحتی واقعی می‌شود. مشروب خوردن هم همینطور حتی چیزهایی مانند سرپناه و امنیت. موانع زیادی در اطراف خود ایجاد کنید و می توانید احساس انزوا و سرکوب کنید. همانطور که در یک مطالعه در سال ۲۰۱۱ توسط دکتر روث کربز در دانشگاه گنت نشان داده شد، پدیده عادت کردن وجود دارد، جایی که بخش‌های اساسی مغز ما یاد می‌گیرند که به چیزهایی که به‌طور قابل پیش‌بینی و قابل اعتماد رخ می‌دهند واکنش نشان ندهند. به همین دلیل است که چیزهایی که جدید هستند، و غافلگیرکننده و غیرمنتظره، اغلب بیشتر از چیزهای آشنا اثر شادی بخش دارند. در بسیاری از موارد همین اتفاق در مورد پول می افتد. دریافت دستمزد منظم شما اطمینان‌بخش است، اما دریافت پول غیرمنتظره، حتی اگر بسیار کمتر باشد، اغلب شما را بسیار خوشحال‌تر می‌کند. همچنین، هنگامی که ما به طور فعال و ملموس برای بقای خود به آن نیاز داریم، به دست آوردن پول بسیار مفید است. اما مطالعه‌ای که در دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو انجام شد، نشان داد وقتی از آن نقطه فراتر می‌رویم، وقتی به قول آنها «از نظر تأمین مالی مطمئن هستیم»، پول همچنان می‌تواند پاداش‌بخش باشد، اما قدرت شاد کردن شما به میزان قابل‌توجهی کاهش می‌یابد. محرک‌های روان‌شناختی و مبتنی بر تجربه (مانند سفر، ایجاد روابط جدید، کمک به دیگران و غیره) توانایی بیشتری برای شاد کردن شما دارند. مسلماً، در دنیای مدرن معمولاً برای انجام همه این کارها نیز به پول نیاز دارید، اما این در نهایت به این معنی است که پیوند پول با شادی بیشتر غیرمستقیم است، به عنوان وسیله ای برای رسیدن به هدف، نه اینکه مستقیماً به خودی خود پاداش دهد. آیا مقدار آستانه پولی وجود دارد که بتواند ما را خوشحال کند؟ این که مقدار معینی از پول وجود داشته باشد که مردم را راضی و متوقف کند، به ویژه در روزگار کنونی. با توجه به اینکه صحبت از رکود دستمزدها، افزایش قیمت‌ها، و آزمایش‌های درآمد پایه جهانی به طور فزاینده‌ای رایج شده است، این سؤال که مردم برای شاد بودن به چه مقدار پول نیاز دارند، یک سؤال مهم است. متأسفانه، هیچ پاسخ آسانی نمی تواند وجود داشته باشد، حداقل پاسخی که برای همه افراد به طور یکسان اعمال شود، زیرا عواملی که تعیین می کنند چقدر پول برای امنیت و خوشبختی «کافی» است، بسیار ذهنی هستند و از فردی به فرد دیگر به طور قابل توجهی متفاوت هستند. برخی از مردم احساس می‌کنند که با مبلغ های معتدل و شگفت‌انگیزی در زندگی خوشبخت خواهند شد، برخی دیگر فکر نمی‌کنند که هرگز احساس نمی‌کنند که پول «به‌اندازه کافی» دارند. مطالعات انجام شده توسط محققان دانشگاه باث همچنین نشان داده است که این تغییرات قابل توجه زمانی که افراد از فرهنگ های مختلف را با هم مقایسه می کنید آشکارتر می شود، و نشان می دهد که ارتباط بین پول و شادی حداقل به همان اندازه که "فطری" است، آموختنی نیز شده است.

اما حتی در همان فرهنگ سرمایه داری، ایده های مردم در مورد امنیت مالی می تواند به شدت متفاوت باشد، به طوری که افرادی که دارای پول کافی هستند، گاهی اوقات بسیار کمتر از کسانی که پول کمتری دارند، خوشحال می شوند، زیرا نگرانی های بیشتری در مورد آنها دارند. آیا پول زیاد می تواند ما را ناراضی کند؟ این عامل دیگری را معرفی می کند. پول می تواند شما را ناراضی کند یا شادی را از راه های دیگر کاهش دهید. مطالعات نشان داده‌اند که دریافت پول برای انجام کاری که از آن لذت می‌برید می‌تواند انگیزه شما را برای انجام آن کاهش دهد و نشان می‌دهد که به طور فعال شادی بالقوه را کاهش می‌دهد. این توضیح می دهد که چرا مردم اغلب تمایلی به تبدیل یک سرگرمی به شغل ندارند یا فعالانه از انجام این کار پشیمان می شوند. همچنین، در دنیای مدرن ما، پول ثابت نیست. اگر بیشتر از نیازمان پول داشته باشیم، مثل اژدهای امروزی، انبوهی از سکه‌های طلا را در اتاق یدکی خود ذخیره نمی‌کنیم. پول سیال است، اغلب نامشهود است و معمولاً با چیزهایی مانند سرمایه گذاری، سهام، املاک، حساب های پس انداز و موارد دیگر مرتبط می شود. همه اینها تابع عوامل سیاسی-اقتصادی است، یعنی شخص کنترل کمتری روی پولش دارد. از دست دادن کنترل و عدم اطمینان دو منبع اصلیه استرس و ناراحتی برای مغز انسان هستند. در نهایت، به جای اینکه «پول نمی‌تواند خوشبختی برای شما بخرد»، شاید بهتر باشد که بگویید «پول می‌تواند امنیت برای شما بخرد» و این شاد بودن را برای ما آسان‌تر می‌کند. اما هیچ رابطه مستقیمی بین پول و شادی وجود ندارد، و اینکه چگونه بر ما تأثیر می‌گذارد، در نهایت به این بستگی دارد که چه کسی هستیم و چگونه بزرگ شده‌ایم. ترجمه:یاس https://www.sciencefocus.com/news/why-money-cant-buy-you-happiness/ «Channel of Science is for all»

دانشمندان ممکن است یک تغییر کلیدی بین مغز انسان و نئاندرتال پیدا کنند دانشمندانی که روی موش‌ها آزمایش کردند، شواهدی پیدا کردند که نشان می‌دهد بخش‌های کلیدی مغز انسان مدرن نسبت به پسر عموی منقرض شده ما، نئاندرتال، زمان بیشتری برای رشد نیاز دارد. مانند خرگوش و لاک پشت، آهسته و پیوسته در اینجا برنده است. زمان اضافی ناشی از تفاوت های پروتئینی است که به نظر می رسد خطاهای کروموزومی را نیز کاهش می دهد و در نهایت منجر به جمعیت سالم تر و قوی تر می شود. نتایج این مطالعه حاکی از آن است که این مرحله در توسعه نئوکورتکس ما (لایه بیرونی چروکیده که مسئول تفکر مرتبه بالاتر است) نقشی در محافظت از ما در برابر بیماری ایفا می‌کند، ویژگی که نئاندرتال‌ها ظاهراً فاقد آن هستند. در سال‌های اخیر، پیشرفت‌های ژنتیکی به دانشمندان این امکان را داده است که DNA استخراج‌شده از بقایای باستانی را توالی‌یابی کنند و اطلاعات دقیقی را درباره نحوه مقایسه و تضاد ژنوم نئاندرتال با ژنوم ما آشکار کنند. به عنوان مثال، ما حدود ۱۰۰ اسید آمینه (ترکیباتی که پروتئین ها را تشکیل می دهند) می شناسیم که با جدا شدن انسان های مدرن از شاخه ای که نئاندرتال ها و پسر عموی نزدیک دیگری به نام دنیسووان ها، تغییر کردند. جایگزینی اسید آمینه می تواند اثرات قابل توجهی داشته باشد، اما مشخص نبود که این جایگزینی ها چه عملکردی را بین انسان و نئاندرتال تغییر داده است. شش مورد از جایگزین‌های شناسایی‌شده در پروتئین‌هایی وجود دارد که قبلاً در توزیع کروموزوم‌ها در طول تقسیم سلولی نقش دارند. بنابراین تیمی از محققان به رهبری فیلیپه مورا، ژنتیک‌دان از موسسه زیست‌شناسی سلولی مولکولی و ژنتیک ماکس پلانک در آلمان، آزمایش‌هایی را انجام دادند تا ببینند آیا می‌توانند نقش این تغییرات اسید آمینه را در رشد نئوکورتکس ایفا کنند یا خیر. موضوع طبیعی موش های آزمایشگاهی بودند که اتفاقاً همان شش آمینو اسید را در پروتئین های مربوطه با نئاندرتال ها (و میمون ها) به اشتراک می گذارند. محققان با استفاده از CRISPR Cas-9، آن اسیدهای آمینه را جایگزین آمینو اسیدهای موجود در انسان امروزی کردند. آنها همچنین تحقیق را در جهت مخالف گرفتند. آنها ارگانوئیدهای مغز انسان را از سلول های بنیادی جنینی رشد دادند - توده هایی از بافت مغز که زنده یا حساس نیستند - و آمینو اسیدهای انسان مدرن را با انواع نئاندرتال/موش/میمون جایگزین کردند. نتایج قابل توجه و شگفت انگیز بود. مورا-برمودز توضیح داد: «ما دریافتیم که سه آمینو اسید انسان مدرن در دو پروتئین باعث متافاز طولانی‌تر می‌شوند، مرحله‌ای که کروموزوم‌ها برای تقسیم سلولی آماده می‌شوند، و این منجر به خطاهای کمتری در هنگام توزیع کروموزوم‌ها به دختر می‌شود. سلول‌های سلول‌های بنیادی عصبی، درست مانند انسان‌های امروزی». علاوه بر این، متافاز در ارگانوئیدهای انسان نئاندرتالی شده کوتاهتر بود و در نتیجه دو برابر تعداد خطاهای جداسازی کروموزوم در مقایسه با ارگانوئیدهای کنترل ایجاد شد. این نشان می دهد که سه جایگزینی مدرن اسید آمینه انسانی در مقایسه با نئاندرتال ها مسئول خطاهای کمتری در توزیع کروموزوم هستند. از آنجایی که اشتباهات در تعداد کروموزوم ها، معروف به پلی زومی، می تواند منجر به اختلالات جدی و همچنین سرطان هایی مانند سرطان خون و سرطان شود، نتایج نشان می دهد که این تغییر به نفع انسان امروزی بوده است. همچنین نشان داده شده که عملکرد مغز در نئاندرتال‌ها ممکن است تحت تأثیر اختلالات کروموزومی با نرخی بالاتر از آنچه در انسان‌های امروزی می‌بینیم، قرار داشته باشد. محققان در مقاله خود نوشتند: «داده‌های کنونی نشان می‌دهد که احتمال چنین اثرات مضر ناشی از تفکیک نادرست کروموزومی ممکن است در انسان‌های امروزی کمتر از نئاندرتال‌ها، دنیسوواها و میمون‌ها باشد». کار بیشتری برای پرداختن به اهمیت این اثرات برای صفات مشخصه انسان مدرن مورد نیاز است. این تحقیق در Science منتشر شده است. ترجمه:یاس https://www.sciencealert.com/scientists-have-found-evidence-that-human-brains-develop-more-slowly-than-neanderthals-did «Channel of Science is for all»

ستاره شناسان به سرعت در حال تجزیه و تحلیل عکس های لحظه ای دیدنی از کیهان دور دست هستند. ناسا تلسکوپ فضایی جیمز وب پیشرفته خود را برای نگاه کردن به کیهان دور و بازگشت به زمان طلوع کیهان ساخته است.و در حال حاضر به طرز شگفت انگیزی دارد این کار را انجام می دهد. در دو هفته و نیم از زمانی که اولین تصاویر و داده های علمی وب در دسترس اخترشناسان قرار گرفت، سیل اکتشافات اولیه را گزارش کردند، از جمله رقبای متعدد برای دوردست ترین کهکشانی که تاکنون دیده شده است. ستاره شناسان این دو کهکشان دوردست را در همان قسمت کوچک آسمان یافتند. آنها تخمین می زنند که تصویر سمت راست مربوط به 300 میلیون سال پس از انفجار بزرگ است. اکتشافات جدید تا روز های آینده در کانال قرار میگیرد 🔭با ما جهان را کاوش کنید 💬Scientific chat: @world_function 💫کانال جهان چگونه کار می کند💫 ╭┅═ঈ🌎ঊ═┅╮ 🆔 @Function_of_the_world ╭┅═ঊ🌐 ঈ═┅