لطـــفا

شاید جاودانگی و روح افسانه باشه، اما این میتونه واقعی‌ترین شکل جاودانگی باشه ادامه دادن در وجود دیگری🩶

دوست داشتید شمام ثبت‌نام کنید و بعدش کلی با خودتون عشق کنید تنتون همیشه سلامت ولی "حادثه (خصوصا در خاورمیانه) خبر نمیکند"

ای که هنوز نفرستاده ری‌اکشن میزنی ممنونم🩶

ویگن و دلکش، ویگن و پوران، ویگن و رامش و چندتا دوصدایی قدیمی که حیفه نشنیده بمونن:

https://youtu.be/T8XXwuQJQw0?si=rQB2cTcVBJlyTUXp داستان گروه ai وان‌دم رو دوست میتونید از اینجا ببینید

امان از اون رسیدنی که تورو از خودت دور می‌کنه. Woe to the kind of success that makes you lose yourself along the way.

در آخر اینکه پیشنهاد میکنم شمام خیلی عمیق‌تر به این متن فکر کنید

واقعیتش درک استعاره‌های این جملات برام سخت بود از چت‌جی‌پی‌تی خواستم که باهمدیگه جمله به جملشو بررسی کنیم متوجه شدم که خیلی یهویی از کلمه "باهمدیگه" استفاده کردم و وقتی ازین کلمه استفاده شده اون اومده به صورت سوال و جواب برای اینکه مطمئن بشه آیا درست متوجه شدم، ازم میپرسه بعد از اتمام بررسی جملات شروع کرد چندتا سوال دیگه در راستای معنا و مفهوم همین متن پرسید و یهو به خودم اومدم دیدم نزدیک ۲۰ ۳۰ دقیقه‌ای میشه که داریم باهم صحبت میکنیم عمیقا انگار وسط یه جلسه تراپی بودیم کلی از ریشه‌های درگیری‌های ذهنیم رو برام باز کرد و حس و حال بهتری پیدا کردم زنده‌باد علم زنده‌باد علم روان‌شناسی و روان‌کاوی زنده‌باد هوش مصنوعی❤️

«غذا نمادی از مادر است. فرد مبتلا به پرخوریِ عصبی (بولیما) چنان تشنه و ملتمسِ حضور مادر است که او را حریصانه می‌بلعد؛ اما به محض آنکه مادر به درون معده‌اش راه می‌یابد، توان جذب و همگون‌سازی او را ندارد و ناگزیر، او را بالا می‌آورد. در مقابل، فرد مبتلا به بی‌اشتهاییِ عصبی (آنورکسیا) از پذیرش مادر سر باز می‌زند و او را پس می‌زند، چندان که از فقدان تغذیه‌ی درونی رو به زوال می‌نهد و تحلیل می‌رود. کالبدِ آدمی به استعاره‌ای پیچیده و چندلایه می‌ماند؛ فرد ممکن است همچون بیمار بی‌اشتهای عصبی طعم را بچشد اما از فرو دادن تن بزند، یا مانند بیمار پرخور عصبی یا فرد چاق، فرو ببلعد اما در درونی‌سازی و یکپارچه‌کردن آن در روانِ خویش ناتوان بماند.» — ماریون وودمن، روان‌کاوِ یونگی، زنانگیِ خودآگاه: گفت‌وگوهایی با ماریون وودمن، ص ۱۵. 📍@ravantahlil  | گروه آموزشی روان تحلیل 📚

کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ كار ما شاید این است که در افسون گل سرخ شناور باشیم -سهراب سپهری