•AURORA•

یادآوری هفته: کسیو جدی نگیرید، چراشم از کسایی که جدی گرفتن بپرسید

خیلی آدمِ «بدغمی» هستم. یعنی غم بهم اصابت می‌کنه و وارد سلول‌هام می‌شه و کسی هم نمی‌تونه کمکم کنه.

آدما هر دفعه از یه راه جالب تری نا امیدم میکنن، عوضیای خلاق.

واقعا دلم نمیخواست توام یه درس تازه برام بشی:)))💔

من واقعا “نبود” رو به “کمبود” ترجیح میدم.

قشنگ‌ترین هدیه‌ای که میتونی به یه نفر بدی، زمانته! چون تو داری قسمتی از زندگیتو بهش میدی که دیگه نمیتونی برش گردونی.

آخرین تیرمی کاش میس نری.

جدی جدی چیشد که لایو گذاشتن از مد افتاد؟؟ نمیگید شب به شب ما دلمون برای گم شدن لای دود قلیون اونم وقتی گنده گنده حرف میزدید تنگ میشه؟

والا

کاش منم یه بیشعورِ بی احساس بودم که رفتار هیچکس برام مهم نبود،اما متأسفانه یه زود رنج حساسم.

آرزو میکنم تو زندگیت هیچوقت گیر پارتنرِ بی ذوق، رفیقِ حسود همکارِ بد ذات و آدمِ تازه به دوران رسیده نیوفتی..

‏فکر کردن بیش از حد میتونه چیزی رو که حتی شروع نشده رو هم خراب کنه.

بلد نیست چه کوفتیه؟ بلده عزیزم، نمیخواد برای تو انجام بده

یجوری میگید پاییز غم و افسردگی داره،انگار تابستون خوشحال بودیم.

حالا چه اصراریه به حفظ دوستی‌های قدیمی؟ شاید یارو واقعا کصشره.

درود به هودی، درود به هوای سرد، درود به بارون، زنده باد پایان تابستون.

تو اگه بی من بهتری ترجیح میدم بری.(توی قبر)