متلهف

یک روز راهت را انتخاب خواهی کرد. عجله نکن. هنوز وقتش نیست. انسان در بیست‌سالگی راه خود را انتخاب نمی‌کند، زیرا اندیشه‌های نو مقاومت‌ناپذیرند.

چمدان بسته‌ام، از هرچه منم، دل بکنم

روزی ما دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهیم کرد و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت. روزی که کمترین سرود بوسه است و هر انسان برای هر انسان برادری‌ست. روزی که دیگر درهای خانه‌شان را نمی‌بندند قفل افسانه‌یی‌ست و قلب برای زندگی بس است. روزی که معنای هر سخن دوست‌داشتن است تا تو به خاطر آخرین حرف دنبال سخن نگردی. روزی که آهنگ هر حرف، زندگی‌ست تا من به خاطرِ آخرین شعر رنج جست‌وجوی قافیه نبرم. روزی که هر لب ترانه‌یی‌ست تا کمترین سرود، بوسه باشد. روزی که تو بیایی، برای همیشه بیایی و مهربانی با زیبایی یکسان شود. روزی که ما دوباره برای کبوترهایمان دانه بریزیم… و من آن روز را انتظار می‌کشم حتا روزی که دیگر نباشم. - احمد شاملو

‌‌‌نگاهش پرتگاهِ غلط ها بود

به وقت اولین دیدار: به هیچ آهنگی گوش نده. و هیچ عطری نزن. و بر‌حذر باش که مکانش را زیاد دوست نداشته باشی. و دلیلش را نپرس.

گمان مَبر که فراموش کردمت ، هیهات زِ پیشم ار چه برفتی ، نرفتی از یادم - خواجوی کرمانی

هرکه را دور کنی دُور و برت می‌آید از محبت چه بلا ها به سرت می‌‌آید تا که در دسترسی از تو همه بی خبرند تا کمی دور شوی هی خبرت می‌آید منِ آشفته به پای تو می‌افتم اما مویِ آشفته فقط تا کمرت می‌آید روز محشر هم اگر سوی جهنم بروی یک نفر ضجه‌زنان پشت سرت می‌آید... - کاظم بهمنی

‌‌‏انسان مُرد و با بُهت پرسید: همین؟

«مرا ندیده بگیرید و بگذرید از من»

یادت باشد آدم‌ها به آن اندازه‌ای که مهربان هستند، احمق نیستند! - دیوید سدرایس

«زخم هایت را نشانم بده تا یاد بگیرم چگونه نوازشت کنم.»

چشم‌هایت زیبا و غمگینند، چشم‌هایت پیاده‌رویِ باران‌خورده‌یِ وداع‌‌اند.

روز مثلا می‌گذرد. و تو مثلا می‌خندی و دردی نداری. مثلا!

‏منطقی که فکر می‌کنم احساساتی میشم