متلهف

دیدی آن را که تو خواندی به جهان یارترین... سینه را ساختی از عشقش، سرشارترین ... آنکه می گفت منم بهر تو غم خوارترین چه دل آزارترین شد! چه دل آزارترین؟ - فریدون مشیری

معلق در قهقرای جنون !-

انگار بی آنکه متوجه باشم، دری را باز کرده بودم که هرگز از وجودش خبر نداشتم. دقیقا چنین احساسی داشتم.

من از هر آنچه به نمایش گذاشتم پوسیده‌تر، کم نفس‌تر، تاریک‌تر، بی احساس‌تر و دروغین‌تر بودم.

تا به اینجا، ملال کشنده‌ترین سلاح سرد حیات بود.

‌‌یه مشت استخوون متحرکیم با روکشی از جنس "زخم"

از خودمان متنفریم چون جایی در گذشته آن‌چنان‌که باید به ما محبّت نشده است.

‏من از خونه امن خودم رفتم بیرون و حالا کلیدش عوض شده.

شوق همیشگی نیست. کاش زمانی که شوق هست، رسیدن هم باشد.

شاهدانِ چمن تهی دست‌اند جامه‌ی سرو تا سرِ زانوست - نظیری نیشابوری

بیا که جان مرا بی تو نیست برگ حیات... بیا که چشم مرا بی تو نیست بینایی...

هر موقعیتی که پیش میاد قسمت‌های تاریک و روشنی داره؛ تفکر سیاه و سفید باعث میشه توی اولین شکست زندگیت کلا نگاه تاریک به خودت پیدا کنی در حالی که تو هنوز توانایی‌های زیادی برای عرضه داری...

چیزی که عاصی‌اش می‌کرد، فرسوده‌اش می‌کرد، این بود که من قصد نداشتم دلیل این کارم را توضیح بدهم. یک‌‌بند از من سوال می‌کرد، یا برایم نامه می‌نوشت، که چرا؟ ولی من نمی‌دانستم به او چه بگویم. آسمان‌ریسمان می‌بافتم، گاهی زیر لب می‌گفتم «نمی‌دونم.»

من سوالم پُر پرسیدن و بی هیچ جواب... - علیرضا آذر

«غیر قابل توجیه‌ست عقب‌ماندگی و عاشق عقب‌ماندگی خود بودن. عاشق اشتباه های خود بودن غیر قابل بخششه.»