متلهف

به یاد من مکِش زحمت فراموشم، فراموشم... - بیدل

بی کسی را با وصال خویش حل کردیم ما

هزاران دانه افشاندیم و یک گل زان میان نشکفت به شورستان تبه کردیم رنج باغبانی را - پروین اعتصامی

ماها هر چقدر بيشتر بزرگ ميشیم سخت تر خوشحال ميشیم!

که من در دریای صدا‌یت غرق شدم و ذره‌ای از اثر من یافت نشد.

خلوتی داریم و حالی با خیال خوشتن ...

بر پلیدی‌ها که ما عمری‌ست در گردابِ آن غرق‌ایم غرق‌ایم غرق‌ایم

"You have to cross the line Just to remember where it lays"

کاش همین‌ قدر که احساس بی‌تعلقی و گم‌ شدن داری، جایی کسی منتظرت باشد.

یادها رفتند و ما هم میرویم از یادها

او هرگز از دردهایش حرف نمیزد آنها را نقاشی میکرد،می سرود،می نواخت.

روزگاری شد ز چشم اعتبار افتاده‌ام چون نگاه آشنا از چشم یار افتاده‌ام دست رغبت کس نمی‌سازد به سوی من دراز چون گل پژمرده بر روی مزار افتاده‌ام

کمدی از حد بگذره تراژدی میشه ...