نشریه مسیر

الهی… آمده‌ام با دلِ سیاه‌تر از شب‌های بی‌ستاره با دستانی که بوی خطا می‌دهد و چشمانی که از شرم، جرأتِ بالا آمدن ندارد… خدایا… من همان بنده‌ای هستم که هرچه خواندی‌اش، دیر آمد هرچه صدایش کردی، پشت به نور ایستاد و هرچه بخشیدی‌اش، باز لغزید… بارِ گناه بر سینه‌ام سنگینی می‌کند نَفَسم بوی عصیان گرفته و روحم از شرم، در خودش مچاله شده است… اگر تو نگاهم نکنی کدام نگاه مرا زنده می‌کند؟ اگر تو نبخشی کدام دست، این همه سیاهی را می‌شوید؟ آمده‌ام بی‌بهانه بی‌ادعا فقط با یک دلِ شکسته… می‌ترسم از عدلت اما به رحمتت پناه آورده‌ام مرا میانِ این دو، رها نکن… بگذار همین امشب زیر بارانِ «ببخشیدنت» گریه کنم… و سبک شوم… خدایا… اگر همه درها بسته شود درِ تو را از من نگیر… که من جز تو هیچ پناهی ندارم.... ✍🏻 امیر عنایتی | ترم ۲ علوم آزمایشگاهی #شعرانه | @masir_mazums | ☘