SaSkofen

یکی خیلی خوب گفته بود "گرفتار قومی شدیم که اگر نزاع کنند مزرعه را به آتش می‌کشند و اگر صلح کنند محصول را به تاراج میبرند..."

«آگاه‌ترین آدمِ یک خانواده معمولاً بیشتر از همه تنهایی و دوری از بقیه رو دوست داره.»

دلم یک نوتیف خوبِ غیر قابل باور میخواد.

«آگاه‌ترین آدمِ یه خانواده معمولاً بیشتر از همه تنهایی و دوری از بقیه رو دوست داره.»

صبوری و تاب‌آوری بالا، مثل خیلی از ویژگی‌های انسان، لزوما نشانه‌ی قدرت نیست؛ معمولا شکل محترمانه‌ای از اجباره. مجبوری تحمل کنی، سازگار بشی، ادامه بدی و بذاری زمان کار خودش رو بکنه. خیلی از چیزهایی که اسمش رو «قدرت» گذاشتیم، در واقع توانایی انسان برای سازگار شدن با چیزهاییه که نتونسته تغییر بده.

یکی‌از سخت‌ترین قسمت‌های نشدن اینه که میبینی برای بقیه چقدر راحت میشه و تو درحالی که تمام تلاشت رو کردی باید حسرت بخوری.

سرگرمی زیاده، آدم باید؛ دلگرمی داشته باشه.

«كلُّ مُرٍّ، سيمُرُّ.. هر تَلخی و مرارتی خواهد گذشت...» خلیل‌جبران

مه ازو رابطه های "اینا هنوززز باهمن؟!" ره می‌خوام.

-این جهان که نشد قرار ما جهان بعدی پای درخت ِ آلبالو؛

🫠🫠

شد،شد نشد، جهان ماندگار است و ما رفتنی‌.