لی‌چار؛

قرار بود يكی از ميان شما براي كودكان بی‌خواب اين خيابان فانوس روشنی از رويای نان و ترانه بياورد! قرار بود يكی از ميان شما برای آخرين كارتن‌خواب اين جهان گوشه‌ی لحافی لبريز از تنفس و بوسه بياورد! قرار بود يكی از ميان شما بالای گنبد خضرا برود برود برای ستارگان اين شب خسته دعا كند! پس چه شد چراغ آن همه قرار و عطر آن همه نان و خواب آن همه لحاف؟! من به مردم خواهم گفت زورم به اين همه تزوير مكرر نمی‌رسد حالا سال‌هاست كه شناسنامه‌های ما را موش خورده است "فرهاد" مرده است و "جمعه" نام مستعار همه هفته‌های ماست.