مجله هنری شوروم
Ir al canal en Telegram
1 322
Suscriptores
-124 horas
-87 días
-2030 días
Archivo de publicaciones
1 322
لحن صدای شما سیستم عصبی فرزندتان را شکل میدهد؛ پدر و مادر آرام فرزند متمرکز تربیت می کنند و والدین فریاد زن فرزند مضطرب.
#هال_ادوارد_رانکل
تربیت بدون فریاد
@shoroum
1 322
+1
میتوان با این تصور شاد بود
قلبهای ما اگر بیگانهاند
نُسخههای دیگری از ما هنوز
در جهان دیگری هم خانهاند
#احسان_افشاری
@shoroum
1 322
وقتی کسی میگوید حالم خوش نیست، دنبال اتفاقات بزرگ نگردیم و نگوییم این که چیز مهمی نیست،
به دلایل متعدد بازتاب یک اتفاق بیرونی در درون ممکن است بسیار بزرگ باشد.
به رسمیت شناختن هراز گاهِ حق کم آوردن برای دوست، امنیت بخشترین قسمت دوستی است.
و شناخت این حق برای خود، نشان از صلح با خود دارد در عمیقترین لایههای وجود.
👤اروین د یالوم
📚دروغگویی روی مبل
@shoroum
1 322
من یک دقیقه مانده به شلّیکم،
بنبست بینشانه و باریکم
امید نور در شب تاریکم،
یا یک جوانه در دل سیمانم
#عباس_اصغرپور
@shoroum
1 322
@zhuanchannel
دیدم یکجا برایش نوشتهام تو را برای روزهای ابری میخواهم.
برای به خانه برگشتن که تو منتظرم باشی، حرف زدن از شکل عجیب ابرها در آسمان کوهستان، کنار تو به آرامی چای نوشیدن و به فرسودگی بیهودهی خود ادامه دادن و دلخوش ماندن به تماشاشدن این فرسایش توسط چشم های تو.
نوشتم تو را برای انتخاب سبزه عید میخواهم، برای راه رفتن در پیادهروی شلوغ، برای گشتن در کتابفروشیها.
برای شبی که درد دارم نمیخواهمت، برای شبی میخواهم که تو دندان درد داری و میتوانی بالاخره بفهمی کلافهبودن از درد چه شکلی است و دیگر متهمم نکنی از عشق میترسم.
نوشتم تو را برای حرف زدن در جاده میخواهم بدون در قید مقصد بودن.
برای انتخاب آهنگ بعدی و گوش ندادن و در صدای تو محو ماندن که داری از خاطرات کودکیت حرف میزنی
#حمید_سلیمی
@shoroum
1 322
صبوری به اندازهی عشق است.
آدمی به اندازهای که چیزی را میخواهد، بر آن پایدار میماند.
@shoroum
1 322
بدبینم به دست چپم
به دم و بازدم بدبینم
به مورچه ای که هر چه می تکانم از لباسم نمی افتد
انگار که بخواهم شعر بگویم
همه چیز مرا می ترساند
افسردگی رفتار بدی دارد
اگر دست خودم بود
فنجان چای می شدم
یا سوزن چرخ خیاطی
اما الهام هستم
و رویایم دست خودم نیست
#الهاماسلامی
@shoroum
1 322
پژوهشی به سرپرستی Kent Harber در سال ۲۰۲۶ پدیده ترس از امیدواری را بررسی کرده است:
بعضی افراد نه فقط از شکست، بلکه از خود تجربه امیدوارشدن میترسند.
سازوکار احتمالی چنین است:
فرد به چیزی امیدوار میشود.
امید، امکان ازدستدادن را برایش واقعیتر میکند.
ذهن، امیدواری را با خطر ناامیدی و آسیب عاطفی پیوند میدهد.
بنابراین فرد پیش از آنکه به چیزی دل ببندد، آرزوهایش را سرکوب میکند.
در این وضعیت، ناامیدی صرفاً پیامد شکست نیست؛ گاهی راهبردی دفاعی برای پیشگیری از رنج احتمالی است.
نکته جالبتر اینکه این پژوهش یک ابزار سنجش برای ترس از امیدواری نیز معرفی میکند.
@shoroum
1 322
Repost from 🚩 بادبان| رسانه هنر ایران
🚩 رمان به مثابه درام
▪️بررسی جنبههای نمایشی در رمان قاتلی که عاشقش بودم اثر پانتهآ کهنداد
⏰زمان مطالعه ۸ دقیقه
✍🏿بادبان – سیده زینب استوار
◼️ #کتاب_ادبیات /مخاطب در بررسی رمانهای ایرانی کمتر به مقوله جنبههای نمایشی توجه میکند به همین دلیل در این مقاله قصد دارم جنبههای نمایشی در یکی از رمانهای فارسی را مورد بررسی قرار دهم که توسط نشر سیب سرخ عرضه شد و...
——————————————
🔗ادامه را در بادبان بخوانید
https://badbannews.ir/?p=11861
——————————————
🅱️ @BadbanNewss
🅱️ @BadbanNewss
1 322
کتابهای زیادی دربارهی بخشش وجود داره، اما خیلی کم دربارهی این صحبت شده که اجازه بدی عصبانی باشی— چون بعضی اتفاقها اصلاً لایق بخشش نیستن!
@shoroum
1 322
خبر به دور ترین نقطه جهان برسد
نخواست او به من خسته بی گمان برسد
شکنجه بیشتر از اینکه پیش چشم خودت
کسی که سهم تو باشد به دیگران برسد
#نجمه_زارع
@shoroum
1 322
من
تصمیم به کشتن اسب
در پی زخم بودم
و آنها چگونه را نپرسیدند
که عادت به اندوه
خود اندوهی بزرگتر است
یال
یالِ بلند تمنا بود
اما این زخم
پوزخند زندگیست به زندگی
حالا که کوه نیست
چگونه بپیچد صدا
که شنیده شدن تکرار میخواهد
چون تلاش قطرهی آب به وقت سقوط
گفت
بهمن خودکشی برفهاست
گفت وُ پرید
و ما تماشا بودیم
که برای دست بیرون مانده از برف
دست تکان میدادیم
#ساجد_فضلزاده
*یال بلند تمنا....شاملو
@shoroum
1 322
اگر زندگیِ هر آدم را یک فیلم در نظر بگیریم، بعضی ها هستند که فیلمشان چیز خوبی از آب درنیامده. یک دفعه خورشید پسِ ابرها گم شده و نور رفته و دیگر هیچ وقت برنگشته.
بهارشان زودتر تمام شده و سکانسی که باید در شکوفهها ضبط می شده را وسط برگریزان گرفتهاند. سرمایهگذار نداشتهاند و مجبور شدهاند سکانس ساحل را وسط شهر بگیرند و فیلمشان مضحک شده.
تمام تلاششان را کردهاند ولی انگار قسمت نبوده سکانس عاشقانهی فیلمشان خوب دربیاید.
بعضی سکانس های زندگی شان سخت بوده، زندگی هم که بدلکار ندارد، خودشان بازی کردهاند و کمرشان شکسته و دیگر نتوانستهاند از جایشان بلند شوند... یا هر دلیل دیگری...
کاش مثل صفحهی ویکیپدیای فیلم ها، روی پیشانی هر آدمی می نوشت فیلمی که می بینید را با چه بودجه و چه مشکلاتی ساخته.
شاید آن موقع هیچفیلمی دیگر ضعیف بهنظر نمی امد. و به تمام فیلم ها به پاس رنجی که آدمش کشیده احترام گذاشته می شد.
حمید باقرلو
@shoroum
