,دنیای‌سوفی؛

سلام کلاس تو خونه

سخت‌ترین کار تو زندگی همین زندگی کردنه. خودت باید به خودت امید بدی، دنبال انگیزه بگردی و دلیل پیدا کنی برای همه‌ی این‌ها. واقعا سخته..

شرایط زندگیم داره مطلوب پیش میره و فقط تنها نیاز دارم که شُک شدیدی همراه هیجان بهم وارد شه تا به دلیل بودنم، وجود داشتنم دست پیدا کنم.

اهمیت دادن به هرچیزی واقعا خوب نیست.

جدیدا هیچ‌چیزی به اندازه وقت تلف کردن و هیچ‌ کاری نکردن تو لحظه عصبیم نمیکنه.

زمان خیلی ناشیانه در حال گذر و من مثل سگ خوابم میاد

به درجه‌ای از خودساختگی رسیدم که میتونم آدم‌ها رو فقط تو ذهنم دوست داشته باشم بدون اینکه حتی متوجه بشن من حسی بهشون دارم یا نه..

...

گوشی میکنین؟

https://telegram.me/BiChatBot?start=sc-552085-Uue8dBN حوصله درس و ندارم، یه کوچولو حرف بزنیم. چطوره؟!

احمقانه‌اس ولی دلم گریه‌ای رو میخواد که از ذوق‌و‌شوق زیادی باشه.

تواناییم رو برای شروع رابطه و برقراری ارتباط با ادمای جدیدو از دست دادم. هیچ دلیلی برای بودن کنار بقیه ندارم.

احساس میکنم مقداری زود به دنیا اومدم‌. این حجم از نفرت به آدما درونم طبیعی نیست.

ارزش خوندن داره. "تنها یا دلتنگ؟"

مدرسه رفتن میتونه به عنوان بدترین عملکرد تو روز معرفی شه چون واقعا داره وقتمو میگیره و همه‌ی زمانم رو برای انجام کار مفید دارم از دست میدم.

من واقعا دوست ندارم کسی بدون اجازه به وسایلم دست بزنه. با دست کثیف و چرب بهم دست بده. هندزفری و ایرپادمو بذاره تو گوشش. از بطریم آب بخوره. به گوشیم دست بزنه و توش بگرده. از شونه‌ی من استفاده کنه. و دوباره بدون اجازه‌ به وسایل شخصیم دست بزنه. فهمیدین اینا واقعا سخت و غیر قابل باور؟! فکر نکنم..

تلاش کردن نمیدونم نتیجه‌ی مثبت به همراه داره یا ممکنه منفی هم باشه. فعلا فقط تلاش کردنِ که بهم انگیزه میده.

‏دیدی بعضی‌وقتا بی‌دلیل از یکی بدت میاد، بعد یکم که باهاش اختلاط میکنی میبینی عجب آدم خوبی بود؟ منم ندیدم چون وقتی حسم بگه یکی بَده، طرف صددرصد آدم مذخرف و رو مخیه.