آیه‌های تاریکی

☕️ جای خالی قبلا فقط من بودم و تنهایی مرگ اندودم؛ تنهایی چون چادری خاکستری جای تمام چیزهایی که در زندگیم خالی بود را پر میکرد. هر جا نگاه میکردم فقط تنهایی بود و تنهایی... تو آمدی، با گل سوسن سپیدی که لای موهایت گذاشته بودی... یک چیزی بالای تنهایی قرار گرفت، با بوسه های شیرینت آن چادر خاکستری را سبز کردی و دیگر فقط تو بودی و تو و چادر تنهایی دیرینه سالم که روی تمام زخمهای چرکین زندگی تلخم را پوشانده بود... و روزی تو رفتی، امروز یک سوسن چروکیده روی چادر سیاه و پوسیده و زخم نمای تنهایی ام باقی مانده با کلی جای خالی؛ دیگر حتی جای تنهایی هم خالیست... #یاور_م @ehsas2ro