آیه‌های تاریکی

▪️ چیست آن؟ در این تصویر که برایتان طراحی کردم ابیاتی زیبا از حافظ را می‌بینید: دوش با من گفت پنهان کاردانی تیز هوش کز شما پنهان نشاید داشت، سرِ می‌فروش گفت آسان گیر بر خود کارها، کز روی طبع سخت می‌گیرد جهان بر مردمان سخت کوش اما یک چالش نیز برای شما دوستان عزیز در نظر گرفته‌ام. بیتی زیبا و وزین از حضرت حافظ در این تصویر مستتر است، به هر کس موفق شود که آن بیت را بیابد جوایزی نفیس نقدیم خواهد شد. به نفر نخست یک باب منزل مسکونی، یک دستگاه اتومبیل، پانصد میلیون پول نقد و یک سفر ایرانگردی (خودم هم با وی خواهم رفت که مطمئن شوم جای سفر نرود دنبال بازیگوشی) هدیه خواهد شد. به نفرات دوم تا پنجم کوفت هم نخواهم داد، از نظر من فقط نفر اول برنده است. @ehsas2ro

▪️بیتی از عارف قزوینی خوشنویسی هرشبم جا به سر کوچه بی سامانی‌ست با چنین جا چه خورم غصه بی جایی را عارف طراحی صفحه، زمینه و ... از خودم است و حق استفاده و یا نشر آن را به شما عزیزان هدیه می‌کنم. تصویر با کیفیت و به صورت فایل نیز ارائه می‌شود. در تلگرام میتوانید در نخستین کامنت، فایل اصلی را برای چاپ و یا پریت گرفتن دریافت کنید. در سایر پلاتفرم‌ها، این فایل ریپلای و تقدیم می‌شود. @ehsas2ro

زادروز.. زادروزت مبارک پدر، اگر دنیا می‌دانست با گرفتن تو از من چه ظلمی می‌کند، هرگز به خودش اجازه نمی‌داد چنین کند. دو شب است که به خاطر نزدیک شدن زادروز تو فقط دو ساعت چشم بر هم نهاده‌ام. آه پدر، پدر عزیزم، کاش می‌شد بودی و می‌دیدی که چگونه تصویر مادرجدمان را که پس از یک قرن به دستم رسید بازسازی کردم. دوری تو و بی همزبانی با من چنان کرد که در کار با رنگها و تصاویر استاد شده‌ام به نحوی که تصویری چروکیده و پوسیده را نیز کاملا ترمیم کردم... آوخ، پدر، پدر، هیچوقت کسی نتوانست بفهمد که چقدر حواسم بهت بود، از همان کودکی، همیشه به دنبالت می‌گشتم. حتی یکبار خودت اعتراف کردی که از دستم نمی‌توانستی فرار کنی، چون همه جا پیدایت می‌کردم. کسی نفهمید که سالهای آزگار پنهانی به اتاقت آمدم و نگران نگریستمت تا صدای نفس کشیدنت را بشنوم. فراقت مرا کشت پدر، مرا کشت، بیش از آنکه غم و درد هر زندگی دشواری بتواند، نبودن تو نابودم کرده است. برخی مدعیان از سخن گفتن میان نگاه‌ها گفتند، اما هیچ کس ندانست که نهانی میان ما چه می‌رود. آنچه نه در دیدن، که در ندیدن، که در حس کردن بود. اینکه خاموشی میان ما به نجوا بود، اینکه موسیقی میانمان حکمفرما بود، اینکه تنها یک بیت شعر فقط یک بیت، می‌توانست راوی یک دنیا سخن میانمان باشد. پدر، کتاب حافظم را از دست دادم، تمام خاطراتم از روزهای بیشماری که برایت حافظ می‌خواندم و می‌گفتی دوباره بخوان و دوباره و دوباره و دوباره ... من بی تو چه کنم پدر؟ چه کنم؟ کسی نمی‌تواند این عشق را بفهمد... یاور.م @ehsas2ro

▪️تاریکیِ خانه و تاریکخانه! می‌خواهم خانه را تاریک کنم، مثل تاریک خانه‌های عصر آنالوگ، آنقدر تاریک که تصویر روحم ظاهر شود. می‌خواهم آن را در آغوش بگیرم، نوازشش کنم و زخم‌های بی‌شمارش را مرحم بگذارم. #یاور_م @ehsas2ro

▪️نامه سر گشاده به... جناب آقای ... مایلم پیش از آنکه عنان اختیار و قرار از کف بدهم به این نکته اشاره کنم، که گاهی سخن گفتن مودبانه و خارج نشدن از محدوده اخلاق و ادب بسیار سخت می‌شود؛ فرقی نمی‌کند که من باشم یا شما، سخت است مؤدب بودن چه از زاویه دید و نگاه شما به بشریت نگاه شود، چه از دریچه چشم من..! شوربختانه اظهار فضل اخیر جنابعالی را دیگر نمی‌شود با بهانه‌هایی چون سوء تعبیر و حقد و کینه و بدخواهی و تقطیع و ... رفع و رجوع و توجیه کرد، شما به شکلی بی شرمانه پایتان را از گلیمتان درازتر کرده‌اید و نه تنها به زنان و مردان سرزمین من، که به سمت کل مردم دنیا و نه فقط مردم دنیا که به بشریت و تاریخ بشر و آینده بشر دهان درانی کردید. از سویی دیگر آنقدر برای نوجوانان عزیزی که پای سخنان شما می‌نشینند نگرانم که دچار وسواس و اندوهی عمیق شده‌ام. اینکه شما در قالب گفتگوی مهدویت این نگاه نه تنها غیر انسانی که ضد انسانی «به عشق و تشکیل خانواده را» را از «جنس بازار و معامله» می‌دانید و اینطور وقیحانه در موردش مطلب می‌نویسید و زن را به جایگاه عرضه کننده و مرد را در مقام نازل مشتری قرار می‌دهید؛ بهت آور و صد البته خطرناک است. آنقدر دارم می‌کوشم مؤدب باشم که حتی جمله‌ام را در یک بسته خوشنویسی و هنری ارائه کردم و به راستی، اینک و در این لحظه برایم بسیار دشوار است که با همین لحن به نوشتن ادامه بدهم. در برابر این حد از شنائت نمی‌توانم خونسرد باشم، این رفتار و توییت‌های عجیبش در این اواخر و چندباری هم که به ما قزوینی‌ها توهین و بی احترامی کرد را بگذاریم کنار، کلا ایشان عادت کرده که دهان به یاوه بگشاید و منکر شود و یا طلبکار شود و ... فقط یک سوال برایم مطرح شده است، فرق بعضی آقایان با آن بی فرهنگی که فحاشی می‌کرد و تو زندان است چیست!؟ واقعا او یکراست میرفت سراغ فحاشی کردن به یک ملت، اما بعضی‌ها قبلش بسم الله می‌گویند و دوتا آیه و حدیث هم می‌خوانند. یاور.م @ehsas2ro

▪️نامه سر گشاده به... جناب آقای ... مایلم پیش از آنکه عنان اختیار و قرار از کف بدهم به این نکته اشاره کنم، که گاهی سخن گفتن مودبانه و خارج نشدن از محدوده اخلاق و ادب بسیار سخت می‌شود؛ فرقی نمی‌کند که من باشم یا شما، سخت است مؤدب بودن چه از زاویه دید و نگاه شما به بشریت نگاه شود، چه از دریچه چشم من..! ادامه دارد... @ehsas2ro

▪️تاریخ به یاد خواهد سپرد تاریخ این موضوع که شما خود را سرپرست و قیم ملتی با فرهنگ و با ریشه دانستید، این که خود را ولی یک ملت دانستید، اینکه مسری نفرت بودید و شر پراکندید و خشم کاشتید و خشم پروراندید، اینکه ایرانی را از فرهنگش، مذهبش، زبانش و حتی ملیتش بیزار کردید به یاد خواهد سپرد و سخت‌ترین قضاوت را در اینباره خواهد داشت. تاریخ نیز به مانند من اهل بخشش و فراموش کردن نیست؛ و می‌خواهم صراحتا هشدار دهم که شما در حال ریختن نفت به روی خود هستید و بدانید جرقه را هر کسی می‌تواند بزند، دست از این حماقت‌ها، دست از این پلشتی‌ها، دست از این رفتار زشت و تهوع آور بردارید. دارید ما را به بالاترین سطح از خشم و تنفر و بیزاری می‌رسانید. یاور.م @ehsas2ro

▪️گزیر اراده گاهی همان چیزی را نمی‌خواهی که دقیقا می‌خواهی، گاهی آنچه که بناست تو را به رهایی از قیدهای آزاردهنده برساند، آن راهرو، آن دالان خنک که سرشار از بوی رهایی و خنیاگر موسیقی دریاهای آزاد دوردست است؛ خود قیدی و بندی می‌شود برای چسبیدن و ماندن در جا و یا چیزی که نمی‌خواهی، آن زمان است که فشار این تضاد هولناک و سخت تو را میان گرایش‌های ناگزیرش می‌فشارد؛ چنان ماری عظیم الجثه که چنبره مرگبار خود را دور حلقه روزمرگی زندگیت تنگ کرده است. چرا که اینک دشوارترین لحظه زیستن فرا رسیده است. زمان گزیریدن میان خواستن و نخواستن، هنگامه دردناک گزیرش میان پذیرفتن و تن زدن است و تو در همین آخرین لحظه است که درمی‌یابی آنچه می‌خواهی درواقع همان چیزیست که نمی‌خواهی که هرگز نمی‌خواستی! اینک من نسبت به خودِ زندگی و زندگیِ خود چنین احساسی را دارم. #یاور_م @ehsas2ro