Gitme...💚

گاهی یه آهنگ میگیرتت میبرتت تهِ دنیا؛

Ben bu gece ölmezsem, ölmem ölmem hiçbir vakit

واقعیت اینه که هیچکس هیچوقت نمیدونه و نمیفهمه توی دلت چی میگذره دلتنگ میشی دل‌ مرده میشی گریه میکنی داغون میشی احساس تنهایی میکنی غذا نمیخوری بیرون نمیری علاقه‌ات به زندگی رو از دست میدی اما دم نمیزنی فردا صبح بیدار میشی و باز لبخند میزنی و به زندگی ادامه میدی این داستان زندگیه بالا و پایین مجبوری زندگی کنی مجبوری بسازی مجبوری نق‌ نزنی و به همه بگی " حالم خوبه "

"Ne babamızın omzunda ağlayabildik,Ne de annemiz üzülür diye dertleşebildik,Bizi biz büyüttük,Biz öldürdük.."

تو همانی که دلم میخواهد شصت سالگی هایم را در کنارش بگذرانم،هفتاد سالگی را! تو دقیقا همان یک نفر هستی که دلم میخواهد پابه پایش پیرشوم! تو همان یاری هستی که شهریار می گوید: بدون وجودش شهرارزش دیدن را هم ندارد:))

شب دوباره همانیم، آزرده، غمگین، تنها و ترسیده از دنیا حتی اگر تمام روز، در قوی‌ترین حالاتِ ممکن یک انسان زیسته باشیم..

یه اخلاق جالبی ام دارم اینه که اونقدر به یه سری ادما تو زندگیم فرصت میدم، اونقدر همه جوره خودمو میزارم وسط، اونقدر چشممو رو همه چی میبندم، که آخرش اگر رفتم و تموم کردم، طرف میدونه دیگه فرصتی برای برگشتن و بخشیدن نداره!

حس می کنم دیرم شده اما نمی دونم چی دیر شده چی! میفهمی؟

نگاه کن! منو نگاه کن!! این آدمو میبینی؟ این چشمای غمگینو میبینی؟ این تار مو‌های سفید ببین، خوب ببین، یه زمانی میخندیدن ولی حالا، حالا خسته مُرده شبیه پیر‌مردا. باورت نمیشه نه؟ جُز خستگی هیچ نی.!

بدترین نوع خستگی اینه که ندونی ازچی خسته‌ای اون وقته که یکی یکی شروع میکنی به حذف کردن همه‌ی چیزهایی که فکرمیکنی ممکنه باعثش بوده باشن ولی بازم اون آخرش که دیگه هیچی نمونده باشه میبینی که فقط خودت هستیوخستگیت!

O kadar kolay değil bu Sakladığın hep bir şeyler var Ellerini kaçır tamam ama Gözlerinde ayrılıklar O kadar ucuz değil bu

O gün de susmuştun ve yüzünde bilmediğim bir sen Birikmiş, sanki dert olmuş gibi sana vazgeçmişsin Vazgeçmişsin

Bilmediğim halde ziyadesiyle mahvolmuş derin bir hal