es
Feedback
Neuropedia

Neuropedia

Ir al canal en Telegram
3 362
Suscriptores
Sin datos24 horas
-17 días
+130 días
Archivo de publicaciones
▪️تصویربرداری با تشدید مغناطیسی کارکردی (fMRI) در روش تصویربرداری با تشدید مغناطیسی کارکردی (fMRI)، تصاویری متناوب از مغز در حال فعالیت و سپس در حال استراحت گرفته می شود و از یکدیگر به طور دیجیتالی (به کمک نرم افزارهایی همانند FSL) تفریق می گردند، که حاصل این پردازش عملکرد مغزی در اثر تغییرات جریان خونی در مغز را از لحاظ فیزیولوژیکی نشان می دهد. fMRI ویژگی های مغناطیسی هموگلوبین خون (قسمتی در گلبول های قرمز که وظیفه حمل اکسیژن را داراست) را اندازه گیری می کند. به عبارت دیگر fMRI میزان خون اکسیژنه در مغز را می سنجد. زمانی که مغز مشغول انجام وظیفه ای خاص است، آن بخش از مغز به سوخت بیشتری نیازمند خواهد بود. سوخت مغز، اکسیژن و گلوكز است. از این رو هرچه بخشی از مغز بیشتر فعالیت کند، میزان مصرف سوخت آن نیز بالا خواهد رفت و جریان خون اکسیژنه بیشتری در آن نواحی از مغز جاری خواهد شد. بنابراین در طول انجام fMRI، زمانی که ناحیه ای از مغز مورداستفاده است آن قسمت به صورت نوری قرمز رنگ روشن می شود. عصب شناسان با بررسی این فعل و انفعالات متوجه می شوند که در هر لحظه کدام بخش از مغز مورد استفاده است. به موازاتی که نورون ها فعال می شوند، اکسیژن بیشتری مصرف کرده و در نتیجه اکسیژن خون به صورت موقت کاهش پیدا می کند. هم زمان نورون های فعال به عروق خونی پیام می دهند که برای افزایش جریان خون، گشاد شده و اکسیژن بیشتری را به مناطق مربوطه برسانند. وقتی فعالیت مغزی انسان افزایش می یابد، افزایش در اکسیژن از طریق افزایش جریان خون ناشی از نیاز بافت به اکسیژن رخ می دهد. در نتیجه، میزان اکسیژن در مناطق مغزی فعال شده، افزایش می یابد. افزایش در محتوای اکسیژن خون ویژگی های مغناطیسی آب موجود در خون را تغییر می دهد. fMRI می تواند این تغییرات در ویژگی های مغناطیسی را نسبت به محل های خاص مغز به دقت محاسبه نماید. شاخص اندازه گیری شده به نام BOLD که نسبتی از سطح اکسیژن خون است. شاخصی را برای فعالیت نسبی مغز فراهم می کند. فعال ترین بخش نورون از نظر سوخت وسازی، بیشترین نیاز را به اکسیژن دارد، لذا بایستی فعالیت سوخت وسازی در مناطق مختلف سلول مانند سیناپس، غشاء سلولی و یا آکسونها، مورد اندازه گیری قرار بگیرند. EPSPها (پتانسیل های پس سیناپسی تحریکی) که در نهایت منجر به شلیک نورونی می شوند، بیشترین نیاز را به اکسیژن دارند. IPSPها (پتانسیل های پس سیناپسی مهاری) و پتانسیل عمل، نیاز به انرژی کمتری دارند. چون گلوتامات مهم ترین انتقال دهنده تحریکی مغز است، احتمالا مسئول بخش اعظمی از تولید EPSP و افزایش جریان خون در نورون است. گلوتامات می تواند به صورت مستقیم مویرگها را تحریک کند تا قطرشان را افزایش دهند و یا مسیرهای سوخت وسازی را فعال کند که در نهایت اکسید نیتریت را به عنوان نوروترانسمیتری آزاد کنند که باعث گشاد شدن عروق خونی و افزایش جریان خون می شود. ▫️Wikipedia

photo content

photo content
+1

▪️Toshio Moritani, Aristides A. Capizzano (eds.). Diffusion-Weighted MR Imaging of the Brain, Head and Neck, and Spine. Springer (2021)

photo content

▪️Thomas L. Chenevert (auth.), D. M. Koh, H. C. Thoeny (eds.). Diffusion-Weighted MR Imaging: Applications in the body. Springer (2010)

▪️Derek K Jones. Diffusion MRI: Theory, Methods, and Applications. Oxford University Press (2011).

▪️Heidi Johansen-Berg and Timothy E.J. Behrens (Eds.). Diffusion MRI: From Quantitative Measurement to In vivo Neuroanatomy. Academic Press (2014).

photo content
+2

▪️Yeh, C. H., Jones, D. K., Liang, X., Descoteaux, M., & Connelly, A. (2021). Mapping Structural Connectivity Using Diffusion MRI: Challenges and Opportunities. Journal of magnetic resonance imaging : JMRI, 53(6), 1666–1682. https://doi.org/10.1002/jmri.27188

▪️Jeurissen, B., Descoteaux, M., Mori, S., & Leemans, A. (2017). Diffusion MRI fiber tractography of the brain. NMR in biomedicine, 32(4), e3785. https://doi.org/10.1002/nbm.3785 ,

▪️Assaf, Y., Johansen-Berg, H., & Thiebaut de Schotten, M. (2017). The role of diffusion MRI in neuroscience. NMR in biomedicine, 32(4), e3762. https://doi.org/10.1002/nbm.3762

▪️Mueller, B. A., Lim, K. O., Hemmy, L., & Camchong, J. (2015). Diffusion MRI and its Role in Neuropsychology. Neuropsychology review, 25(3), 250–271. https://doi.org/10.1007/s11065-015-9291-z ,

▪️Le Bihan, D., & Johansen-Berg, H. (2012). Diffusion MRI at 25: exploring brain tissue structure and function. NeuroImage, 61(2), 324–341. https://doi.org/10.1016/j.neuroimage.2011.11.006 ,

▪️انتشار MRI انتشار MRI (یا dMRI) در اواسط دهه 1980 به وجود آمد. حوزه اصلی کاربرد بالینی آن اختلالات عصبی، به ویژه برای مدیریت بیماران مبتلا به سکته مغزی حاد بوده است. همچنین به سرعت در حال تبدیل شدن به استانداردی برای اختلالات ماده سفید است، زیرا تصویربرداری تانسور انتشار (DTI) می‌تواند ناهنجاری‌ها را در ساختار فیبر ماده سفید نشان دهد و نقشه‌های برجسته‌ای از اتصال مغز ارائه کند. توانایی تجسم ارتباطات آناتومیکی بین بخش‌های مختلف مغز، به‌صورت غیرتهاجمی و به‌صورت فردی، به عنوان یک پیشرفت بزرگ برای علوم اعصاب ظاهر شده است. نیروی محرکه dMRI نظارت بر جابجایی های میکروسکوپی و طبیعی مولکول های آب است که در بافت های مغز به عنوان بخشی از فرآیند انتشار فیزیکی رخ می دهد. بنابراین از مولکول‌های آب به‌عنوان کاوشگری استفاده می‌شود که می‌تواند جزئیات میکروسکوپی را در مورد معماری بافت، چه در حالت عادی و چه در حالت بیمار، آشکار کند. ▫️Diffusion_MRI

1. Claudia Leite, Mauricio Castillo (eds). Diffusion weighted and diffusion tensor imaging: a clinical guide. Thieme (2016). 2. Wim Van Hecke, Louise Emsell, Stefan Sunaert (eds.). Diffusion Tensor Imaging: A Practical Handbook. Springer (2016). 3. Susumu Mori and J-Donald Tournier (Auth.). Introduction to Diffusion Tensor Imaging. And Higher Order Models. Elsevier (2014). 4. Bram Stieltjes, Romuald M. Brunner, Klaus Fritzsche, Frederik Laun (auth.). Diffusion Tensor Imaging. Introduction and Atlas. Springer (2013).

photo content
+3

▪️Koerte I.K., Muehlmann M. (2014) Diffusion Tensor Imaging. MRI in Psychiatry. Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-642-54542-9_5

▪️Lope-Piedrafita S. (2018). Diffusion Tensor Imaging (DTI). Methods in molecular biology (Clifton, N.J.), 1718, 103–116. https://doi.org/10.1007/978-1-4939-7531-0_7

▪️A. Meoded, A. Poretti, S. Mori, J. Zhang. (2017). Diffusion tensor imaging (DTI). Reference Module in Neuroscience and Biobehavioral Psychology, Elsevier. https://doi.org/10.1016/B978-0-12-809324-5.02472-X