با‌ حُسین باش.

این مصیبت آسان است که پدر باشی و با امید، شیرخواره‌ات را به قربانگاه ببری؟ که دست‌هایت از خونش سیراب شود؟ که پدر باشی و طفل مرده را به مادرش بدهی؟ کدام پدر مرگ پسرش را می‌خواهد؟... - پادکست رادیو شهاب.

«نه فقط خون پسرش را به آسمان پاشید، امیدش را هم...»

خدایا با این همه حجّت که تو بر ما گذاشتی، دل مارو تولّی باش و خودت مارو رها نکن که اگر رها بگذاری، چیزی از ما باقی نمی‌مونه... - استاد علی صفایی حائری.

آدم‌هایی هستند که چندین شبانه روزه خونه نرفتند که امنیت ما فراهم باشه، آدمایی که برای این خاک، جونشونو تو دستشون گرفتن و ترسی از مرگ ندارند و تنها هدفشون امنیت ایرانه. تو روضه‌های حسین بن علی، با گفتن اسم حضرت عباس، یادشون کنیم.

میگفت «میخوای بدونی جایگاه و عظمت علی اصغر چیه تو عالم؟ ببین کجا دفنه...»

ای تیر خطا کن، هدف قلب رباب است...

از آب هم مضایقه کردند کوفیان، خوش داشتند حرمت مهمان کربلا...

تو رو زدی به حرمله، رویت زمین افتاد، تو رو زدی به حرمله، عالم فدای تو...

ای که گرسنه سر بریدن از تنت، آقا، در روضه من خوردم هر شب از غذای تو...

دنیا و عقبی رو ز خاطر بُرده‌ام امشب، تا روضه‌خوان لب باز کرد از دعای تو.

حاجات رو پشت درِ روضه رها کردم، من دردهایم رفته از یادم برای تو:)🤍

صلّی الله علیک یا سیّدنا المظلوم...

یک بار در حین خواندن زیارت عاشورایِ چهل روزه، مشکلی پیش آمد و نتوانستم آن را به جا آورم. برای همین خیلی ناراحت شدم و به اباعبدالله علیه السلام متوسل شدم، ناگهان دیدم آقا تشریف آوردند و فرمودند: آمیرزا عبدالکریم، چه شده است؟ قضیه را عرض کردم. فرمودند: چرا به آیتِ عظمایِ کربلا متوسل نمی‌شوید؟ عرض کردم: آقا! آیتِ عظمایِ کربلا کیست؟ در این هنگام آقا، قنداقه‌ی حضرت علی اصغر علیه السلام را از زیر عبایشان بیرون آوردند! - حاج آقا عبدالکریم حق‌شناس.

سه شعبه با خودش کردش، گلوتو جا به جا،مادر...

رفقای با حسین باش، دوستان موکب دارند، اگر نذری دارید یا دوست دارید در اطعام عزاداران حسینی در موکب باب الحسین، هم در سطح خیابان، هم بازار بزرگ تهران سهیم باشید، می‌تونید هم به صورت مالی و هم فیزیکی (آبلیمو، شکر، چای، قند، لیوان یک بار مصرف، سیب زمینی، فلافل، نان، پنیر و هندوانه) در این امر مشارکت نمائید ۶۲۱۹۸۶۱۸۴۶۴۳۹۷۵۹ روحنواز. اگر اقلام ذکر شده رو خودتون می خواستید برسونید بهشون برای پخش، پیام بدید.

تو رو یک تیر راحت کرد، من اما مضطرب موندم، تو رو تیر از نفس انداخت، منو هم از صدا، مادر.

به دستام این طنابه که، نشد بردارمت از راه، اگه یک دفعه افتادی، به زیر دست و پا، مادر..

عبایی که به روت بودش، تو جنس‌های حراجی بود ولی دیدم که خونت هست، هنوزم رو عبات، مادر.