با‌ حُسین باش.

خداوند جوان را مرکز احساسات خلق کرده و قوی‌ترین بُعد وجودی یک جوان، احساس و قلبشه. - شیخ اسماعیل رمضانی.

به کلمن‌های نارنجی حرمت میرسد که رویش شفا را نوشته باشند، ننوشته بودند هم شفا بود، خورده و نخورده حتی شفاست، چون در حرم توست. به تشنه های حرمت که نه در حرم تو دلشان می‌آید آب بخورند، نه در حرم سیدالشهدا، به آن ادب؛ مرا در رمضان به یاد آورنده ذکر عطش و مصیبت لبها و جگر سوخته‌ی حسین-علیه‌السلام- قرار بده، از تو بر می‌آید عباس، زیرا توویی آنکه علمدار و قافله سالار عبارت «فَذَکَرَ عَطَشَ الحُسَینِ...» هستی.

ما لحظه‌ی مرگ به جای انا لله، می‌گیم: به قربان اباعبدالله...

اللهمَّ اشْغَلْ قُلوُبَنا بِذِكْرِ الحُسَین عَلَیهِ السَّلام

۶ میلیون تومان مانده، اجرتون با سیدالشهداء.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ هرجوری حساب میکنم ``حق داری انداختی عقب کرب و بلامو ``

حسینم، خدا منو به خاطر تو هم شده می‌بخشه، هنوز حوالی حرم، عطر تنِ تو پخشه...

حبیبِ بی‌حبیبِ من، سیدنا الغریبِ من، پناهِ بی‌پناهِ من، کشته‌ی قتلگاهِ من...

هرجور حساب می‌کنم، باید برم کربلا...

شبا به یادِ سحرِ کرب و بلا بیدارم، خودت بگو کِی سرمو، روی صریحا می‌ذارم؟...

حسین جان، هرجور حساب می‌کنم ، خیلی گرفتارتم.

۶ میلیون و ٨٠٠ هزار تومان مانده، اجرتون با سیدالشهداء.

زخمی‌ترین سرِ روی نیزه أدرکنی…

حسینم، بی تو زندگی برام، بدتر از جهنمه... جونمم بدم برات، جونِ مادرت کمه...

٧ میلیون و ۶٠٠ هزار تومان مانده، اجرتون با سیدالشهداء.

مولانا علی الاکبر یارتون.