Lyrics Notes

https://m.youtube.com/watch?v=FsE7iW9pgw0 اولین تاک‌شوی موسیقی شبکه‌ی تلویزیونی #pmc را با اجرای #حمیدناصحی و با عنوان موزیک‌نوا #musicnova هر جمعه شب ساعت ۲۲ از پربیننده‌ترین شبکه‌ی موسیقی فارسی‌زبان دنیا دنبال کنید. @lyricsnotes

گفت و گوى #حميدناصحى با #حجت_اشرف_زاده از رسانه ى #موزيك_نووا https://m.youtube.com/watch?v=X49F6pgSNrM @lyricsnotes

#شماره_چهارم #آبانماه_نودوهفت #شارل_آزناوور #پری_زنگنه #بابک_کریمی #اهورا_ایمان #سردبیر #حمیدناصحی #مدیرمسئول_صاحب_امتیاز #آزاده_ربانی #مدیراجرایی #رشیدزرین #عکس #کامبیزباقری #گرافیک #فرزانه_بلاش #دبیرتحریریه #یاشارهاشم_زاده #بین_الملل #دانیل_آزیتا_ربانی #باترانه @academytaraneh1 با ما همراه باشید @academytaraneh1

از سبک «گلرویی» تا «حسین صفا» که بهتر است ترانه ننویسد http://sobhe-emrooz.ir/?p=34649 www.sobhe-emrooz.ir @sobhedaily

«پري آوازها» عنوان گفت‌و‌گوی اختصاصی مجله هنر موسیقی با پري زنگنه است که شهریورماه 1395 توسط حميد ناصحي انجام شد. «پريرخ شاه‌يلانی» با نام هنری «پری زنگنه» خواننده‌ی شهير ايرانی در سبك اپراست كه البته در ايران او را بيشتر با اجرای آثار فولكلور می‌شناسيم. پری زنگنه با طيف وسيعی از آهنگسازان و موسيقي‌دانان ايرانی همكاری كرده است. از آن جمله‌اند: «فرامرز پايور»، «فريدون شهبازيان»، «واروژان هاخبانديان»، «اريك اركانت»، «فريبرز لاچينی»، «مجيد انتظامی»، «علی رهبری»، «شيدا قره‌چه‌داغی»، «علیرضا افكاری» و بسياری نام‌آوران ديگر. اجراهای زنگنه در اپرا یکی از معتبرترين اجراهای خوانندگان ايرانی در اين سبك‌اند و در كشورهای بسياری به روی صحنه رفته است. در ميان مخاطبان ايرانی، آلبوم‌های «شكار آهو» با تنظيم واروژان و آوازهای محلی با تنظيم فريدون شهبازيان، محبوبند. او در پاسخ به این پرسش که«به‌عنوان يك خواننده‌ي موسيقي كلاسيك و اپرا چه شد كه اجراي آوازهاي محلي را به‌عنوان بخشي از شاخص‌ترين فعاليت‌هاي هنري‌تان انتخاب كرديد؟» گفته است: «من در ابتدا هيچ قصدي براي اجراي موسيقي محلي نداشتم.‌ البته این نوع موسیقی را همیشه در اطرافمان می‌شنیدیم؛ در حکایت‌ها و در قصه‌های مادربزرگ‌ها و در کوچه و بازار. اساساً این خاصیت آثار فولکلور است که اقشار مردم به نسبت با آن‌ها آشنایی دارند؛‌ اما من هیچ‌وقت به‌دنبال جمع‌آوری این آوازها نبودم. چنین کاری را خانم «سیما بینا» انجام داده است، ولی من صرفاً این آوازها را اجرا کرده‌ام. شايد بتوانم به‌راحتي خود را در جايگاه يك پ‍ژوهشگر موسيقي محلي و طراح و ايده‌پردازِ اجراي مدرن اين نوع موسيقي معرفي كنم، اما صداقت حكم مي‌كند كه بگويم اجراي موسيقي محلي در قالب مدرن توسط من صرفاً بر اساس كنار ‌هم قرار‌گرفتن اتفاقاتي خوب شكل گرفت و نه‌ با هيچ برنامه‌ريزي و قصد قبلي از جانب خودم. حقيقت جز اين نيست كه خوانندگان اصلي اين آثار همان خوانندگان محلي هستند كه آن حسّ بكر و دلنشين ديار خود را در صدايشان دارند.» در این مصاحبه از پری زنگنه درباره‌ی اجرای ترانه‌ی «گنجشگک اشی‌مشی» نیز پرسیده شده است: «از این ترانه و اجرای شما در یکی از فیلم‌های سینمایی شاخص «مسعود کیمیایی» با نام «گوزن‌ها» به‌عنوان تیتراژ پایانی استفاده شد. آیا پیش از اجرای ترانه در جریان این موضوع بودید؟» و او در پاسخ گفته است: «راستش هم می‌دانستم و هم نمی‌دانستم. اعتمادی که به‌واسطه‌ی حضور بزرگانی چون احمدرضا احمدی میان من و کانون به‌وجود آمده بود و حضور آهنگ‌ساز ممتازی به‌نام اسفندیار منفردزاده باعث شد که اجرای این ترانه خیلی زود و بی‌هیچ حاشیه‌ای انجام شود. البته وقتی هم شنیدم که این ترانه در فیلمی استفاده شده چندان متعجب نشدم. به هر صورت کار خوبی بود و به‌همراه فیلم هم بیشتر شنیده شد.» پری زنگنه همچنین در پاسخ به این پرسش که: اجرای این ترانه پیشنهاد چه کسی بود؟گفته است: «یک روز احمدرضا احمدی با من تماس گرفت و از من خواست خیلی سریع به استودیو بروم و ترانه‌ای را اجرا کنم. آنجا بود که با جناب منفرد‌زاده آشنا شدم و کار را هم خیلی راحت خواندم. البته با کارهای ایشان آشنا بودم و همکاری‌های ایشان با هنرمندانی مانند «شهیار قنبری» و «ایرج جنتی عطایی» را شنیده بودم و می دانستم که گروهی جوان، روشن‌فکر و خوش‌فکر و هنرمندند. آثار اين هنرمندان با صداي فرهاد مهراد، «داريوش اقبالی» و «فريدون فروغی» منتشر شده بودند و وجه اعتراضي آن آثار كاملاً پيدا بود. فرهاد از درد روزگار مي‌خواند و فريدون هم كه اصلا «فرياد آواز» بود. طبيعی بود که براي من هم خوشحال‌كننده بود كه با آفريننده‌ي چنين آثاري همكاري داشته باشم.» این گفتگوی خواندنی را در شماره 159 هنر موسیقی بخوانید. @honaremusighimag مجله هنر موسیقی https://telegram.me/honaremusighimag

● توضيحاتي در باب «كتاب واروژان» آذر ماه سال نود و پنج و در مراسم به يادماندني «هشتادمين زادروز واروژان»، ويگن داوودي (موسس استوديو پاپ و دستيار هميشه ي واروژان) و حميد ناصحي (روزنامه نگار و پژوهشگر ترانه) خبر از انتشار كتابي با موضوع واروژان دادند. در روزهاي اخير و پس از انتشار كتابي با عنوان «#واروژان» توسط انتشارات رشديه و به كوشش حسين عصاران، عده اي سراغ كتاب وعده داده شده در زادروز #واروژان را گرفتند. از اين رو و براي رفع ابهامات، توضيحاتي را لازم دانستيم: ضمن تبريك به جناب عصاران بابت زحماتشان و عرضه ي كتاب ارزشمند واروژان، يادآوري مي كنيم كه كتاب «عاليجناب واروژان» در بخش چاپي، ماه هاست در آخرين مرحله ي آماده سازي قرار دارد اما از آن جايي كه اين كتاب، ضمائمي چاپي، ديجيتال و صوتي از آثار دارد و در مرحله ي بازآفريني هاي صوتي از آن آثار توسط اركستر بزرگ در كشور ارمنستان و در ميانه ي راه، استوديوي ضبط اقدام به تعميرات كرده است، ضبط بخشي از آثار نيز به تعويق افتاده است. طي بازديدي كه ويگن داوودي در ماه گذشته از استوديوي جديد ارمنستان داشت و پس از تاييد كيفي آن ضبط باقي آثار نيز تا پيش از سال نوي خورشيدي به سرانجام خواهد رسيد. اين كتاب با اجازه ي رسمي خانواده و وراث #واروژان و زير نظر وكيل ايشان «ويگن داوودي» در دست تهيه است. مرور زندگي واروژان با مراجعه ي مستقيم به گفته ها و اسناد يكه ي در اختيار خانواده و نزديكان او آماده شده و در بخش مرور آثار نيز اكثريت قريب به اتفاق همكاران #واروژان حضور داشته اند. تنها يك اثر اجرا و منتشر نشده از واروژان موجود است كه به دليل منحصر به فرد بودن و اهميت آن قرار بر برگزاري رونمايي ويژه اي از آن داريم. پس از اين رونمايي و در اوايل سال نود و هفت، كتاب «عاليجناب واروژان» نيز منتشر و در اختيار علاقه مندان قرار خواهد گرفت. با احترام ويگن داوودي حميد ناصحي @lyricsnotes

بخشى از سرمقاله شماره سوم #باترانه: ... غير از اين است كه قانون و قاعده را بر مبنای سلایق معدود مدیران ناآشنا با حوزه‌ی فعالیتشان وضع کرده‌ایم و آن قدر این قوانین، بی‌رمق و غیرقابل توجیه‌اند که با یک بستنی‌خوران می‌شود وجودشان را نادیده گرفت و نگران بازخواست نبود؟ جز این است که هرکس زورش یا برد رسانه‌ایش بیشتر باشد می‌تواند تابع قانون نباشد؟ اگر جز اين بود آيا وضعيت ما در توليد خودرو و بانک‌دارى و بنگاه‌دارى و موسيقى و كتاب و هر آن چه كه هست باز هم اين‌چنين بود؟ چرا در اجراى قانون اين اندازه اهمال می‌كنيم؟ چرا در وضع قوانين فرهنگى نمی‌پذيريم كه هنر و فرهنگ را نمی‌شود «دستورى» اداره كرد و بايد به هنرمندان و كارورزان فرهنگ و هنر فضايى حقيقى براى تنفس داد؟ چرا نمی‌گذاريم احساس هنرمندان و اهالى فرهنگ هوايى بخورد؟ باور كنيم كه وضع قانون بر مدار انسانيت و اجراى آن بر مدار انصاف، راه برون‌رفت از هر معضلى است. باور كنيم ... @lyricsnotes

#باترانه در #کیوسک_های_روزنامه_فروشی تهران وشهرستان ها #سایت_مگ_ایران #نشرثالث شماره های ماهنامه حتی پس از جمع آوری از کیوسک ها در #نشرثالث در دسترس شما @baataraaneh

👆روايت ديگرى از ترانه‌ى «ياد كودكى» از زبان ترانه سراى اثر ده سال پيش به اتفاق #احسان_سلطانى گفت‌وگويى مفصل با زنده‌ياد #رحيم_معينى_كرمانشاهى انجام داديم كه از شهريور هشتاد و هفت در سه شماره‌ى پياپى ماه‌نامه‌ى #هنرموسيقى منتشر شد. روايت ترانه‌سرا از ترانه‌ى «ياد كودكى» چنين بود: ««روزى نزد مرحوم شادروان تجويدى (كه هر وقت اسمش را می‌برم دلم بابت از دست دادنش خون می‌شود) بودم. در همان عصرى كه به منزل ايشان رفته بودم آهنگى ساخته بود. نزديک‌هاى غروب بود و در حياط روى تخت نشسته بوديم. گفت چنين آهنگى ساخته‌ام و شروع كرد به نواختن آهنگ. آن منزل باغچه‌ى كوچكى داشت و آن جا يك دختربچه حين بازى، گل لاله‌عباسى را به پيشانی‌اش می‌زد و صدا می‌كرد. من ياد بچگی‌ام افتادم كه خودم همين كار را می‌كردم! همان‌جا ترانه‌ى "كودكى" را ساختم. تجويدى متحير مانده بود كه تو چطور اين آهنگ را با اين كلام متناسب به يكديگر پيوند دادى! ...»» (ماهنامه‌ى هنر موسيقى، سال يازدهم، شماره ٩٤، شهريور ١٣٨٧، صفحه ٥) اين روايت به زيبايى، ادامه ى روايت تجويدى و مكمل آن است. @lyricsnotes

برنامه ی #دیدبان از #بی_بی_سی_فارسی بررسی ماهنامه ی فرهنگی هنری #باترانه از #تلویزیون #بی_بی_سی_فارسی بخش #مروربرمطبوعات #منتخب_مجلات #مسعودبهنود #سردبیرحمیدناصحی @academytaraneh1 @baataraaneh

ماهنامه ی فرهنگی هنری "باترانه" را از هم اکنون می توانید از طریق بانک اطلاعات نشریات کشور : magiran.com دنبال کنید @baataraaneh

بخشی از سرمقاله‌ی شماره‌ی دوم ماه‌نامه‌ی #باترانه: در روزگاری که انتشار جراید کاغذی حتی در جوامعی با سرانه‌ی مطالعه‌ی بالا جسارت و‌همتی عالی می‌طلبد، انتشار مجله‌ای در سایه‌ی سرانه‌ی تهی‌دست مطالعه‌ی ما چیزی فرای همت و جسارت طلب می‌کند! باور کنید این اوصاف در مدح متولیان و مجریان این نشریه و در ذم سرانه‌های مرتبط نیست؛ در توضیح اوضاعی است که در وانفسای آن امتیازی برای جریده‌ای اخذ شده و تحریریه‌ای برای آن گردهم آمده است. به این وانفسا، وضع موسیقی و ترانه و نگاه‌ها و رفتارهای مرتبط با آن‌ها را هم بیافزایید. پس بدیهی است که نگاه ما به انتشار این نشریه، اقتصادی نیست؛ هرچند به دلیل انتخاب حداقل‌هایی برای فرم و محتوا شاید به‌ظاهر هزینه‌هایی به ما و مخاطبمان تحمیل شده‌است. با تمام این اوصاف تلاش تمامی دست‌اندرکاران «باترانه» در جهت شکل دادن به فضایی مفید و در عین حال حرفه‌ای و جذاب برای موسیقی و ترانه است. قرار است که با کیفیت و جدیت و با استفاده از ابزارهای درست، راهی به قلب ذائقه‌ی مخاطبین جدی موسیقی هموار کنیم. یکی از مهم‌ترین اتفاقاتی که در همین آغاز راه سراغ ما و نشریه‌ی باترانه آمده است، همراهی و همکاری بخش مهمی از روزنامه‌نگاران حوزه‌ی موسیقی، نویسندگان، منتقدین، پژوهش‌گران و اهالی محترم ترانه و موسیقی است. حضوری که آثارش را در این شماره می‌بینید و امید داریم در شماره‌های آینده بیشتر و بیشتر مشاهده کنید. تجربه نشان داده است که فعالیت در حوزه‌های عامه‌پسند ظاهراً به شکلی طبیعی، فعالان آن حوزه را به سمت استفاده از ابزارهای عامه‌پسند می‌کشاند. موسیقی و ترانه‌ی پاپ هم به تبع وجه‌تسمیه‌ی آن‌ها از این امر مستثنی نبوده و نیستند. کمتر نشریه‌ای با موضوع ترانه و موسیقی پاپ سراغ داریم که دچار این ورطه نباشد. اما همان‌گونه که در همین حوزه‌ی موسیقی عامه‌پسند، بزرگانی چون #جنتی_عطایی، #قنبری، #زاکاریان، #سرفراز، #واروژان، برادران #چشم‌آذر، #آندرانیک، #بیات و‌دیگرانی از جنس آنان نقبی به ساحت فخامت و فخر و آگاهی زده‌اند ما نیز تلاش خواهیم کرد که از چنان ورطه‌هایی هرچه بیشتر فاصله بگیریم. @lyricsnotes

دومین شماره از ماه‌نامه‌ی فرهنگی‌هنری «باترانه» از شنبه شانزدهم تیرماه در دسترس علاقه‌مندان و اهالی ترانه در سراسر کشور خواهد بود. گفت‌و‌گویی جذاب با #بهروزصفاریان، یادداشتی اختصاصی از #شهیارقنبری، یادداشتی خواندنی از #زویازاکاریان به همراه مجموعه‌ای از نقد و نظرها و پژوهش و گفت‌وگو پیرامون ترانه و موسیقی از جمله مطالب این شماره‌ی #باترانه است. @baataraaneh

شماره‌ی دوم ماه‌نامه‌ی «باترانه» از شنبه پانزدهم تیرماه در سراسر کشور توزیع می‌شود. @baataraaneh