Sallow Tree

در این وطن محروم از نفس، جایی که فریاد هم حق عبور ندارد، ما به زنجیر بلاتکلیفی بسته شدیم، زنجیری از جنس تاریکی دیجیتال و ترس واقعی، هر روز ذره‌ای از امیدم رو در سکوت اجباری خطوط قطع‌شده دفن کردم... هر شب با بوی محرومیت همیشگی این خاک بیدار شدم خاکی که فرزندانش رو در قفس ناامیدی و بلاتکلیفی ابدی بزرگ میکند... این موسیقی نه نوا که ناله‌ بی‌زبانی است از اعماق وجودم، بی‌کلام چون خود ما که کلماتمان را هم از ما گرفته‌اند. غمگین چون چشمانی که دیگر اشکی برای ریختن ندارد، اما هنوز میسوزد، این مرثیه‌ای است برای تمام آن‌چه از دست رفته، زمان‌های از کف رفته، صداهای خفه‌شده، رویاهای له‌شده زیر چکمه‌ی روزمرگی تلخ و آن امید نحیفی که در تاریک‌ترین شب‌های این سرزمین هنوز جرأت نفس کشیدن دارد.... 💔 ✅ @ClassicMusic3