فیزیک با من

می‌نشینند. سبک داستان‌ها، رئالیسم است، سر راست تعریف می‌کند. در تمام داستان‌های تلخ مجموعه، کورسویی از امید و شعله‌ای بی‌رمق در دوردورها، جلوه می‌کند. زنانی که برای زندگی از جان مایه می‌گذارند، عشق را دیر و دور لمس می‌کنند، اسیر سرنوشتند....مفرد مونث حاضر"، داستان جنس دوم است، زنان بی‌کس، اقلیت‌ها، فقرا، آنان که به نحوی رانده شده‌اند. در هر داستان روایتی از زندگی یک زن می‌خوانیم، زنی که با سختی‌های زمانه ساخته، خم شده اما نشکسته است. زبان داستا‌ن‌ها، ساده، بدون ادا و روانند آنقدر که انگار بی‌مدد کلمات به جان