𝐞𝐯𝐞𝐫𝐰𝐫𝐢𝐭𝐞… ⚯

انشایم که تمام شد معلم با خط‌کش چوبی‌اش زد پشت دستم و گفت: جمله‌هایت زیباست. گفتم اجازه آقا پس چرا میزنید؟ پوزخند تلخی زد و گفت: میزنم تا همیشه یادت بماند خوب نوشتن و زیبا فکر کردن در این‌دنیا تاوان دارد… — احمد شاملو

مورچه‌ای را پیدا کنید و پایتان را جلوی راهش قرار دهید، چه اتفاقی می‌افتد؟ تلاش می‌کند از زیر آن رد شود، از بالای آن رد شود، داخل آن برود. چه مدت تلاش می‌کند؟ تا زمانیکه بمیرد. به این می‌گویند قاطعیت. تا زمان مرگ تلاش کنید. تا زمانیکه دست از تلاش نکشید، شکست نمی‌خورید. — آنتونی رابینز

امروز عصر دنبال یکی از کارهای سباستین پلانو می‌گشتم که متوجه شدم تا به حال کاری ازش توی کانال نذاشتم. شرمسار اومدم همونی که دنبالش بودم رو اینجا هم بذارم با هم بشنویم. از اون کارهایی که باید آخر شب با شمع یا عود روشن گوش کرد. لذا عصر‌تون بخیر.

هر چقدر کمتر جواب انسان‌های منفی‌رو بدید از زندگی با آرامش بیشتری برخوردار خواهید بود... به خاطر حرف مردم زندگیتو خراب نکن. این مردم‌ اگر پیامبر هم بودند هزار ایراد از کار خدا می‌گرفتند، شما که جای خود دارید...! – دکتر الهی قمشه‌‌ای

در کودکی‌مان می‌‌گویند بچه است و نمی‌فهمد در جوانی‌ جوان است نمی‌فهمد در پیری‌ حالیش نیست و پیر است نمی‌فهمد روی قبرمان هم می‌نویسند خدابیامرز چه انسان فهمیده‌ای بود – فریدون فرخزاد

همه‌ى ما رهگذر اين زمان و مكان هستيم… فقط از اين ميان می‌گذريم. هدف وجودمان اين است كه نظاره‌گر باشيم، ياد بگيريم، رشد كنيم، عشق بورزيم و سپس به خانه بازگرديم...

آدم‌های صبور یه خصوصیت عجیب دارن... بی‌نهایت لبخند می‌زنن. این لبخند شاید تو نگاه اول حس گذشت بده. اینکه هر زخمی زدی، هر‌ چیزی که گفتی فدای سرت، من فراموش می‌کنم... ولی آدم‌های صبور هیچوقت هیچ چیزی‌رو فراموش نمی‌کنن. زخمارو می‌شمارن، حرفارو مرور می‌کنن و همچنان لبخند می‌زنن. یه روز که صبوری دیگه جواب نداد، با همون لبخند تو یه چشم بهم زدن برای همیشه فراموشت می‌کنن. انگار که هیچوقت تو زندگیشون نبودی آدم‌های صبور تا یه جایی میگن فدای سرت...

انسان باش... ﭼﻪ ﻓﺮقی ﻣﯽ‌ﮐﻨﺪ ﺭﻣﻀﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ و ﯾﺎ شعبان، تير باشد و يا آبان، دسامبر باشد و يا ژوئن؟! ﻫﺮ ﺭﻭﺯی ﮐﻪ دستی ﺭﺍ گرفتی، دلی ﺭﺍ ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﯼ، ﺍشکی ﺭﺍ ﭘﺎﮎ ﮐﺮﺩﯼ، ﺍﻧﺴﺎنی.

اگر همه چیز مطابق خواسته‌هایم بود، حتماً افسرده‌تر می‌شدم. اما حالا می‌فهمم که چقدر می‌شود آرزو داشت و با امید رسیدن به آن‌ها، از زندگی لذت برد. برنامه‌ای که همه چیزش مطابق میل آدم باشد، هیچ وقت عملی نمی‌شود. – غرور و تعصب / جين آستين

اگر همه چیز مطابق خواسته‌هایم بود، حتماً افسرده‌تر می‌شدم. امّا حالا می‌فهمم که چقدر می‌شود آرزو داشت و با امید رسیدن به آن‌ها، از زندگی لذت برد. برنامه‌ای که همه چیزش مطابق میل آدم باشد، هیچ وقت عملی نمی‌شود. غرور و تعصب / جين آستين